vaarwel van de dag

27 Mrt

De tante die vandaag is gecremeerd vroeg ik ooit advies over een hardnekkig dilemma: doe ik mijn volwassen zoon niet tekort door hem de één op één zorg die ik hem zo gun te blijven geven in plaats van het hem te gunnen zich zonder mij te leren redden? Ontneem ik hem met andere woorden onbedoeld niet iets wezenlijks, iets waar ik als bezorgde moeder blind voor ben? Het was een tijdje stil gebleven, maar aan haar ogen kon je zien dat ze ergens heel ver hier vandaan zocht naar dat ene passende puzzelstukje.

Dat ik vandaag door een slecht opknappende zieke die zich nog geen half uur alleen kan redden thuis moest blijven frustreerde me. Tot ik begreep dat het me juist hielp herinneren wat de overledene me destijds voor antwoord gaf. Wat me troostte, en de onlangs in mijn moederziele alleentje gemaakte moeilijke keus beaamde. ‘Nee, het is goed zo’. Hoeveel mooier kan een afscheid zijn?

zonsondergang van een andere dag

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: