sleepje van de dag

11 jun

De eco-sloep met ingebouwde papier-hier-afvalverslinder van iKapitein vaart, hoe kan het ook anders, op elektriciteit – actieradius afhankelijk van diverse factoren.

Het is transparant en het drijft

10 jun

Gratis flessenpost met Groeten uit Delfshaven™!

flessenpostgroet uit Delfshaven

Schipperslatijn

7 jun

Dat dit schip leeg is zie je aan hoe hoog het op het water ligt. Logisch. Aan de geringe diepgang, in onvervalst havenlingo. Maar de belangrijkste boodschap van deze trotste binnenvaartschipper lijkt nog eenvoudiger: alles wat met een M begint en niet teveel lettergrepen heeft is mooi – en in de burgermaatschappij worden boeren net als binnenvaartschippers zwaar ondergewaardeerd (een waarheid als een koe).

Op de boeg prijkt nog een leus over corona en vrijheid. Of over corona en vaccin-Ja-tie, dat kan ook. De aantrekkingskracht van alliteratie leek in ieder geval ook hier leidend. Inhoud niet.

Flessenpost

4 jun

Groeten uit Delfshaven™ onderweg naar onbekende bestemming.

Ja hoor, daar gaat weer een groet uit Delfshaven, onderweg naar de gelukkige vinder van gratis flessenpost! Niet veel eerder door kunstenmakerij / atelier Aan de kade eigenhandig in de Schie geworpen. Maar laat hier geen misverstand over bestaan: je afval, inclusief organisch snoeiafval, dump je natuurlijk nooit in de Schie maar stop je netjes in de daarvoor bestemde bakken. En als die weer eens vol zijn dan?, hoor ik u denken. Dan moet ik zeker helemaal naar die containers wel bijna 100 meter verderop lopen!? Ja. Zo zit dat. Klopt. That’s life.

raamexpositie Zwaai Zwaai

2 jun

Gevelwerkzaamheden schuren: je woont, werkt, w̶o̶r̶k̶s̶h̶o̶p̶t̶  en exposeert tijdelijk in een oranje-grafietgrijze stofwolk en dat duurt dan zo ongeveer maandenlang.

Als iets schuurt kun je je beklagen, of op zoek gaan naar leuke alternatieven.

Voor Zwaai Zwaai, de nieuwe raamexpostie van kunstenmakerij / atelier Aan de kade bedacht ik dit:

Tijdelijk gratis flessenpostgroeten in de Schie

En dit:

Tijdelijk raamexpositie van Groeten uit Delfshaven™ in het oude brugwachtershuisje bij de Lage Erfbrug

Tot alles weer normaal is, is raamexpositie Zwaai Zwaai op eigen risico ook te zien op het vertrouwde adres tegenover molenromp De Graankorrel.

Meer dan zes planken

31 mei

Het was eindelijk zomers en we fietsten wat ins Blaue hinein toen mijn oog naar een quote? dichtregel? levensmotto? hoog aan een industriële gevel werd getrokken. Het woord ‘uitvaartkisten’ in bescheidener lettergrootte hielp me snel uit de droom.

Dat leven bewegen is en star in het leven staan meer wegheeft van jezelf voor dood houden is nogal een open deurtje natuurlijk, maar ik schrijf het toch op.

Er is zoveel meer dan zes plankjes om heen te gaan. Zoveel avontuur te beleven voor wie verandering, van wat dan ook, omarmt.

Delfshaven in the picture

28 mei

Dat was me wat, vorige week in Ahoy, op de Erasmusbrug en op prominente Rotterdamse daken. Zo’n 200.000.000 mensen wereldwijd zagen met eigen ogen hoe gemakkelijk Rotterdam is om van top tot teen groos op te zijn. Zelfs Delfshaven zat vermoedelijk begeesterd aan de buis gekluisterd.

The Netherlands heeft het Eurovisie liedjesfestijn goddank niet nog eens gewonnen en life goes on as usual. Met coronamaatregelversoepelingen in het verschiet en al. Vanavond is de grote bekendmaking!

Om alvast in de uitzwaaistemming te komen hier een sneak preview van de eerstvolgende raamexpositie Aan de kade.

boekje 56

23 mei

Deze diashow vereist JavaScript.

Er kan weer geboden worden! Boekje 56 is gemaakt van fotopapier, plakband, vulkanisch zand, hout en borduurgaren. 12 x 12 cm (1986-2019).

Mail uw bod vanaf €35 naar boekje56@aandekade.art.

Laten we een kat een kat noemen

21 mei

Met een vooroorlogse woning heb je al snel muizen, dus had ik preventief alle potentiële knaagdiergaatjes dichtgekit toen we hier acht jaar terug introkken. Af en toe hoorde ik wel eens kleine klauwtjes aan de binnenkant van onze jaren ’30 ventilatiekanalen de salsa krabbelen en ik zag zelfs een keer een spits snuitje verdwaasd door de kachelruit naar binnen koekeloeren. Kennelijk had ik de klep van het rookkanaal toen niet goed gesloten. Maar afgelopen ongewoon koude winter rook het in het souterrain op sommige plekken toch echt naar muizenpies. Aangezien de buurman zijn beide katten waren meeverhuisd, leek het me een een-tweetje. Geef ze ook eens ongelijk. Zolang ze maar niet bij mij kwamen buurten.

Ik ben er nog steeds niet achter hoe, maar eerst vond ik kleine chocoladehagelslagjes bovenop de koelkast. En een dag of twee later, ik zat nog even stilletjes wat nieuwsberichten te lezen voor het slapengaan, meende ik van pure vermoeidheid te hallucineren toen ik op de plankenvloer iets zag rondscharrelen. Het had me doen denken aan een vriendin die in haar laatste levensfase overal konijntjes zag rondhuppelen. Dat had haar blij gemaakt, want ze hield erg van konijnen. Maar nu is ze dus een engel en dit was onmiskenbaar een stinkmuis. En hoewel het me vrijwel onmogelijk voorkwam, was het dier hier toch heus: het onomstotelijke bewijs dat ik me niets verbeeld, lag me vandaag bij thuiskomst doodgemoedereerd op te wachten.

Als de katten van huis zijn…

Kuren

20 mei

In Delfshaven is de vaccinatiebereidheid zo bedroevend laag dat het landelijke nieuwswaarde heeft. Toch is het nu al een dikke week ‘erg druk in de regio’. Worden we geacht uit te wijken naar Rijswijk of alle places omdat er in de Van Nelle Fabriek hier om de hoek tot inmiddels ergens in juli geen plek voor ons is. Maar dat kan ook komen omdat er ‘te weinig prikkers zijn’, of ‘te weinig vaccins’, naar ik telefonisch vernam.

Ondertussen kan mijn zoon nog steeds niet persoonlijk welke vraag dan ook beantwoorden en zal ik zonder hem erbij mijn vaccinatieafspraak niet na kunnen komen – leg dat maar eens uit aan een uitzendkracht. En als mijn mobiel geen kuren heeft, hebben wij het wel: onverwachts koorts, heerlijk een paar dagen naar zee.

Daar las ik een anekdote over een bosjesmannenvrouw die al uren en uren in de woestijn loopt en desondanks beleefd de haar aangeboden lift afslaat. Ze was te moe geweest om ook nog in een auto te moeten zitten. Zo simpel kan het zijn.

%d bloggers liken dit: