Archief | schrijfoefeningen RSS feed for this section

Typisch Delfshaven

30 nov

limited edition ho ho hoax coronakerstcomplotkaartje €1,95 p.st. – kunstenmakerij / atelier Aan de kade (2020)

Binnenvaart en Delfshaven horen bij elkaar als een dienstboekje bij een lichtmatroos en ansichtkaartgroeten bij een toeristische hotspot. Zonder aangemeerde zandschepen en andere grote gevaartes zou van de Coolhaven maar een blote badkuip overblijven en de Schie niet meer zijn dan een kaal kanaal. Saai!

Toch worden binnenvaartschepen hier in de bewoonde binnenstad slechts gedoogd. Vraag me niet waarom een gemeentelijke verordening bepaalt dat het overal in Rotterdam verboden is om met je sfeerverhogende schuit aan te leggen voor de nacht, behalve daar waar met officiële borden is aangegeven dat het wel mag – en door wie precies, en tot hoe lang.

In mijn leertijd als lichtmatroos zal ik ze vast wel eens voorbij zijn gevaren, die strakke maritieme picto’s. En ongetwijfeld kruiste ik de juiste antwoorden aan bij examens – of anders toch van genoeg andere vragen over het BPR en andere relevante regelementen. Die gebodsborden vol tot de verbeelding sprekende symbolen en cijfers – tip voor woke complotdenkers: na lezing van deze integrale tekst wordt u vanzelf duidelijk wat mijn werkelijke bedoelingen zijn – stonden in ieder geval nooit op erg fotogenieke locaties. Dat is zeker. 

Godlof hebben we hier in Delfshaven de pittoreske Coolhaven tenminste nog! Breed en diep genoeg om zonder hinder voor overige scheepvaart je schip vast te maken. Zo lag tot voorjaar vorig jaar op vrijdagmiddag steevast mbs Cornelis Adriana bij de Lage Erfbrug aangemeerd. De bemanning hield wel van een beetje chillen en een feestje bouwen in het weekend, en waar kan dat nou beter dan bij ons in Delfshaven? Rond kerst had ‘de C&A’ altijd wel al een sfeervolle dennenboom op het voordek staan, maar om romantische redenen werden de feestdagen van 2018 extra speciaal afgesloten (hoera! een jongen!).

Wie had toen ooit ook maar kunnen vermoeden, dat anno nu het pre-corona pre-party zandtafereel in de Coolhaven zowaar een covidstresvrije coronakerstscène zou blijken te verbeelden? En de – voorlopige – hekkensluiter van het ansichkaartassortiment van Groeten uit Delfshaven™ ging opleveren? Wie het weet mag… er ho ho hoax eentje gratis komen ophalen! – @LangeFrans, @ThierryBaudet, @WillemEngel: spaar ze allemaal! 6 authentieke plaatjes voor maar €10!

(De schipper die het roer van de C&A overnam had zijn lief juist helemaal in het oosten van het land. Nog slechts een enkele keer deed het 70 meter lange zandschip deze regio aan en kon ik nog eens opstappen voor een extra vaardag. Om precies te zijn: op de officiële openingsdag van Lil’Delfshaven, hét infopunt van de wijk, in het historische brugwachtershuisje van de Lage Erfbrug. Tijdens een onvoorziene brugopeningde slagboombellen ringkelden doodleuk door een sowieso onverstaanbare speechzag ik de afgevaardigde van het Havenbedrijf meer oog hebben voor het gebeuren op het vaarwater, dan voor de officiële ceremonie met alle feestelijke toeters – en bellen, ja – aan de wal. Waarschijnlijk was van alle genodigden hij zo’n beetje de enige die de grap van die dubbele ‘opening’ ook best kon waarderen?)

coronaproof raamexpostie Groeten uit Delfshaven

Voor meer onwaarschijnlijke verhalen achter originele ansichtkaarten van Groeten uit Delfshaven™ vraag ik de lezer om  – ja hoor, nog effe – geduld. Wordt vervolgd!

creatief met Sinterklaas

23 nov

Het is ontzettend lang geleden maar ik herinner het me nog suikergoed. Afgestudeerd en op zoek naar zinvolle dagbesteding – voor zolang ik niet aan de bak kwam, wat achteraf een eeuwigheid zou blijken te gaan duren – had ik bedacht dat het Sinterklaasfeest voor volwassenen waarvoor ik was uitgenodigd eigenlijk pas echt interessant werd, als het vertrouwde concept hélemaal zou worden omgeturnd. Dat het pas echt leuk werd, als iedereen bij wijze van übersurprise – bestaan surprises anno 2020 eigenlijk nog, bedenk ik me nu ik dit schrijf. Wordt er nog wel geplaagdicht en op lange tenen getrappeld? – zijn eigen naam zou trekken bij het loten. De jongedame – we schelen geloof ik een half decennium, wat destijds een heel leeftijdsverschil opleverde maar anno nu natuurlijk niets meer voorstelt – die de bijeenkomst voor meer dan dertig personen organiseerde was vrijwel meteen enthousiast over mijn alles-op-z’n-kop-versie van Pakjesavond. We brainstormden er gezellig op los hoe verhelderend het zou zijn om jezelf op de hak te moeten nemen. Hoe louterend en bevrijdend. We verheugden ons al bij voorbaat op dat ongewisse knallertje. Jeugdige vriendin voorzag alleen wel problemen: de oudere generatie uit haar netwerk – dat van mij was ook toen al verwaarloosbaar klein – zou (heel, héél) erg hechten aan tradities. Oké dan. Soit. Strooigoed erover. Maar het jaar erop was de try-out, namen we ons daar en dan vast voor. Mijn leven nam echter al vrij snel een nogal drastische wending en voorzover ik weet is Sinterklaasavond voor ieder die wel zoet was min of meer juist bij het oude gebleven. Heel veel opgeschoten zijn we in ieder geval niet, met die vastgeroeste tradities van ons, oud-Hollandse kaaskoppen van eigen bodem – nu ook verkrijgbaar in marsepein! Maar het verschil wordt al wel gemaakt, als ik zo om me heen kijk en bij überhippe afhaaltentjes door het vensterraam naar binnen gluur.

Fired and furious

15 nov

Het houdt me al jarenlang bezig en nu denk ik de code te hebben gekraakt! Een methode om eenvoudig twee tegenpolen, twee zijdes van dezelfde medaille, op normen en waarde te kunnen rangschikken. De plussen bij de plussen en de minnen bij de minnen. Moreel versus immoreel. Dat mag best. In het besef dat tegelijkertijd niets is wat het lijkt. En dat het goede niet kan bestaan zonder kwade krachten.

Maar goed. Laat ik beginnen met voorbeelden uit de monetaire wereld. Dan heb ik meteen ieders onverdeelde aandacht. Geld spreekt overal wel tot de verbeelding en biedt alleen daardoor al stof tot nadenken. Neem spaarzaamheid versus gierigheid. Of vrijgevigheid versus verkwisting. Waarom is de ene kant van de penning iets positiefs en wordt de andere als naar, negatief ervaren? 

En dan nu de truc! Wat niet combineert, klopt niet. Is afbrekend. Wat wel samengaat is juist opbouwend. Vrijgevigheid is prima te verenigen met spaarzaamheid, het vraagt hooguit wat flexibiliteit. Verkwisting en gierigheid daarentegen zijn twee uitersten die tot het einde der tijden elkaars bloed wel kunnen drinken. Die worden het nooit eens. – Of er moet flink wat drank in het spel zijn. Zoals tijdens carnaval. Maar dat zijn eerder incidentele uitzonderingen die welke regel dan ook juist bevestigen.

Het ene verbindt, het andere polariseert. Verdeel en heers versus deel en vermenigvuldig – weer twee verwante maar tegengestelde zijden van een en dezelfde munt.

Of liegen versus fantaseren – een fantast creërt iets met leugens, een kunstenaar met verbeeldingskracht. Lasterpraat versus relativerende humor – of ironie. Manipulatie versus inspiratie. Sluw versus schrander. Goed van vertrouwen versus goedgelovig. Naïef versus open minded. Integer versus dociel. Fake versus diplomatiek. Niet in de pas lopen versus aandacht claimen. Een standaard sollicitatiebrief insturen versus een persoonlijk gekleurde verhaal uitdragen.

Wauw, nieuwe voorbeelden zoeken is bijna zo verslavend als sudoku’s oplossen en tweets de wereld in slingeren! 

Koppig versus standvastig. Angstig versus alert. Argwaan versus waakzaam. Onbuigzaam versus met karakter. Streng versus star. Flexibel versus slap. Sloom versus kalm. Verbolgen versus furieus. – Niet per se in volgorde van enig belang.

 

Zelfspotprent

6 nov

Dat humor helpt relativeren en dat – tegen wil en dank – in de lach schieten helpt ontspannen, is een voldongen feit waar niet iedereen mee lijkt te kunnen dealen. Het leven moet, coute que coute, voor deze, vermoedelijk verminderd vrijgevochten zielen per se serieus genomen worden. Iets met controledrang en angst voor het onbekende? Moeite met groeien? 

‘Recht is recht en krom is krom! – en moet tot in de eeuwigheid zo blijven.’ De verkapte angst druipt er vanaf en raakt bijna een gevoelige compassiesnaar.

Om, eindeloos herhaalde, bezwerende toverspreuken te kunnen ontmaskeren moet je kennelijk zelf eerst heel veel mooipraterij, manipulatie, misleiding, gestook, laster en list en bedrog met succes hebben doorstaan – was dat niet een wet van Meden en Perzen? Wat verkondigde Confucius in 500 voor Christus ook alweer? O, ja: ‘Iemands gevoel voor humor is een afspiegeling van zijn inzicht in het leven’. – En what doesn’t kill you (tegenwerking, hoon, bedrog) makes you stronger. Je weet toch.

stilleven met lichtpijpje, fossiele schelp, ingestraald water en goudreinet – what doesn’t kill you makers you stronger, je weet toch

Lichtvervuiling

2 nov

zonsondergang bij molenromp De Graankorrel (op de warmste novemberdag ooit gemeten)

Er komt hierbuiten binnenkort permanente kerstverlichting. Om ook des zomers de sfeer op de Dijk te verhogen. Zelf zie ik liever meer groene bomen verschijnen. Die gratis en voor niets het hele jaar rond overvloedig regenwater vasthouden en ons op opgewarmde klimaatdagen onbezoldigd heerlijke koelte bezorgen. Wie weet zelfs frisse appels en zoete pruimen! Niets zo verbindend als moeder natuur. Maar goed. Lichtzuilen dus. Matcht vast leuk bij die kunstkas die – ooit – om molenromp De Graankorrel moet komen. 

Wintertijdblues

25 okt

Tok. Tok. Tok, tok, tok. Buurmeisje timmert een konijnenhok. Morgen krijgt ze er eentje bij. Dan is haar oude konijn niet meer alleen. Ik wil graag kippen in de tuin. Voor de eitjes en de mest. Onder het nog te bouwen bordes past vast precies een kippenren. Maar met iedere dag een rijpe vijg ben ik nu al best tevree. Tok, tok. Tok, tok. Tok.

Associatief schrijven

5 okt

Van die tweede leg-vijgen is er sinds een week of wat regelmatig eentje rijp. Zon of geen zon. Voor morgen zijn er zelfs twee tegelijk gaar aan het stomen, zag ik zonet. Hoe heerlijk! Mooi dat met mijn goede smaak niets mis is.

Fiets app?

3 okt

Het is me toch een hoop gepuzzel en getenenkrom zeg, zo’n zoektocht naar de meest stabiele, gebruiksvriendelijkste rolstoeltransportfiets die er bestaat. Niet dat die markt nou zo enorm groot is – integendeel, alleen het product zelf past deze classificatie. En ik heb het er heus voor over. Al die mailtjes en telefoontjes. Uitstapjes naar onvindbare oorden. Ik oefen me nou eenmaal graag in kafkaiaanse situaties. Het houdt me soepel, denk ik. Net als yoga.

Of ze van ons samen ook een foto zou maken, vroeg de dame met hondje onder moeders paraplu. Wat een onzin. Alsof men in de middle of Ommoord géén selfies maakte. Maar ze vraagt het zo vriendelijk dat ik al even aardig bevestigend reageer. Voor ik er erg in heb.

Pas als ze ons nadert zie ik dat ze een wel zéér onnatuurlijk gebruinde teint heeft. Griezelig gewoon. En maak ik dat we daar als de wiedeweerga wegkomen.*)

 

*) met een speciale fiets app kun je de electrische ondersteuning eenvoudig op turbostand zetten

 

1+1

28 sep

Een vrolijke jongemeidenstem vertelde dat mijn zoon de week erop niet kon komen logeren. Een mede-medewerker van de locatie testte positief, vandaar. Mooi. Alleen komt hij daar sinds corona al niet meer. En van kennelijk toch weer ingeplande reserveringen had ik helemaal geen bericht ontvangen. Ook goedemorgen.

Mijn verzekeraar wilde weten wat ik in die speciale rolstoelfietsstalling ging opslaan. En foto’s, om de dekking te kunnen beoordelen. Van eventuele toekomstige schade, vermoed ik.

De gemeente zag niet bestaande beren op de openbare weg. En gaat mijn ‘zinloze’ vergunningaanvraag buiten behandeling stellen als ik die niet binnen de gestelde termijn zelf intrek. Mannenlogica, vrees ik.

Een klantvriendelijke offerte-aanvraagknop leverde nog niet eens een ruwe prijsindicatie van de beoogde communicatieapplicatie op. Het ongevraagde advies om eerst maar eens een logopedist in de arm te nemen was vast niet badinerend bedoeld.

Het zal wel aan mij liggen. Die megazware coronakilo’s van zoonlief, waardoor we ons met gevaar voor eigen leven wel in levende lijven in herenmodezaken moesten begeven, zijn tenslotte ook aan mijn eigen kookkunsten te wijten. Corona had hier – fingers crossed – tot nog toe goddank geen ene vinger in de pap.

Maar je kon er natuurlijk op wachten. En bij die ene positieve coronatest op zijn voormalige logeerlocatie zal het de komende contactonderzoektestdagen vast niet blijven. Dat kun je op je vingers natellen. Begeleiders hebben ook nog een eigen leven, buiten hun werkplek, buiten de RIVM-richtlijnen. Dat is niet meer en niet minder dan logisch. Net als (yes! eindelijk!) flink aankomen, wanneer je van de een op de andere dag niet meer verteerd wordt door frustratie en willekeurig welke andere zinloze, sneaky stressoren.

Deze diashow vereist JavaScript.

Zwemles

13 sep

Op het aanrecht kroop een pissebed. Die moest van één van de vers geplukte goudreinetten zijn geklommen. Met een voorzichtig veegje hielp ik het onappetijtelijke insect in de gootsteen belanden, midden in een pan water. Het begon meteen met al z’n vieze pootjes te spartellen alsof het een lief jong hondje was. Gefascineerd bleef ik toekijken hoe het diertje naar de bodem zwom en daar fanatiek met rijstkorrels en iets onbestemds stoeide. Het moment dat het onderwaterspel abrupt stopte bleef nog lang en hardnekkig in mijn hoofd hangen.

Behalve twee dozijn goudreinetten oogstten we dit jaar ook nog twee verrukkelijke vijgen en een emmertje vol rinzige kruisbessen uit eigen tuin. Van de verwilderde rucola liet ik het meeste staan voor camouflagerupsen, naaktslakken en een verdwaalde, manke duif.

De munt werd afgelopen zomer door honderden blauwe goudhaantjes*) in een moordend tempo kaalgevreten, terwijl minstens zoveel rozemarijngoudhaantjes*) zich tegoed deden aan alle mediterrane struiken en struikjes die je maar verzinnen kunt. Allemaal, slakken incluis, kregen ze hun allereerste zwemles in de Schie. Die duif heb ik ook best lang niet meer gezien.

 

*) Alle soorten goudhaantjes kun je het beste handmatig wegvangen

%d bloggers liken dit: