Archief | schrijfoefeningen RSS feed for this section

Shit happens

13 sep

Ongeveer de helft van de aanvankelijk nog om en nabij de 30 goudreinetten werden dit jaar door met name babypissebedden geconfisceerd.

Stom toevallig niet deze joekel van ruim een pond – bijna een achtste van de totale oogst maagdelijk fris en reine rode Boskoop appels: precies genoeg voor een heerlijke tarte Tatin.

Voor vijgenconfiture hoef ik geen recept te googelen, want ook dit jaar worden die, ondanks de vele veel te warme dagen nooit meer rijp. Vijgenskeletteermot heeft daarvoor net iets teveel bladgroenkorrels weggegeten.

De blauwe Boskoop Glory had nergens last van. Dit Oudhollandse druivenras doet het ondanks hinderlijk aanwezige mieren, luizen, muntgoudhaantjes en niet aflatende bamboeoverlast, zelfs in gasoliedampen van voorbijvarende binnenschepen nog hartstikke goed – net als wij.

Lef

7 sep

De dame die terloops opmerkte dat er al olijven- en vijgenbomen tot in Noord Europa groeien is niet bang om geoordeeld te worden, maakte ik uit haar ontspannen motoriek en lichaamshouding onder haar, hoe heet zo’n ding ook al weer op.

Het meervoud van lef is leven.

Dat er steeds meer tekenen van het einde der tijden zichtbaar worden had ze eerder, ruim voor corona, in vergelijkbare outfit, in dezelfde hippe winkel ook al aangekaart. Toen de verkrampte reactie van de uitbaatster me al net zo verwonderde. Kennelijk triggerde het onderwerp bij mijn generatiegenote oud zeer, verdekt opgesteld achter een beschermende muur van klantvriendelijkheid? Ooit moet welke religie dan ook haar wezenlijk hebben miskend. Zoiets was wel duidelijk. 

Eerlijk gezegd zou ik me best bevoorrecht voelen als ik dat in de lucht hangende laatste mega-oordeel blijk te mogen meemaken. Alleen haal ik het vermoedelijk voor geen meter. Voor een sterveling is tijdsbeleving veel te subjectief om ook maar enigszins realistisch te zijn.

Trouwens: is die flitsfilm van je leven op het moment dat je je allerlaatste adem uitblaast, in wezen niet gewoon al de micro-versie ervan?

 

 

Mot

6 sep

vijgenskeletteermot Mathenesserdijk, 2022

Vorig jaar dacht ik nog met spint te maken te hebben maar inmiddels weet ik dat de vijgen in mijn boompje niet rijp worden door – de vraatzucht van – de vijgenskeletteermot; een exoot die het in de Lage Landen opvallend goed doet.

Sprayen met het vertrouwde mengsel van water, groene zeep en spiritus brengt de creativiteit van deze gevleugelde plaaggeest eerder aan het licht dan het beestje om zeep. In plaats van bovenop de vijgenbladeren eitjes te leggen, wijkt het hier onbedreigde insect gewoon gehaaid uit naar de onbespoten onderkant! Niets doen is dan weer totaly tegen mijn natuur – maar veel helpt dan maar consequent dagelijks handmatig verwijderen tot noch toe nog niet.

Ook over bamboe kan Jan en alleman zonder veel moeite een boom opzetten. Deze ongeoorloofd hinderlijke woekeraar vriendelijk weglullen is echter niet echt erg effectief gebleken.

bamboe is altijd groener bij de buren

Tuintraphuttest XXXL van de warme Wereldhavendag

3 sep

De drie vrijwilligers die zich onverschrokken aanmeldden om hier de toegankelijkheid te komen testen van de allereerste multifunctionele tuintraphut aller tijden, namen voor de zekerheid een extra uitdaging mee – de helden!

tuintraphuttest XXXL

– wordt vervolgd –

Woord van de dag

31 aug

Ergens op de wereld is een taal zonder woorden voor ‘ja’ en ‘nee’. Ja hoor, in Neepal zeker hoor ik u al denken. Klopt!

Dit fantastische fenomeen wordt kennelijk in het algemeen geframed als ‘rariteit’ – oftewel quirk, in goed engels. En daar heb ik dan toch een beetje moeite mee.

Quirk? Het is maar net wat je normaal vindt.

Zo is de vijgenskeletteermot – ja, u leest het goed – in het Middellandse Zeegebied een heel normaal verschijnsel, maar wordt het in onze regionen gestigmatiseerd als ‘exotisch’. Toegegeven, dit koddig kleine, poepbruine vlindertje gedraagt zich of het niet helemaal goed weet hoe het hier hoort. Althans, niet het exemplaar dat ik quirky zag springen als ware het een huis-tuin-en-keukenkrekel.

En zo vindt de één little white lies nog zo’n beetje vertederend cute, terwijl voor een ander strategisch informatie achterhouden gelijk staat aan liegen – hét voorportaal van oplichting.

Van het verweer dat ‘iedereen het doet’ schieten maar weinig medemensen nog in de lach, las ik laatst in een alarmerend artikel over de opmars van het recht van de sterkste – oftewel: de brutaalste, met de minste scrupules. Het journalistieke pareltje voor de zwijnen verklaarde in één moeite door waarom het in sommige culturen not done is om, bijvoorbeeld op verjaardagen, over quirky kwalen, ziektes en andere zwakheden te converseren.

Géén gênant staaltje zelfsencuur dus, maar zuiver zelfbehoud.

‘Staan we nu quitte?”, vroeg ik ooit quirk doch retorisch aan een trouweloos vriendje zonder gezond gevoel voor humor, terwijl ik hem ten afscheid de personenweegschaal schonk die hij bij herhaling als excuus gebruikte om geld uit mijn linnenkast te gappen – de mallerd.

Vijgenskeletteermot hoek Nieuwe Binnenweg – Albrechtskade, augustus 2022

Tuintraphut stap 2.1

12 aug

Onze multifunctionele tuintraphut was al hufterproof stevig en krijgt gaandeweg steeds meer vorm en inhoud. Nog even en we rollen zo een watertaxi in.

wordt vervolgd

Warm bad

10 aug

Met alweer de drieëntwintigste hittegolf van mijn leven voor de deur probeer ik me voor te stellen dat ik deze dagen op vakantie ben in een ver warm land. Wat niet zo moeilijk is in een huis dat herinneringen ademt aan een bescheiden eiland in de Libische zee. Met een tuintje vol tijm, salie, rozemarijn en een vijgenboompje aan het water.

Wat de een ervaart als een oneerlijke straf, is voor de ander bijna als een warm bad: uitdagingen waarom je niet hebt gevraagd.

Die desondanks aangaan levert hoe dan ook een beter zelfbeeld op dan ze laf ontlopen. Terwijl je koppig blijven verzetten zo’n opgedrongen ervaring alleen maar uitsmeert en helser en helser maakt – die verleiding kun je dus maar beter weerstaan, of anders zo snel mogelijk alsnog onder ogen zien dat alleen jijzelf verantwoordelijk bent dat je zo lijdt: aan zelfmedelijden, wat anders? Grow up!

Dus klimaatontkenners, complotaanhangers, antivaxers aller landen verenigt u! Maak samen één vuist en stop slachtofferschap, nu!

Make yourself great again – and the world a better place for everyone

Valappels

1 aug

Er valt dit jaar nogal wat van de boom. Niet alleen de appels waar een gulzige gaai zijn snavel gretig in zette of van die kleine achterblijvertjes; maar net zo gemakkelijk mooie, gave grote goudreinetten met hooguit één wormengat. Die dan terstond worden geconfisceerd door pissebedden, zo te zien voor hun eveneens krioelende kroost. Lekker dan. Daar maak ik dus echt geen voedsel verspilling tegengaande, hippe chutney meer van. Ik wacht wel tot de andere helft van de oogst plukrijp is. Met wat mazzel een kilo’tje of twee.

Vogels kunnen niet zweten zoals mensenkinderen als het bloedheet is. Die koelen af door te hijgen als honden. Of te badderen op een schaduwrijk plekje op je balkon, of in je tuin. Of vallen dood van het dak.

Voorzienigheid

31 jul

circulair luisterboek

Onze oude tilvoorziening is wel eens aan vervanging toe.

De dame die de zo goed als nieuwe tweedehands Reiselifte destijds te koop aanbood heette Frank. ‘ Zeg maar Anne’, had ze mij met mijn gênant roestige schoolduits op m’n gemak gesteld. Dat hielp niet echt. Anne Frank? Het hydraulische ding bleek van haar vader, Otto Frank geweest. Oké…

Van alle van electriciteit afhankelijke voorzieningen die de goede man via de Oostenrijkse WMO in bruikleen kreeg had hij voor de zekerheid ook steeds nog een mechanisch alternatief aangeschaft. Voor het geval dat. Anne had die eigenaardigheid nogal, hoe noemde ze het ook alweer, iets van ‘vermoeiend’ of zo gevonden. Mij gaf de herkenning – ja, voor als de pleuris uitbreekt, logisch! – juist energie. En in plaats van een zucht, onderdrukte ik aan de andere kant van de lijn een bevrijdende lach.

Woningruilvakantie!

31 jul

Veel van onze buren doen het al jaren maar mij lijkt het niets: voor even van huis ruilen. Zij komen voor bijna nop op de meest uiteenlopende plekken, terwijl achterblijvers op de dijk kennis maken met een rijk palet tijdelijke buren. Één familie krijg ik nooit meer uit mijn hoofd.

Er zou een bruiloft plaatsvinden, bleek op het allerlaatste moment. Het onvoorziene feestgedruis – waar wij ons stiekem al erg op verheugden – bleef echter uit. Uiteindelijk bestond de enige reuring dat weekend uit een volledig in het wit geklede, steenkolenduits brabbelende oude heks op zoek naar iets dat nog het meest klonk als ‘molen’; gevolgd door twee duistere types in pak, met wat een eigenaardig verzwaard, opgerold vloerkleed leek tussen hen in.

Die ‘Müll’ zal never nooit niet door de klep van de ondergrondse containers naast molenromp De Graankorrel hebben gepast, bedacht ik me later pas, toen de optie van een tragisch afgelopen, niet meer voltrokken uithuwelijking zachtjes begon te dagen. Arm kind.

Morgen gaan wij voor het eerst toch ook maar eens in iemand anders haar/zijn/hun huis vakantie vieren. In haar/zijn/hun bedden slapen en op haar/zijn/hun wc zitten. We hoeven niet ver te reizen, dus als het niet bevalt zijn we zo weer terug. En alle voorzieningen die we nodig hebben zijn nog aanwezig ook!

Dus als je ons volgende week weeral met een verse bos bloemen ziet lopen, dan zijn dat vakantiebloemen. Of ons gewoon in de lokale supermarkt spot: we doen er onze vakantieboodschappen. Voor luchtige vakantiepraatjes blijf je de komende zeven dagen bij ons helemaal aan het goede adres. Maar bespaar ons je zielige verhalen en stel zakelijke voorstellen nog eventjes uit. Maandag 8 august zijn we weer bereikbaar. Moet lukken, toch?

– Bedankt/Danke/Ευγαριστο/Grazie/Merci/شكرا/Teşekkürler/Thanks/Toda –

%d bloggers liken dit: