Archief | atelier RSS feed for this section

Quarantaine Qunstfeest

24 jun

Kort na Koningsdag scoorde ik alwéér een mooie kist! Deze rook naar eeuwenoud stof en olieverf. Of misschien was het toch die typische geur van gasolie, dat spul waarmee een binnenvaartschipper de generator laat draaien en waardoor de motoren hun werk doen – zodat het hele gevaarte met één tikje tegen een joystickje van z’n plek komt. Maar dat is voor een simpele lichtmatroos op sabbatical wellicht wishful thinking? In ieder geval was het een zaterdag toen ik me die wannabe scheepskist in gedachten al toe-eigende. Maar ik was te moe geweest om het gevaarte waar onderweg naar huis mijn oog op was gevallen meteen ook op te halen. De volgende morgen om 7 uur stond ik wel te popelen. Net als mijn EMB-zoon. Die alleen met een heel andere doel voor ogen: natje, droogje – the works. Om een lang verhaal kort te maken: verstopt in het groen achter een elektriciteitshuisje stond het onhandig grote hebbeding een uurtje of wat later nog steeds geduldig op me te wachten. Het riep nog net niet mijn naam. Alleen zachtjes doch dwingend: ‘Neem me mee….’

Ken je dat? Dat er bij de bakker een glimmend koffiebroodje naar je ligt te lonken? Een hele taart? Of erger: een compleet kunstwerk, als je net lekker zit te dineren bij Brazzo? Een kunstverzamelaar ontkwam er (tot twee keer toe zelfs) niet aan. Mijn werk moest en zou met haar mee naar huis. En daar hangt het dan:

mevrouw M. bij – een deel van – haar kunstverzameling (met links onder en boven in het midden twee werken van mij)

In 2002 maakte ik een serie landschapsdoeken tijdens een kort verblijf als expat artist op het voormalige Quarantaineterrein van Rotterdam, even ten westen van Heyplaat. En Stichting Lawine organiseert er na de zomervakantie een bruisend Kunst Fest!

Zondag 1 september van 11:00 – 18:00 uur, om precies te zijn.

De toegang is gratis en er is van alles te zien, beleven én proeven in deze groene oase tussen muren van zeecontainers langs de Nieuwe Maas.

Quarantaineweg 1 is goed bereikbaar met waterbus en fiets.

Advertenties

Caballero’s

14 mei

Dat je in ’44 nog drie pakjes filterloze sigaretten kon ruilen voor een warme winterjas heeft mijn biologische vader (1919) als jonge vent zijn leven gered. Hij zat dat jaar in Leipzig, waar hij in een van de Arbeidslager was ondergebracht om voor nazi-Duitsland dwangarbeid te verrichtten. Aanvankelijk was hij na de oproep nog ondergedoken. Maar er was iets voorgevallen waardoor hij zich als bankemployee toch maar ging melden voor de handenarbeid die alle mannen tussen de 17 en 35 jaar van zijn geboortedorp, en de dorpen in de wijde omgeving, te wachten stond – hij wilde denk ik de eer aan zichzelf houden, niemand tot last zijn en zijn lot waardig dragen: dat herken ik tenminste van hem in mezelf, maar wellicht is dat gewoon projectie. Er waren ook Russinnen en Poolse jongedames tewerkgesteld, en er werd ondanks alle ontberingen gekaart en gedanst. Maar de meeste tijd moest hij in een fabriek voor landbouwmachines kogels maken. Zijn verzet bestond uit moedwillig vergeten om kruit toe te voegen. Dat de Duitsers hierdoor met losse flodders de oorlog moesten zien te winnen gaf hem en zijn door het lot gekozen makkers tenminste nog enigszins voldoening. Na de bevrijding in ’45 vertrok hij te voet richting Zeeuws Vlaanderen. De Russische die graag met hem ‘verder had willen gaan’ was ‘een heel mooie vrouw’ geweest, vertelde hij me een keer tijdens een van onze schaarse gesprekken onder vier ogen. Met een bepaalde klank in zijn stem en een blik vol onuitgesproken herinneringen. Maar het waren nou eenmaal de pakjes Caballero’s van zijn Nederlandse verloofde waardoor hij die laatste barre winter had kunnen overleven, begreep ik. Toch een gek idee dat er ergens op de wereld best (nog) een halfbroer of -zus van me kan rondlopen.

foto: Aan de kade

beeld: Aan de kade – Water en vuur (2001) / acryl op doek / 60 x 80 cm

Op 14 mei 1940 werd de binnenstad van Rotterdam door nazi-Duitsland platgebombardeerd. Dit wordt jaarlijks op meerdere locaties in de stad herdacht.

1/30

21 apr

Behalve niet zo voorspelbare toeristische plaatjes maakt Marilou ook bewerkte ansichtkaarten. Nummer 1 van 30 was een cadeautje voor haarzelf. De rest mag voor €4,50 per stuk naar de eerlijke liefhebber. (Alleen te koop bij Aan de kade – inc. cadeauzakje.)

foto: Aan de kade

foto: Aan de kade

Nieuw in het assortiment

20 apr

De collectie kaarten van Aan de kade over thuishaven Delfshaven en andere werkgerelateerde locaties is uitgebreid met 3 nieuwe plaatjes. Zowel molenromp de Graankorrel als de Lage Erfbrug zijn natuurlijk in één oogopslag herkenbare boegbeelden – hoewel de servicemedewerker van een drukkerij ergens in het zuiden er enthousiast een heel andere gr(r)ote stad in meende te herkennen. Voor Zicht op Waalhaven geldt het tegenovergestelde. Dat is dan ook een artistieke impressie. Door een autonoom werkende kunstenaar met olieverf geschilderd op doek. Dat moet je aanspreken, je beroeren – en verder moet er helemaal niets.

foto: Aan de kade

foto: Aan de kade

Luikje in de vloer

31 mrt

Als mensen naar mijn nieuwe jarendertigwoning kwamen kijken kreeg ik vaak al snel de vraag of ik nog iets aan de vloer ging doen – of wanneer ik dat ging doen, dat kan ook, het is al zo’n poos geleden. Eenmaal met een kop koffie of een wijntje op de bank kwam dan steevast de vraag naar het hoe en wat en waarschijnlijk ook het waarom van dat gekke luikje zo pontificaal in het midden. Dat het om een gek luikje ging maak ik er nu, achteraf zelf van, hoor. Volgens mij is het door mijn bezoek nooit zo omschreven. Hoe dan ook heb ik nimmer een helder antwoord gegeven op de vraag waarom iemand het kennelijk ooit nodig heeft gevonden een stukje uit de plankenvloer te zagen, zo’n beetje daar waar op een Perzisch vloerkleed de eettafel voor minimaal 6 personen destijds waarschijnlijk geacht werd te staan. Dat vond ik eerlijk gezegd ook niet nodig. Maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat ik me er niet van alles bij kan voorstellen.

raamexpositie Zeebenen

5 apr

KAZ 7/13 (2018) acryl op mdf / 40 x 80 cm

Drie dagen afzondering en lange wandelingen door weer en wind aan de kust verbeeldt in snelle schetsen en werk op doek van Marilou de Poorter.

Tot juli te zien Aan de kade.

Inlichtingen: atelier@aandekade.info

KAZ 3/13 (2018) acryl op doek / 80 x 120 cm

garderobeExpo

21 feb

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vanaf verschillende invalshoeken te zien Aan de kade: 4 snelle schetsen (2002, acryl op papier) in 2 hergebruiklijsten aan doodlopende garderobewand.

Dit en vergelijkbaar werk van Marilou de Poorter is te koop. Bezichtiging/prijsopgaaf: atelier@aandekade.info.

%d bloggers liken dit: