Arme vrouw

8 mrt

Tegelijk met dat pakje chocoladereepjes met mijn naam erop vond ik ook een envelop met het opschrift ‘euro’ op de mat. Minstens even intrigerend was de inhoud: 4 secuur op maat gescheurde velletjes, met steeds dat ene, zorgvuldig en aandachtig handgeschreven woord. Met de kracht van herhaling, als een magische mantra. Iemand wenste me oprecht een mooi bundeltje euro’s toe, begreep ik. Hoe lief!IMG_0634

Vermoedelijk was er hier echter sprake van een aandoenlijke spraakverwarring want van geld wordt een mens natuurlijk niet minder arm, noch minder onfortuinlijk. Zelfs niet van heel véél geld. Althans: niet in die niet zo letterlijke zin van ‘What doesn’t kill you makes you stronger’-arm. Of van ‘Vette pech, zeg!’-arm. Ruim voldoende geld om te besteden maakt het leven ontegenzeggelijk gemakkelijker, versta me  goed – en ik kan het weten – maar instant vaardigheden om in waardigheid het grote boze oog te overleven genereert het natuurlijk niet.

In een poging me voor te stellen hoe deze hartverwarmende geste wellicht kon zijn ontstaan had ik namelijk bedacht, dat nog onbedorven kinderoren grotenmensentaal hadden opgevangen in de trant van: ‘Ach jeetje, die arme vrouw staat er helemaal alleen voor. Of kortweg: ‘Kompatindulino‘ – met een lichte hoofdbeweging mijn kant uit. Nou heb ik dus zelf iemand gekend die oprecht meende dat ‘putana putana’ een benijdenswaardig compliment moest zijn, dus zo uit de lucht gegrepen is deze verklaring niet. Maar ja, dat was wel iemand die meent dat geld je gelukkig maakt. Dat dan weer wel.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: