Als je haar maar goed zit

12 Jan

Dat specialisten niet altijd alles binnen hun vakgebied kunnen verklaren is wat mij betreft echt geen blamage. En een beetje droge humor heeft vaak meer genezend vermogen dan de een of andere dure kuur gericht op enkel symptomen.

Zo kreeg ik onlangs van de dermatoloog te horen dat ik afgelopen zomer waarschijnlijk ongemerkt door een insect ben gebeten. En dat ik er daarom nu nog steeds nieuwe jeukbultjes met een permanent karakter bij krijg. Of ik een antihistamine pilletje wilde – nee dank u, ik ben van mezelf al duf en moe.

En verklaarde de kno-arts dat mijn neusslijmvliezen waarschijnlijk door stress dermate opzwellen dat ze op mijn evenwichtsorganen drukken en die dan uit balans brengen, waardoor het voor mij ineens lijkt of de wereld ronddraait – in plaats van door. Ik diende rust te nemen (Rust), mijn slaapkamer goed te luchten (Reinheid) en alle vormen van stress te vermijden (Regelmaat). Vandaag vroeg de pre-pensionado me hoopvol: ‘Zal ik anders nog even een Pfeiffer test laten uitvoeren, ik denk wel niet dat dat het is, maar dan kunnen we het daarna afsluiten’ – ja graag, afsluiten lijkt me wel wat.

Het gebeurt me regelmatig dat ik pas buiten bedenk dat ik mijn haar nog niet heb gekamd. En gelukkig maar zelden dat ik mijn foute huislegging nog gewoon aan heb – of dat het gekrompen huisjurkje erboven onder mijn jas vast niet zichtbaar is. Mijn tip-top verzorgde zoon kan er vanuit zijn rolstoel altijd de lol wel van inzien dat ik veel en vaak van alles vergeet: wat is ze toch weer grappig, met haar verwarde hoofd, kun je hem met een beetje fantasie dan vanuit zijn tenen horen lachen. Voor vergeetachtigheid bestaan geloof ik geen pilletjes. Noch voor je sleutels kwijtraken, je portemonnee thuis laten liggen, je boodschappenbriefje zoek maken, iemands naam niet onthouden, iemand niet herkennen op straat – maar ik houd me aanbevolen.

Het maagmiddel dat ik kreeg voorgeschreven voor chronische keelklachten deed gek genoeg niets. Wel had ik sindsdien op de vreemdste plaatsen krampen, die me ’s nachts nog wakker hielden ook. Sinds ik er op eigen houtje maar weer mee stopte – maagpillen voor de keel, hoe verzinnen ze het – stopten de krampen synchroon mee. Maar dat was natuurlijk puur toeval.

Advertenties

raamexpostie Black and Blue

11 Jan

Wie de Gregoriaanse kalender gebruikt en zich niet down under bevindt kan dit jaar getuige zijn van achtereenvolgens een blauwe- (31 januari), een zwarte- (februari) en nog een blauwe maan (31 maart). Pas in 2037 krijgen we weer zo’n buitenkansje voorgeschoteld. Raamexpositie Black and Blue refereert aan dit fenomeen.

De serie van 6 handgemaakte presenteerobjecten die Marilou de Poorter zo’n 12 jaar terug vervaardigde wordt nu voor het eerst – en laatst – compleet ten toon gesteld. In de loop der tijd bij elkaar verzameld hergebruikserviesgoed, persoonlijke items en kunstvoorwerpen uit eigen bezit zijn met zorg gecombineerd tot bijzondere etagères voor bijzondere gelegenheden.

materiaal: aardewerk, porselein, plastic, steen, metaal, kunststof en glas

productiejaar: omstreeks 2006

Te zien Aan de kade t/m 31 maart. Al het getoonde werk is te koop. Prijzen op aanvraag: atelier@aandekade.info.

NB: Hoewel soms robuust ogend maakt de combinatie van materialen deze gebruiksvoorwerpen kwetsbaar. Alleen met een vochtige doek reinigbaar!

vlag van de dag

11 Jan

zwaard van de dag

11 Jan

An Dijvie moet blijvie!

11 Jan

Dijvie is natuurlijk niet echt Ans achternaam. Maar voor een natuurvoedingswinkel is het wel zo leuk toepasselijk. An-Dijvie aan de Jan Kruijffstraat in Delfshaven bestaat al sinds mensenheugenis. Nou, ja: in het jaar dat ik hier kwam wonen vierden zij juist hun 6de lustrum, dus reken maar uit. – Of spiek anders hier even (en vergeet niet te liken!)

Maike (want zo heet An in het echt) is naast ondernemer ook allround buurvrouw. Altijd in voor een praatje, bemoedigend advies of luisterend oor. Leeg is haar toko dan ook zelden. Toch heeft Maike sinds een poosje haar oude omgekeerd-kredietsysteem weer moeten invoeren: in plaats van te poffen, betaal je je boodschappen alvast vooruit. Zo kan An-Dijvie haar voorraad goed op peil houden en hoeven klanten niet mis te grijpen. Zeer sympathiek.

Ergens sinds the return of ‘het boekje’ ging het opvallen dat er best aparte getallencombinaties ontstonden. Het eerste voorbeeld was 1492, dat zich kort na elkaar twee keer presenteerde. Het jaar waarin Columbus Amerika (‘The New World’) ontdekte staat in Maikes geheugen gegrift – net als de namen van appelrassen en aardappelsoorten overigens. Daarna volgden mooie verdubbelingen en grappige getallenreeksen in overvloed. Zo stond er gisteren na het boodschappen afboeken nog €33,88 bij mijn naam. Daar werden we allebei vrolijk van. Hoe simpel kan het soms toch zijn.

Zodra je eenmaal ergens oog voor hebt zie je doorgaans ook meer, zou je in het algemeen kunnen zeggen. Of meer in het bijzonder: aandacht werkt als een magneet. Desondanks hier toch een vriendelijk doch dringende oproep:

koopt allen bij An! daar wordt je blij van!

schroefwater van de dag

11 Jan

scheepskennis van de praktijkdag

9 Jan

De denneboom of kortweg den, is de opstaande kant van het ruim, vanaf het dek van een binnenschip. bron: Binnenvaart in Beeld

%d bloggers liken dit: