Archief | schipperoefeningen RSS feed for this section

Gedragen

9 jul

Een veel te groot deel van deze niet doordeweekse dag werd in beslag genomen door veels te veel tijd en aandacht zuigend gedoe: iemands menselijke foutje rechtzetten, in het algemeen belang een consumentenmelding doen, gratis opbouwende feedback formuleren en broeden op de beste methode om een badinerende benadering te ontzenuwen – zeg je dat zo?

Ik houd er wel van om te oefenen in dingen die me eigenlijk enorm tegenstaan. De voldoening wordt er alleen maar groter door als het je desondanks lukt precies de goede toon te vinden. Voor mij betekent dit doorgaans: de nuchtere feiten vaststellen; ze overzichtelijk op een rijtje zetten; en vervolgens met een luchtig verrassingselement de ontvanger rücksichtslos van de sokken blazen – en in een moeite door mijn analyse bekrachtigen. Pure kunst, al zeg ik het zelf.

Wie veel positieve energie op zich gericht krijgt, voelt zich ‘gedragen’, las ik ergens.

bewonersinitiatief

30 jun

Bewonersinitiatief Ketels aan de Kade heeft ook dit jaar voldoende subsidie weten binnen te harken, las ik in de nieuwsbrief vol wijknieuws waarop ik me onlangs abonneerde. Dit driedaags festival in het hart van Historisch Delfshaven vindt plaats in het weekend van 5, 6 en 7 augustus.

Op vrijdagavond staan de wijk en zijn/haar/hun bewoners centraal. Dat wordt lachen, zingen, hossen!

Minder kostbare initiatieven met een maximaal benodigd budget van 2500 euro kunnen eveneens bij de gemeente worden ingediend.

Omgevallen boom- Sebastiaan

Geïnspireerd door de optelsom van onder meer racende flitsbezorgers op de stoep en daar en elders eigenzinnig geparkeerde automobielen en deelscooters, ontwikkelde ik zelf ook meteen maar een levensvatbaar idee. Denk aan: pakkende slogan, op herbruikbare stickers.

Anonieme deelscooters zijn meestal van ver te herkennen. Zo stond er hier vandaag de hele morgen en het grootste deel van de middag eentje pontificaal midden op de stoep. Daarbij aan of naast een hele rits fietsnietjes eerder al in grote getallen geparkeerde stadsfietsen hinderlijk blokkerend als kers op de ik-heb-toch-zeker-netjes-betaald aso-logicataart. Het is dat onze bestelde fietshelmen niet al eerder op de dag arriveerden, anders was de verleiding het hebbeding maar gewoon te laten wegslepen groter geweest dan die om het al wachtend op de vertraagde pakketbezorger in me opgekomen actieplan meteen maar eventjes uit te voeren ook.

U staat

hier goed

in de weg

schreef ik op zo’n geel zelfklevend memoblaadje. En met twee strookjes plakband maakte ik het eerste prototype van wat ik al helemaal voor me zag simpel doch doeltreffend af.

Niets effectiever dan mensen verleiden om gewoon even zelf rustig na te denken. Anderen lopen vertellen wat ze moeten doen laat ik over aan de onzekere types die het ongetwijfeld al hun leven lang zijn.

Blue zone

29 jun

Soms word ik aangezien voor Mega Mindy.

Anderen menen Heilige Madonna-eigenschappen van me te mogen verwachten – Moeder Teresa is er niets bij. Enkel en alleen omdat het in de praktijk onmogelijk bleek mijn zoons levensgeluk los te koppelen van het mijne, en vise versa.

En toen we laatst hier de dijk wilden oversteken was ik voor sommige laatkomers kennelijk even die Vliegende Non uit mijn kinderjaren geweest. Ongehinderd door kennis of inzicht werd althans aangenomen dat we daarvoor met onze bovennatuurlijke superpowers rijen schots en scheef geparkeerde fietsen, inclusief twee sta-in-de-weg fietstrommels, plus een hoge stoeprand hadden getrotseerd. Maar dat was natuurlijk complete bullshit.

Dat mijn zorgenkind in zijn levensreddende superstevige spastenstoel uit het niets meters ver werd meegesleurd door een moordmachine, kon ik zelf ook maar moeilijk bevatten. Klopt. En het moment dat hij met grof geweld vol nietsontziend machtsvertoon uit mijn handen werd gerukt, waarna ik hem, onverdraaglijk lang, als in een vertraagde film waarin iedere stap wel een eeuwigheid lijkt te duren; of zo’n droom waarin je nauwelijks vooruit kunt komen moest gaan zoeken, zal me bijblijven tot mijn laatste ademtocht. Het is een onlosmakelijk deel van onze geschiedenis. Daaraan hoeft helemaal niets te worden gerelativeerd.

Niet door het geschept rolmodel in kwestie, niet door zijn allessie, en niet door een figurant met recht op een eigen mening: dat het ‘allemaal wel meevalt – ja hoor, wat jij zegt. Happy?

Moment voor jezelf

17 jun

Terwijl wij in Utrecht de Jaarbeurs afspeurden naar leuke nieuwe tijdsbestedingsmogelijkheden voor een jongwolwassen rolstoeler met prepensioen, werden in Rotterdam last minute toch nog ‘een aantal’ extra tijdslots beschikbaar gesteld voor die Rooftop Roll, ontdekte ik daarnet. Of nee, wacht: ze waren ‘beschikbaar gekomen’. Afijn, hoe dan ook: wanneer ik probeer te boeken gebeurt er helemaal niets.

Dat lag niet aan mijn ‘oude Nokia’ en ook niet aan mijn slechte bereik. Die kennelijk in der haast uit de hoge hoed getoverde ‘extra’ tickets bleken doodleuk alleen maar voor vandaag bedoeld; alleen maar tussen 10:00 en 14:00 uur. En het was zestien, nee achttien over twee in de middag.

Rond die tijd neem ik meestal een moment voor mezelf. Lig ik even lekker lui, languit op de bank. Hoeveel extra rolstoelers er nou precies in ‘een aantal’ pasten? Ik heb werkelijk géén idee.

Binnenkort is-just-a-10-letter-word

15 jun

Over relatief gesproken: het ziet er naar uit dat er toch géén extra tijdslots voor rolstoelers worden gerealiseerd. Op de site van Rotterdam Rooftop Walk heerst althans al twee weken radiostilte na de veelbelovend snelle bekendmaking: ‘we zijn ons ervan bewust’, en de belofte: ‘binnenkort volgt meer info’.

Maar wat niet is, kan natuurlijk altijd nog komen! Het once in a lifetime maandlange event duurt tenslotte nog bijna tien dagen – tijd is net zo relatief als het je lief is.

Feedback For Free, uh… You

1 jun

De maand lange Rotterdam Rooftop Roll, uh… Walk, wordt binnenkort toch ‘gewoon’ toegankelijk voor rolstoelers én lopers in alle richtingen, meldt een afgelopen zondagse mail in mijn berichtenbox. Dat klinkt natuurlijk als muziek in mijn oren!

De organisatie is aan het onderzoeken hoe we meer mensen op aangepaste wijze toegang kunnen bieden. Binnenkort volgt meer informatie’, lees ik op de inmiddels bijgewerkte site.

Op een bedankje voor mijn vrijwillige bijdrage als ervaringsdeskundige – hoeveel rolstoelers passen er dan precies in die 2 dagdelen van 4 uur? – ga ik ondertussen alleen ech niet zitten wachten. Voor niets doen heb ik het 24/7 veels te druk met niet lullen maar poetsen.

Denkpatroon

30 mei

Inclusiviteit kun je niet afdwingen met wetten en regels. Die werken in de praktijk zelfs bijna averechts! Dat moet dus anders. Liever gisteren al dan vandaag.

Een inclusieve samenleving heeft in het ideale geval schijt aan sleetse gewoontes en maling aan de eigen ‘macht der gewoonte’.

Wanneer een organisatie zich focust op voldoen aan de minimale norm, in plaats van op de realistische vraag naar toegankelijkheid, houdt die het uitzonderlijkheidsbeginsel van exclusiviteit – rolstoelers; blinden; slechthorenden; andersdenkenden welkom op/in een speciale dag; speciale tijd; speciale rolrichting; speciale outfit – helaas, pindakaas, alleen maar in stand.

Die zet het van de norm afwijkende – niet, of niet zonder hulpmiddel, kunnen horen; zien; communiceren; bewegen; overleven – onbedoeld nog in de verblindende spotlights ook: kijk ons eens sympathiek bezig zijn voor de minder bedeelde medemens! Dat kan nooit de bedoeling zijn.

Ik las ergens dat het gebruik van metaforen kan helpen bij het doorbreken van vastgeroeste, beperkende denkpatronen. Dat gangbare gewoonten loslaten, ruimte schept voor nieuwe, ruimere opvattingen. Voor een realtime insteek – wat precies onder metafoor valt moest ik opzoeken, maar een kniesoor die daar op let.

Gisteren kreeg ik niet één, maar wel twee reacties op mijn vraag aan het Team Rotterdamse Dakendagen. Tussen de – overdadig vele – regels door – het oerrotterdamse ‘geen woorden maar daden’ was ech wel ver te zoeken – las ik onder meer menselijke irritatie – besef je wel hoe druk we het hier hebben – en vaag schuldbesef – kan het zijn dat je met je vraag ons iets anders probeert te zeggen? – ja, duh!

Eerlijke communicatie – hier heb je de benodigde data, reken je het zelf even uit? – kreeg ik – chapeau! – gelukkig ook: in 2 dagdelen x 4 uur x 12 tijdslots van 5 minuten, passen dus precies 96 rolstoelers in de bij hoge uitzondering beschikbaar gestelde lift.

Geen idee of dat volgens marktonderzoek aansluit op de werkelijke vraag, maar altijd nog meer dan waarop ik – even uitgaand van de tijdslots van 15 minuten voor lopers in de tegenovergestelde richting op alle andere dagen en tijden – aanvankelijk uitkwam.

Buiten kijf staat dat vraag en aanbod in de praktijk aantoonbaar niet goed op elkaar zijn afgestemd. En dat de verhouding beschikbare tickets voor rolstoelgebruikers en lopers bij het spectaculaire once in a lifetime evenement blijkbaar volledig mank gaat en/of scheef loopt.

Wat dan wel geen metafoor is, maar wel degelijk tot nadenken zou moeten stemmen. Ja toch? Niet dan.

BPR versus RPR versus SKGT?

7 feb

Online schoenen kopen is geen pretje. Na de eerste poging haakte ik tenminste af. De maat was weliswaar meteen goed en ook de kleur viel in het echt niet tegen, maar het allerbelangrijkste voor wie niet alleen maar mooi wil wezen wél: de zolen bleken zo stug en onbuigzaam als een kluisdeur!

Dat bracht me op een idee. Blijken die waterdichte, oerdegelijke werklaarzen inclusief stalen neuzen én Haaibaai-blauwe verfspetters me daar toch net zo soepel over het gangboord te schuiven als kilometer na kilometer aan wal. En ik loop er nog warmpjes op bij ook! Nou vraag ik je.

De belangrijkste verschillen tussen drie scheepvaartreglementen zette ik in mijn  aspirant schipper-examentijd hier op een rijtje online. Het is veruit de best bekeken post van kunstenmakerij / atelier Aan de kade ever. Stonden er evenzoveel vaardagen in mijn dienstboekje bijgeschreven, was ik nu al lang en breed lichtmatroos af.

(Destijds slaagde ik nog op mijn sloffen!)

Aan de kade

Alles leuk en wel natuurlijk dat het Binnenvaartpolitiereglement er nu aardig in lijkt te zitten, maar dat wil echt niet zeggen dat ik de rest van de avond onderuitgezakt naar Kommisar Rex of een andere Deutsche krimi kan kijken, want die regels van het Rijnvaartpolitiereglement – geldend voor de gehele Rijn, dus van Waal en Lek tot Basel – zijn op sommige punten toch net even, uh … strakker? strenger? schreeuweriger? Afijn. Oordeel zelf:

  • In het BPR wordt stuurboord houden beloond: wie stuurboord vaart hoeft niet uit te wijken – zolang je geen medewerking moet verlenen aan een (ander) groot schip dan, dat bijvoorbeeld, zonder jou in gevaar te brengen, een haven uit wil.
  • In het RPR staat het tweede principe van het BPR: Groot gaat voor klein, met stip op nummer 1. Altijd. Bovendien is in het RPR een klein schip verplicht om elk groot schip – dus ook…

View original post 362 woorden meer

Typisch kerst in Delfshaven

30 nov

limited edition coronakerstcomplotkaartje €1,95 p.st. – kunstenmakerij / atelier Aan de kade (2020)

Binnenvaart en Delfshaven horen bij elkaar als een dienstboekje bij een lichtmatroos en ansichtkaartgroeten bij een toeristische hotspot. Zonder aangemeerde zandschepen en andere grote gevaartes zou van de Coolhaven maar een blote badkuip overblijven en de Schie niet meer zijn dan een kaal kanaal. Saai!

Toch worden binnenschepen hier in de bewoonde binnenstad slechts gedoogd. Vraag me niet waarom een gemeentelijke verordening bepaalt dat het overal in Rotterdam verboden is om met je sfeerverhogende schuit aan te leggen voor de nacht, behalve daar waar met officiële borden is aangegeven dat het wel mag – en door wie precies, en tot hoe lang.

In mijn leertijd zal ik ze vast wel eens voorbij zijn gevaren, die strakke maritieme picto’s. En ongetwijfeld kruiste ik de juiste antwoorden aan bij examens – of anders toch van genoeg andere vragen over het BPR en andere relevante regelementen. Die gebodsborden vol tot de verbeelding sprekende symbolen en cijfers – tip voor woke complotdenkers: na lezing van deze integrale tekst wordt u vanzelf duidelijk wat mijn werkelijke bedoelingen zijn – stonden in ieder geval nooit op erg fotogenieke locaties. Dat is zeker. 

Godlof hebben we hier in Delfshaven de pittoreske Coolhaven tenminste nog! Breed en diep genoeg om zonder hinder voor overige scheepvaart je schip vast te maken. Zo lag tot voorjaar vorig jaar op vrijdagmiddag steevast mbs Cornelis Adriana bij de Lage Erfbrug aangemeerd. De bemanning hield wel van een beetje chillen en een feestje bouwen in het weekend, en waar kan dat nou beter dan bij ons in Delfshaven? Rond kerst had zandschip ‘de C&A’ altijd wel al een sfeervolle dennenboom op het voordek staan, maar om romantische redenen werden de feestdagen van 2018 extra speciaal afgesloten (hoera! een jongen!).

Wie had toen ooit ook maar kunnen vermoeden, dat het pre-corona pre-party zandtafereel in de Coolhaven anno nu zowaar een covidstressvrije coronakerstscène zou blijken te verbeelden? En de (voorlopige) hekkensluiter van het ansichkaartassortiment van Groeten uit Delfshaven™ opleverde? Wie het weet mag… ho ho hoax er eentje met een spacy twist gratis afhalen! – @LangeFrans, @ThierryBaudet, @WillemEngel: spaar ze allemaal! 6 authentieke plaatjes voor maar €10!*)

(De schipper die het roer van de C&A overnam heeft zijn lief juist helemaal in het oosten van het land. Nog slechts een enkele keer deed het 70 meter lange beunschip deze regio aan en kon ik nog eens opstappen voor een extra vaardag. Om precies te zijn: op de officiële openingsdag van Lil’ Delfshaven, hét infopunt van de wijk, in het historische brugwachtershuisje van de Lage Erfbrug. Tijdens een onvoorziene brugopeningde slagboombellen rinkelden doodleuk door een sowieso onverstaanbare speechzag ik de afgevaardigde van het Havenbedrijf meer oog hebben voor het gebeuren op het vaarwater, dan voor de officiële ceremonie met alle feestelijke toeters – en bellen – aan wal. Waarschijnlijk was van alle genodigden hij zo’n beetje de enige die de grap van die dubbele ‘opening’ ook best kon waarderen?)

coronaproof raamexpostie Groeten uit Delfshaven

Voor meer onwaarschijnlijke verhalen achter originele ansichtkaarten van Groeten uit Delfshaven™ vraag ik de lezer om  – ja hoor, nog effe – geduld. Wordt vervolgd!

*) aanbieding alleen geldig bij afhalen Aan de kade

59+

22 sep

typisch matrozenwerk: a) roest bikken, b) zand happen, c) dekwassen, d) schoon schip maken

Ik wou dat ik twee mensen was. Dat ik met vier handen één leven kon vormgeven – in plaats van twee levens zien te runnen met maar twee handen en slechts 24 uur per etmaal tot m’n beschikking, zoals nu, inmiddels ruim de helft van mijn aardse bestaan.

Over ‘ruim’ gesproken: bovenstaand binnenvaartschip wordt een beunschip genoemd, vanwege de – in dit geval twee – beunen. Ooit, ruim voor corona, maakte ik er vaardagen voor mijn dienstboekje. Nu ligt het gevaarte hoogstwaarschijnlijk permanent voor anker. Net als dat dienstboekje, ja.

 

%d bloggers liken dit: