Archief | april, 2019

Mannelijk gebrul

30 apr

Zoonlief meent dat ik kan heksen. Niet zozeer vanwege mijn kookkunsten of de huismiddeltjes die ik brouw om ons allebei zo optimaal mogelijk te laten functioneren, maar meer in de zin van op meerdere plaatsen tegelijk kunnen zijn. Dus zowel hier zijn luier verschonen, als daar hup-hup een cd’tje wisselen. Nu. (Nee, niet die!) Het is hem vergeven, hij weet niet beter. Zo gaat het tenslotte al 31 jaar: zijn hele leven. Ik doe alles. Hij doet pogingen me daarin te sturen. Anders is het bij kerels van zijn leeftijd die zich er heel goed van bewust zijn dat ik, bijna bejaarde van het zwakkere geslacht, ze op zowat alle facetten van het leven wel met verve overtref en dat bikkelharde feit niet kunnen verdragen. Dat ik meer ballen heb dan zij ooit kunnen dragen maakt deze types vals en vijandig. Ook zij proberen me aan hun wil te onderwerpen, maar dan vanuit een heel andere motivatie. Daar kunnen ze niets aan doen, het is gewoon een ongelukkige combinatie van biologische factoren en aangeboren karaktertrekken. Flessenkinderen vaak: gewend aan instant satisfaction. Zo van: ik wil jou de baas zijn. Nu. Buigen zal je, slet – of hoer, of, tja: lelijke ouwe heks. Maar dan stiekem, stilletje gedacht. Nooit hardop uitgesproken.

Nee, dan mijn zoon. Die heeft de looks van zijn mediterrane vader en de vechtlust van zijn moeder. Welke fortuinlijke combinatie hem al meermaals het leven redde. Of anders toch het besef dat er veel van hem wordt gehouden. Belangeloos en onvoorwaardelijk. Dat laatste geeft hem dan weer het zelfvertrouwen om best vaak ‘zeer aanwezig’ te zijn. Nou kan niet iedereen die luide communicatiepogingen van hem waarderen, maar dat is alleen maar logisch. We houden tenslotte ook niet allemaal van harde techno- of allemaal van softe soulmuziek. Zijn vaste chauffeur heeft bijvoorbeeld graag een Hindoestaanse zender op staan. Van hem leerde ik dat iets dat in vrouwenoren klinkt als een vijandige aanval of een oorlogsverklaring, eigenlijk niet veel meer is dan mannelijk gebrul.

Advertenties

Schatkist van de dag

27 apr

Ze gingen binnenkort verhuizen en de kinderen hadden bedacht dat de opbrengst van hun overtollige spullen naar Irak, Syrië én Mozambique moest gaan. Dan ding je natuurlijk niet meer af. Sowieso niet in dit geval, want wat verhuist nou beter dan een old school houten kist? Het ding zou nog met de Holland Amerika lijn zijn meegevaren. Hoe*) dan ook ging de reis een keer vanuit Ghana naar Holland.

*) via Rotterdam

Katwijker Koningsdag

27 apr

Voor we vrijdag huiswaarts keerden liepen we nog een rondje over de boulevard. De meeste huizen in Katwijk aan Zee waren al gepast uitbundig versierd met oranje slingers en rood-wit-blauwe vlaggetjes. Hier en daar ook met een bord ‘te huur’ of ‘te koop’. Het hoekhuis met uitzicht op zee zou me €1350 per maand hebben gekost, als het tenminste niet al was vergeven. Voor het koophuis waarop mijn oog aanvankelijk viel zal ik nog lang en gelukkig door moeten sparen. Of vanavond de Kroonprijs winnen. Dat is sowieso realistischer.

1/30

21 apr

Behalve niet zo voorspelbare toeristische plaatjes maakt Marilou ook bewerkte ansichtkaarten. Nummer 1 van 30 was een cadeautje voor haarzelf. De rest mag voor €4,50 per stuk naar de eerlijke liefhebber. (Alleen te koop bij Aan de kade – inc. cadeauzakje.)

foto: Aan de kade

foto: Aan de kade

Nieuw in het assortiment

20 apr

De collectie kaarten van Aan de kade over thuishaven Delfshaven en andere werkgerelateerde locaties is uitgebreid met 3 nieuwe plaatjes. Zowel molenromp de Graankorrel als de Lage Erfbrug zijn natuurlijk in één oogopslag herkenbare boegbeelden – hoewel de servicemedewerker van een drukkerij ergens in het zuiden er enthousiast een heel andere gr(r)ote stad in meende te herkennen. Voor Zicht op Waalhaven geldt het tegenovergestelde. Dat is dan ook een artistieke impressie. Door een autonoom werkende kunstenaar met olieverf geschilderd op doek. Dat moet je aanspreken, je beroeren – en verder moet er helemaal niets.

foto: Aan de kade

foto: Aan de kade

Typisch Delfshaven

19 apr

Natuurvoedingswinkel An-Dijvie is zowel in 2015 als in 2016 uitgeroepen tot gezelligste winkel van Rotterdam. Daarvoor deed ze nog niet mee en daarna bestond die hele verkiezing niet meer – wat bijna boekdelen spreekt, toch? Over boeken gesproken: An (initieerde en) beheert het ‘gratis boeken’-kastje in metrostation Delfshaven, pal voor haar toko-deur. Uitbaatster Maaike’s spitsvondige columns zijn sinds jaar en dag sowieso al gratis te lezen: op facebook en in haar verzamelmap in An’s coffee corner. Voor de liefhebber van bijzondere uitgaves zijn ze binnenkort eindelijk ook in boekvorm beschikbaar. Maaike zelf weet al precies hoe die er uit gaan zien, maar verklapt voorlopig nog niets. Hoewel: zie ik daar op die gave houten vloer nou een ingelegde artisjok?

foto: Aan de kade

foto: Aan de kade

vaartuig van de volle maan

18 apr

 

 

foto: Aan de kade

foto: Aan de kade

 – beter goed afgezet dan slecht opgeschreven

%d bloggers liken dit: