Archief | januari, 2017

Or would you rather be a fish?

30 Jan

De titel van de IFFR-film die ik donderdagmiddag zag – Mimosas – dekte de lading in de verste verte niet. Waarom dat was legde de producer in de Q&A ongegeneerd geamuseerd aan de achterblijvers in de zaal uit. Zijn simpele verklaring – dit was aanvankelijk de werktitel en we zagen de noodzaak niet in om er alsnog een betekenisvollere aan te geven –  sloot goed aan bij de essentie van de film die me afgelopen vrijdag was gegund. Want in Jim Jarmusch’s Paterson gaat het vooral om dat ene fragment dat je van die bijna twee uur doorkabbelen bijblijft wanneer je weer buiten staat. Zo zag ik vandaag op het filmfestival mijn onlangs in de uitverkoop aangeschafte nieuwe fluitketeltje staan. Op de set van Family Life. In de woning van de vrouwelijke helft van het gelegenheidsregisseursduo waar deze film uit praktische overwegingen – ze was net bevallen – geschoten is. Naar mate het verhaal  vorderde oogde het er steeds voller en rommeliger. Toch werd ergens tegen het eind mijn aandacht naar een karakteristiek keteltje in die exotische keuken getrokken. Het leek op dat van mij, maar dan net even anders – leuker. Tot in de details nam ik het kortstondige beeld in me op. Zoiets zou je hier nou nooit in de winkel aantreffen. Pas terug thuis kon ik met eigen ogen vaststellen dat het gras er net zo groen is als in Chili.

vaartuig van de dag

25 Jan

img_5232 img_5234 img_5237 img_5241 img_5247

vaartuig van gisteren

23 Jan

img_5226Soms is het best jammer om niet net als ieder ander standaard een smartphone op zak te hebben.  Bijvoorbeeld wanneer je ’s morgens te gehaast was om naast je dienstboekje, werkhandschoenen en appel, ook je cameraatje in je tas te proppen. Zoals vanmorgen. Toen ik vanwege de te verwachten gladheid liever de tijd nam om behoedzaam naar de dichtstbijzijnde waterbushalte te kunnen fietsen. Zodat ik ook al zonder de traditionele maandagmorgencroissants bij mijn stageschip kwam opdagen.

Onderweg terug naar Blijdorp was door de mist weinig tot niets van de omgeving te zien. En ik had vanmorgen niet alleen een thermolaag onder mijn kleren aangetrokken, maar meteen ook stevig ontbeten. Ik miste dus eigenlijk helemaal niets. Pas bij het Schie-Schie kanaal, dat tot aan het ponton nog maagdelijk dicht bleek te liggen, overstemde mijn tandgeknars bijna het traag krakende, in grillige schotsen brekende, langzaam voor ons uit scheurende hier en daar wel vijf centimeter dikke, steeds subtiel van kleur verschietende natuurijs. Ik zie het nog zo voor me.

watervogel van de winterse zondag

22 Jan

img_5225snapshot van de dag

vaartuig van de dag

21 Jan

img_5210snapshot van de dag

stuurhuis van de dag

18 Jan

img_5202snapshot van de dag

van raamexpositie tot window grow

15 Jan

Eind november vorig jaar. Raamexpositie Laat ons zingen van Adri Huisman. In de vensterbank beschilderde liedboeken. Op de voorgrond twee beschilderde amaryllisbollen.

img_4875img_5179

img_5182

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Half januari 2017. Zelfde raamexpositie, zelfde kunstenaar, zelfde amaryllisbollen – maar dan net even anders.img_5176

%d bloggers liken dit: