Tag Archives: 2019-ncov

raamexpositie Zwaai Zwaai

2 jun

Gevelwerkzaamheden schuren: je woont, werkt, w̶o̶r̶k̶s̶h̶o̶p̶t̶  en exposeert tijdelijk in een oranje-grafietgrijze stofwolk en dat duurt dan zo ongeveer maandenlang.

Als iets schuurt kun je je beklagen, of op zoek gaan naar leuke alternatieven.

Voor Zwaai Zwaai, de nieuwe raamexpostie van kunstenmakerij / atelier Aan de kade bedacht ik dit:

Tijdelijk gratis flessenpostgroeten in de Schie

En dit:

Tijdelijk raamexpositie van Groeten uit Delfshaven™ in het oude brugwachtershuisje bij de Lage Erfbrug

Tot alles weer normaal is, is raamexpositie Zwaai Zwaai op eigen risico ook te zien op het vertrouwde adres tegenover molenromp De Graankorrel.

Delfshaven in the picture

28 mei

Dat was me wat, vorige week in Ahoy, op de Erasmusbrug en op prominente Rotterdamse daken. Zo’n 200.000.000 mensen wereldwijd zagen met eigen ogen hoe gemakkelijk Rotterdam is om van top tot teen groos op te zijn. Zelfs Delfshaven zat vermoedelijk begeesterd aan de buis gekluisterd.

The Netherlands heeft het Eurovisie liedjesfestijn goddank niet nog eens gewonnen en life goes on as usual. Met coronamaatregelversoepelingen in het verschiet en al. Vanavond is de grote bekendmaking!

Om alvast in de uitzwaaistemming te komen hier een sneak preview van de eerstvolgende raamexpositie Aan de kade.

boekje 56

23 mei

Deze diashow vereist JavaScript.

Er kan weer geboden worden! Boekje 56 is gemaakt van fotopapier, plakband, vulkanisch zand, hout en borduurgaren. 12 x 12 cm (1986-2019).

Mail uw bod vanaf €35 naar boekje56@aandekade.art.

Laten we een kat een kat noemen

21 mei

Met een vooroorlogse woning heb je al snel muizen, dus had ik preventief alle potentiële knaagdiergaatjes dichtgekit toen we hier acht jaar terug introkken. Af en toe hoorde ik wel eens kleine klauwtjes aan de binnenkant van onze jaren ’30 ventilatiekanalen de salsa krabbelen en ik zag zelfs een keer een spits snuitje verdwaasd door de kachelruit naar binnen koekeloeren. Kennelijk had ik de klep van het rookkanaal toen niet goed gesloten. Maar afgelopen ongewoon koude winter rook het in het souterrain op sommige plekken toch echt naar muizenpies. Aangezien de buurman zijn beide katten waren meeverhuisd, leek het me een een-tweetje. Geef ze ook eens ongelijk. Zolang ze maar niet bij mij kwamen buurten.

Ik ben er nog steeds niet achter hoe, maar eerst vond ik kleine chocoladehagelslagjes bovenop de koelkast. En een dag of twee later, ik zat nog even stilletjes wat nieuwsberichten te lezen voor het slapengaan, meende ik van pure vermoeidheid te hallucineren toen ik op de plankenvloer iets zag rondscharrelen. Het had me doen denken aan een vriendin die in haar laatste levensfase overal konijntjes zag rondhuppelen. Dat had haar blij gemaakt, want ze hield erg van konijnen. Maar nu is ze dus een engel en dit was onmiskenbaar een stinkmuis. En hoewel het me vrijwel onmogelijk voorkwam, was het dier hier toch heus: het onomstotelijke bewijs dat ik me niets verbeeld, lag me vandaag bij thuiskomst doodgemoedereerd op te wachten.

Als de katten van huis zijn…

Kuren

20 mei

In Delfshaven is de vaccinatiebereidheid zo bedroevend laag dat het landelijke nieuwswaarde heeft. Toch is het nu al een dikke week ‘erg druk in de regio’. Worden we geacht uit te wijken naar Rijswijk of alle places omdat er in de Van Nelle Fabriek hier om de hoek tot inmiddels ergens in juli geen plek voor ons is. Maar dat kan ook komen omdat er ‘te weinig prikkers zijn’, of ‘te weinig vaccins’, naar ik telefonisch vernam.

Ondertussen kan mijn zoon nog steeds niet persoonlijk welke vraag dan ook beantwoorden en zal ik zonder hem erbij mijn vaccinatieafspraak niet na kunnen komen – leg dat maar eens uit aan een uitzendkracht. En als mijn mobiel geen kuren heeft, hebben wij het wel: onverwachts koorts, heerlijk een paar dagen naar zee.

Daar las ik een anekdote over een bosjesmannenvrouw die al uren en uren in de woestijn loopt en desondanks beleefd de haar aangeboden lift afslaat. Ze was te moe geweest om ook nog in een auto te moeten zitten. Zo simpel kan het zijn.

nieuw: thuisbezorgservice

25 mrt

Vanaf vandaag kunnen Groeten uit Delfshaven™ ansichtkaartbestellingen ook coronaproof bij u worden thuisbezorgd*). Duurzaam, inclusief en wel zo relaxed!

Hoe het werkt: maak uw keus, mail uw bestelling, betaal en… ontspan.

foto: kunstenmakerij / atelier Aan de kade


*)Voorlopig alleen nog binnen een straal van 10 km van Rotterdam Delfshaven.

Voor spek en bonen

16 mrt

Volgens de kieswijzer komen mijn normen en waarden het meest overeen met de ChristenUnie en met Denk. Aangezien ik die allebei de komende honderd jaar nog niet aan patriarchale rolpatronen zie tornen heb ik toch maar weer strategisch gestemd. Op een vrouwelijke lijsttrekker. Eentje die het spreektalent van demissionair minister president Rutte het meest benadert – wat een hele klus is, want man wat een woordkunstenaar is dat zeg! Emile Ratelband is er een jongetje bij. Iemand, met andere woorden die het onopvallendst in de schoenen van haar voorganger zal glijden. Opschudding hebben we het afgelopen jaar wel genoeg gehad.

Coronaproof-vroeg stemmen was weliswaar relaxt, maar toch even wennen: denk je je bijdrage te hebben geleverd, gaat de kiezersjacht doodleuk nog een paar dagen door. Een beetje of je lucht bent met je goede gedrag. Of ‘vegetarisch’ – nee meneer, gewoon van vlees en bloed.

Of dat je een heldere vraag stelt aan iemand die alleen zichzelf kan horen. Terwijl we al wegfietsen begint hij het bewuste etiket plechtstatig voor te lezen. Mannen. Soep van koken.

Schrikkeldag

1 mrt

Vorig jaar 29 februari werd bekend dat in het Maasstad ziekenhuis een week lang iemand met corona op de IC had gelegen. Twee dagen eerder had ik uitgerekend de arts die dit nieuws onder de aandacht van heel Nederland mocht brengen nog uitgebreid de hand geschud, ‘nu het nog kan’. Lacherig. Stoer. Zo’n vaart zou het niet lopen.

Daarna telde ik de incubatiedagen af – het zal toch niet? Hield ik mijn hart vast bij ieder kuchje en iedere nachtelijke kerm.

Maar na 12 lange dagen en korte nachten kon ik het grotere plaatje wel weer zien. Ons eigen belang vooropstellen was sindsdien nog nooit zo gemakkelijk. Best bijzonder eigenlijk, hoe ingesleten compromissen je ongemerkt toch stevig teneerdrukken.

Over stevig gesproken: het afgelopen jaar zag ik mijn meervoudig gehandicapte zoon figuurlijk én letterlijk groeien. En is hij, zoals dat heet als je niet kunt praten, daardoor ook beter te ‘lezen’. Sinds hij van moeders voor altijd thuis mag blijven en alleen nog leuke dingen moet, nooit meer wordt getreiterd door mislukte zorgverleners noch door onervaren begeleiders hopeloos wordt miskend, zit hij beter in zijn vel dan ooit tevoren.

Zoiets geldt voor ene Job kennelijk ook. Zijn moeder presenteerde vandaag haar nieuwste boek en deelde meteen met mij en verder iedereen thuis voor de buis dat háár meervoudig gehandicapte zoon bij elke corona-update zowat zit te stuiteren op de bank van de pret. Blij naar Rutte roepend: ‘Alle mensen zijn ziek! Scholen dicht! Niet naar school! Jammer!’.

Ik zag meteen het inwendig glunderende smoeltje van mijn eigen zorgenkind weer voor me. Zijn glimmende pretogen, toen hij afgelopen coronavoorjaar doorkreeg dat ik – hihihi, niets laten merken! –  helemaal vergat hem nog naar school te sturen. Heerlijk toch.

Complot van de dag

26 feb

Dont grow up, it’s a trap!

Deze diashow vereist JavaScript.

(met dank aan diverse random voorbijgangers en o.a. mijn favoriete graffiti artiest)

Spaanse snapshots

21 feb

Deze diashow vereist JavaScript.

Rondje Rotterdam – mobiele snapshots van de Spaanse Polder

%d bloggers liken dit: