Archief | aan de kade RSS feed for this section

molenromp make-over anno 2000

16 okt

Make-over molenromp De Graankorrel laat nog even op zich wachten…

Aan de kade

Project ‘I miss you’ (Daniel Knorr – 2000) molenromp De Graankorrel, Rotterdam Delfshaven (foto Peter Paul Klapwijk) met in skyline molen De Distilleerketel en molenromp Het Vertrouwen

Er lag een grote envelop op de mat. Met een handgeschreven tekst erop. Een buur van een eind verderop had bij het opruimen iets gevonden dat hem wel leuk leek voor mij. Dat bleek te kloppen. Ik koester het uitzicht hier aan alle kanten.

Daarnet fietsten er twee toeristen langs ‘onze’ molenromp De Graankorrel. Zich hardop afvragend wat dat vreemde, vervallen bouwwerk uit 1716 kon zijn. ‘Een vuurtoren’, meende ik nog net te horen. En iets van ‘want eerst was hier zee’. Ik vond het veruit de best bedachte optie aller tijden.

Het project I miss you van Daniël Knorr is 20 jaar terug gedeeltelijk uitgevoerd. Dat is te zeggen: voor één dag – die van de foto in de envelop op mijn…

View original post 27 woorden meer

zwaaien van de dag

13 okt

We hebben ze vandaag plechtig uitgezwaaid. Mbs Kortenoord blijft voorlopig nog wel in de vaart, maar dit vrolijke schippersechtpaar gaat met welverdiend pensioen. Veel geluk!

Aan de kade

vaartuig van de anodedag

View original post

vondst van de dag

12 sep

vondst van de dag

Lief stoeltje uit de tijd dat nog paardenhaar als vulling werd gebruikt. Of nee: uit de tijd dat er nog ambachtelijk werd gevlochten en gemat! Compleet met originele sporen van houtworm.

– tweede remake under constuction! –

onzichtbare stuurhut van de dag

13 aug

Binnenvaartschippers kunnen hun stuurhuis soms laten zakken. Dat ziet er grappig uit, maar is gewoon erg handig wanneer je bijvoorbeeld onder de Spoorbrug wilt passen.

vangst van de schone Schie-dag

9 mei

Het water was spiegelglad en behalve een coffee-to-go-bekertje dreef er tussen de drie bruggen van mijn ochtendtocht ook nog een scooterhelm in het riet. Verder alleen wat eenden, nijlganzen en een aalscholver. Mooi toch?

dichtgevroren Schie

14 feb

Wat van de week nog even mogelijk leek is inmiddels definitief een utopie.

Schaatsen op de Schie? Ech nie!

Deze diashow vereist JavaScript.

Sneeuwmolen?

7 feb

coronawinter in Historisch Delfshaven

Oud-Hollandse plaatjes – swingen in kleine kring

5 dec

Wat te doen met de feestdagen dit jaar …. hmm, iets met singles en party?

45 toeren plaatjes uit de jaren 60

zwaai van de landelijke mantelzorgdag

10 nov

Vandaag was wel mijn lucky day, zeg! Kreeg ’s morgens eerst vanaf een gigagroot binnenschip twee thumbs up (bovenop de zandzuiger met beide armen zwaaiend, langzaam naderbij schuivend, alleen niet langzaam genoeg om op tijd een camera te kunnen richten – of ik niet alert genoeg, het is maar hoe je er naar kijkt) en vervolgens kreeg ik vanmiddag, van een medewerker van de sekshop waarlangs ik bijna dagelijks mijn rolstoeler wel een keertje voor me uit duw, een fleurig boeketje bloemen aangeboden (als anonieme blijk van waardering – no strings attached, en ik kan het weten, ik heb het gecheckt).

Dus hoezo: ‘Ieder voor zich en corona voor allen!’ (vrij naar een slachtofferrolmodel van eigen bodem, dat zijn medemens graag lijkt voor te spiegelen dat er echt helemaal niets mis is met egoïstisch zelfbeklag; of naar die wannabe wereldleider aan de andere kant van de oceaan, je weet wel, die zo uitblinkt in stoken en geen been ziet in naakte feiten)?

‘Tuurlijk, het is echt wel deep shit. Niemand die erop zat te wachten dat alles waarop je je leven – en imago – bouwde, genadeloos van de ene dag op de andere wordt gedelete. Dat de wereld zoals je die gewend was alleen in een andere, nieuwe, verbeterde 2.0-versie kan terugkeren. Ooit. Dat is wel wat de coronapandemie tegelijk ook zo boeiend maakt, toch?

Deze wereldwijde crisis houdt iedereen, zowat op het zelfde moment, een giga-spiegel voor en what you see is what you get – autsj! Sommigen willen er niet aan, anderen komen erdoor tot bezinning. En nog weer anderen zien mogelijkheden voor een eerlijker wereldorde. Met vrede op aarde en in alle mensen die corona overleefden een welbehagen – om maar wat te noemen. Oké, dat is minstens zo moeilijk voorstelbaar als 2019-nCoV een jaar geleden ook nog was. Dat geef ik eerlijk toe (vrij naar een fantasieloze twitterfanaat die recentelijk lijkt te zijn fired).

Wintertijdblues

25 okt

Tok. Tok. Tok, tok, tok. Buurmeisje timmert een konijnenhok. Morgen krijgt ze er eentje bij. Dan is haar oude konijn niet meer alleen. Ik wil graag kippen in de tuin. Voor de eitjes en de mest. Onder het nog te bouwen bordes past vast precies een kippenren. Maar met iedere dag een rijpe vijg ben ik nu al best tevree. Tok, tok. Tok, tok. Tok.

%d bloggers liken dit: