Archief | schrijfoefeningen RSS feed for this section

Everything but the girl

3 Jan

Hier in huis vind je geen eethoek, geen tv, en ook geen laminaat op de vloer. Met een rolstoeler in huis heb je nu eenmaal andere woonwensen en prioriteiten. Ork, ork, ork, soep eet je: op de bank of zo, en nieuws kijk je op je laptop. Onlangs keek ik voor de grap ook eens naar Gort. Vanuit zijn wijnchateau ging hij juist kijkersvragen beantwoorden. Een daarvan kwam van ‘Don en Petra’. Nou ken ik toevallig ook een Don en Petra, met – the odds! – dezelfde familienaam en al. Diezelfde week herkende ik in een mantelzorg-docu ook al de moeder van een oude bekende van eerder genoemde rolstoeler, en iemand waarmee ik zelf ooit bevriend was kwam voorbij in een teaser van First Dates. Er was inderdaad een gemene deler, maar die deel ik niet met u. Dat is persoonlijk, zoals dromen alleen voor de dromer zelf betekenis hebben. ‘Drie keer is scheepsrecht’, laten we het daar op houden.

Voor de tweedehandsmuziekwinkel met onhandig hoge drempel zat een medewerker te roken. Of hij toevallig uit z’n hoofd wist of er een exemplaar was van de cd waarnaar ik zocht. Dat wist hij niet. Achter hem aan lopend naar het juiste schap kwam de achtergrondmuziek bij iedere stap duidelijker binnen. Hoe hij het noemde heb ik niet onthouden, maar ‘stom toeval’ was dat in ieder geval niet. Voor mij blijft het keer op keer gewoonweg heel mooi en bijzonder.

Advertenties

nieuwjaars-haiku

1 Jan

Wie doet het haar na
Met minder ernst, meer spelen
Is het niet moeilijk

 

(variatie op haiku 2013)

vondst van de 2e Pinksterdag

21 Mei

Je kasten opruimen en bedenken dat je eigenlijk graag een stuk of wat kleine bordjes zou willen die matchen met de vintage dinerborden waarop ooit je oog viel tijdens het boodschappen doen bij An-Dijvie, en die je jezelf toen alleen gunde omdat de appeltje-eitje-prijs het je gemakkelijk genoeg maakte. Om kort daarna nietsvermoedend een stukje over een ouderwets gezellige rommelmarkt terug-van-lang-weggeweest op het Heemraadsplein kuierend, oog in oog te staan met wat je herkent als je eigenlijk al lang weer vergeten wens. Op een mooie Tweede Pinksterdag. Samen in de zon.

 

Dude Day déjà vu

14 Mei

Gisteren zag ik tussen de spelende kinderen op de stoep een buurman in badjas lopen. Dat zag er, wellicht mede door de quasi-klassieke badstof ruit in combinatie met zijn lome tred en slaperige haardracht, erg grappig uit. Vond ik. En toen wist ik nog niet eens dat het vandaag The Dude Day is! – las ik vanmorgen vroeg in mijn ochtendjas in het ochtendnieuws. Gewoon, om te vieren dat filmklassieker en cultkomedie The Big Lebowski (van de Coen-brothers, ja) 20 jaar bestaat. En ook al zag ik de dvd die afgelopen twee decennia minstens al een keer of tig, de kans is groot dat ik vanavond tussen diehard fans in robe in de bios zit.

vaarwel van de dag

27 Mrt

De tante die vandaag is gecremeerd vroeg ik ooit advies over een hardnekkig dilemma: doe ik mijn volwassen zoon niet tekort door hem de één op één zorg die ik hem zo gun te blijven geven in plaats van het hem te gunnen zich zonder mij te leren redden? Ontneem ik hem met andere woorden onbedoeld niet iets wezenlijks, iets waar ik als bezorgde moeder blind voor ben? Het was een tijdje stil gebleven, maar aan haar ogen kon je zien dat ze ergens heel ver hier vandaan zocht naar dat ene passende puzzelstukje.

Dat ik vandaag door een slecht opknappende zieke die zich nog geen half uur alleen kan redden thuis moest blijven frustreerde me. Tot ik begreep dat het me juist hielp herinneren wat de overledene me destijds voor antwoord gaf. Wat me troostte, en de onlangs in mijn moederziele alleentje gemaakte moeilijke keus beaamde. ‘Nee, het is goed zo’. Hoeveel mooier kan een afscheid zijn?

zonsondergang van een andere dag

Delete me not

28 Feb

Wat doe je, wanneer iemand jouw per ongeluk verzonden verzoek om zakelijk te connecten accepteert maar je die persoon niet herkent, niet van naam en niet van gezicht? Iemand met wie je kennelijk ooit hebt gemaild, oké, maar daar houdt het spoor wel zo’n beetje op. Zelf liet ik neveninformatie als werkveld en woonplaats de doorslag dan maar geven: verwijderen of tot nader order laten staan?

Twee streepjes bij beroepsaanduiding komt op mij bijvoorbeeld niet betrouwbaar over. Hoe leuk iemand op de profielfoto erboven misschien ook kijkt. Noch een louche klinkende bijnaam, zoals De Neus, of De Lange (ik noem maar wat).

Dat een toevoeging tussen haakjes evengoed een behulpzame aanwijzing kan zijn, bijvoorbeeld omdat iemand inmiddels trouwde en sindsdien een andere naam voert, die niet iedereen van vroeger meteen wat zegt, besefte ik net iets te laat: oh ja, dié is het, leuk mens! Zeer kundig ook. Zo tref je ze niet vaak. Wel even een dagje ouder – maar willen we dat niet allemaal?

Not so smart

13 Feb

Wie zoals ik steeds op- en afstapt in plaats van aan boord te overnachten doet er goed aan voor een ov-kortingsabonnementje te kiezen. Check. Dan schrik je toch minder wanneer het resterende saldo zich aan je bekend maakt. Je aanmelden voor een dienst die automatisch mailtjes verstuurt wanneer je ergens in the middle of nowhere een uitcheck miste is in mijn geval ook geen overbodige luxe. Check. En voor wie de neiging heeft steeds toeristische routes te nemen bestaan er gratis digitale navigatiesystemen die de kortste weg van A naar B voor je uitspellen. Daarvoor is de beschikking over een smartphone wel zo handig – not so check.

De mevrouw in mijn oude vertrouwde niet zo smarte mobieltje kan me precies vertellen hoe laat het is en heeft een geheugen dat aardig snel vol zit. Op de een of andere manier stelt me dat gerust. Door haar ben ik bereikbaar en kan ik zo nodig altijd nog een taxi bellen. Wat wil een mantelzorgende aspirant schipper nou nog meer? Vaardagen maken natuurlijk! Zoveel mogelijk vaarervaring opdoen en -routine opbouwen! Die laatste 2 navigatie-examens mogen aanvragen! Simpel. Check.

Bij de eerste kennismaking met mijn nieuwe aanwinst gisteravond heb ik blijkbaar iets te lang naar een Linkedin-knop gekeken, of gewezen, waarmee in no time alle mailadressen waarmee je ooit contact had kunnen worden verwittigd dat je (wie?) hen als zakenrelatie wilt toevoegen. Zodat ik vanmorgen even twee keer heel goed moest knipperen. De meneer die ik daarna bij wijze van stil protest uit eigen beweging connectte reageerde overigens ook positief. Nee heb je, ja kun je best krijgen. En wie niet waagt, et cetera. Check.

%d bloggers liken dit: