Tag Archives: absurdisme

jacht van de IFFR-dag

3 feb
De droogkomische film Chevalier sloot mooi aan op de film die ik om vast in filmfestivalstemming te komen eerder die week al was gaan zien: The Lobster – een bitterzoete liefdesgeschiedenis voor de liefhebber van absurdistische logica. Het was de eerste echte IFFR-dag en iedereen zocht nog wat onwennig naar de juiste kassa- en festivalattitude: ontspannen improviseren met de data van het moment. Zo kon het gebeuren dat mensen me na een uurtje gezellig gezamenlijk wachten oprecht feliciteerden met het allerlaatste kaartje voor de uitverkochte, inmiddels ruim begonnen eerste vertoning, en ik een veel te vlug voor mij uitlopende zaalwacht volgend naar de enige nog vrije stoel in het duister tastte tot ik met de grijns van een geluksvogel toch eindelijk voor het filmdoek zat.
Het irritante plingplong-geluidje uit You got mail (en Mon Ami) waarmee voor mij Chevalier zo’n beetje begon werd nog één keer herhaald, voor een stem uit het publiek vermanend opriep ‘dat ding nou toch eens uit’ te zetten, ‘joh’. De regisseuse leek dit verzoek terstond te honoreren. Naast me had een andere filmliefhebber het kennelijk ook best zwaar met haar verfilming van mannendingen. In het schemerdonker zag ik mijn buur tenminste af en toe nors naar me omkijken wanneer ik alweer hardop in de lach schoot. Een algehele onrust (steeds verzitten en voor de zoveelste keer in zijn tas gluren) en onverholen zuchten, verraadden sowieso dat deze IFFR-fan mijn kijkplezier niet deelde. Tot die ene shot. Bij het zien van een glanzende stijve pik was de hele zaal een moment – slik – stil geweest. De fractie van een seconde daarna knalde, in een bevrijdend orgasme van ingehouden ergernis en opgepotte frustratie, de ultieme schaterlach zijn keelgat uit.
Voor wie deze (overigens heus erg leuke scene) ook wel zou willen zien: vanavond laatste kans, Oude Luxor, aanvang 19:30 uur.
%d bloggers liken dit: