Archief | oktober, 2020

zwaaien van de dag

13 okt

vaartuig van de anodedag

verhalen van de dag

13 okt

Deze diashow vereist JavaScript.

verhalen Aan de kade

Anodes Aan de kade

13 okt

onderwater werken Aan de kade

vlag van de dag

13 okt

duiken Aan de kade

 

vaartuig van de dag

12 okt

Progresso Aan de kade

Lourdes sur le Schie™

6 okt

Groetjes uit pelgrimsoord Delfshaven™!

Onlangs spotte ik in de Tovertunnel van Delfshaven dit typische tafereeltje.
Ik bedoel: zou het echt, echt, écht werken?
Is het maar een hoax of toch de toekomst?
Bedevaartsoord Delfshaven – Mekka aan de Maas™.
Mwah. Ik zie er wel brood in.

Laat die pelgrims maar komen!

Associatief schrijven

5 okt

Van die tweede leg-vijgen is er sinds een week of wat regelmatig eentje rijp. Zon of geen zon. Voor morgen zijn er zelfs twee tegelijk gaar aan het stomen, zag ik zonet. Hoe heerlijk! Mooi dat met mijn goede smaak niets mis is.

nog deze hele maand te zien: buitenexpo Groeten uit Delfshaven – een creatie van Petites Images

4 okt

Aan de Voor- en Achterhaven in historisch Delfshaven hangt sinds afgelopen coronazomer de buitenexpositie Groeten uit Delfshaven. Aan een héééle rits lantarenpalen.

Een groep lokale postzegelontwerpers van de toekomst tussen de 3 en 14 jaar maakte er bij kinderatelier Punt 5 de persoonlijke kinderkunstzegels voor.

Een selectie originele ansichtkaartgroeten uit Delfshaven is o.a. te koop bij De Molenwinkel van Delfshaven aan de Voorhaven en infopunt van de wijk Lil’Delfshaven – let op: gewijzigde openingstijden!

 

 

Fiets app?

3 okt

Het is me toch een hoop gepuzzel en getenenkrom zeg, zo’n zoektocht naar de meest stabiele, gebruiksvriendelijkste rolstoeltransportfiets die er bestaat. Niet dat die markt nou zo enorm groot is – integendeel, alleen het product zelf past deze classificatie. En ik heb het er heus voor over. Al die mailtjes en telefoontjes. Uitstapjes naar onvindbare oorden. Ik oefen me nou eenmaal graag in kafkaiaanse situaties. Het houdt me soepel, denk ik. Net als yoga.

Of ze van ons samen ook een foto zou maken, vroeg de dame met hondje onder moeders paraplu. Wat een onzin. Alsof men in de middle of Ommoord géén selfies maakte. Maar ze vraagt het zo vriendelijk dat ik al even aardig bevestigend reageer. Voor ik er erg in heb.

Pas als ze ons nadert zie ik dat ze een wel zéér onnatuurlijk gebruinde teint heeft. Griezelig gewoon. En maak ik dat we daar als de wiedeweerga wegkomen.*)

 

*) met een speciale fiets app kun je de electrische ondersteuning eenvoudig op turbostand zetten

 

%d bloggers liken dit: