Tag Archives: als je haar maar goed zit

Geen woorden maar daden

26 mei

Voor voetbal hoef je mij niet wakker te maken. Op mijn leeftijd kom ik alleen mijn bed nog uit om nachtmerries te verzachten of een poepluier te verschonen. De spreekwoordelijk uitzonderingen – chillen voor onze deur, ghettoblaster-huisfeestjes en andere nachtelijke geluidshinder – even daargelaten. Die zijn noodzakelijk om de regel te bevestigen.

Vannacht echter géén feestgedruis: Feyenoord verloor, in Tirana bleef het rustig, en in het centrum van Rotterdam weliswaar niet, maar vanuit Delfshaven is dat zowat even ver van je bed.

Mooie praatjes verkopen en vervolgens niets waarmaken kun je Feyenoord niet verwijten. Ze deden hun stinkende best, het was alleen niet genoeg om als helden te worden gehuldigd. Hoe graag iedereen ook weer als vanouds – lees: voor corona – helemaal uit zijn dak had willen gaan. Die teleurstelling dan maar fanatiek afreageren met rellen, geweld en vernielingen was bijna voorspelbaar.

En een beschamend staaltje egocentrische verwendheid van de bovenste plank. Even onnozel als verantwoordelijkheid wegtoveren met loze praatjes, dreigende taal of andere intimidatiepogingen.

Ongemakkelijk

17 mei

Soms maak ik onbedoeld, maar kennelijk precies op het juiste moment, blijkbaar precies de juiste opmerking om iemand, die het vermoedelijk heel hard nodig heeft, het overdrachtelijke duwtje in de rug te geven om een beter mens te worden. Of ben ik juist daar, waar iemand met onbegrepen issues bijna schrééuwt om een spiegel te worden voorgehouden. Et voilà, gratis uit het niets!

Wonderlijk hoe transparant mensen met nauwelijks enig zelfinzicht voor hun omgeving kunnen zijn.

Fascinerend hoe ze zich in schaamteloze bochten wringen om zichzelf maar niet onder ogen te hoeven komen.

Zich een gekweldheid aanmeten, om er sympathie mee af te dwingen – en voor zichzelf tijd te kopen: voor uitstel van executie; voor zolang het duurt; voor er met een woedeaanval uit zijn/haar/hen slachtofferrol gevallen wordt.

Nee, het talent mensen ongemakkelijk te maken is geen onverdeeld genoegen, dat is zonneklaar. En dat geeft helemaal niets.

Wat het wel geeft, is vrede in je hart en in je leven. Méér en bestendiger dan om het even welke onverschilligheid vermomt als tolerantie.

De moed die dat vergt is nog wel even een dingetje. Om van veilig neutraal standpunt te veranderen, of van halsstarrige strategie evengoed – chapeau! Maar dankzij alle tegelijkertijd danig huishoudende stressoren – klimaat, corona, oorlog – zijn daarvoor as we speak wereldwijd inspirerende rolmodellen genoeg voorhanden, me dunkt. Wat zeg ik: het lijkt wel een hype!

Een muziekclip die kennelijk meteen viral ging maakte mij onbehaaglijk as hell. Terwijl ik tegelijkertijd bewondering voel voor het – zeer – op het randje in your face-concept. Voor het gewaagde spel met vooringenomen waarneming, flexibele daadkracht en verbitterd wantrouwen: geen clip zonder actrices, die zich meermaals omkleden; geen clip die niet in scène is gezet – of verklap ik nou onbedoeld de clou?

 

What’s in a name

26 jan

Terwijl ik bedenk dat zijn gezicht al net zo gespikkeld is als mijn voordeur, zie ik hem iets denken in de trant van ‘jou zou ik voor een miljoen nog niet willen doen’. Net als zijn collega geeft de vakman nul blijk van klantvriendelijkheidsbesef. Waarom zouden ze ook. Dat staat niet in hun opdracht. Dezelfde dag nog vraagt iemand om contactgegevens van ‘dat vrouwtje’. De lokale politica die hij daarmee bedoelt is weliswaar tenger, maar nou niet bepaald klein van stuk. Na enige aarzeling verwijs ik hem door naar iemand met haar op haar tanden.

Mannen hebben zo hun eigen logica. Berustend op met de paplepel ingenomen aannames, die nergens anders op gronden dan vermeende aangeboren superioriteit.

Hetero- of homosexueel: mannen blijven mannen. Voor wie vrouwen pas meetellen als ze respectievelijk neukbaar zijn of inzetbaar voor liefdewerk oud papier. Zoals uitgescheurde kruizen repareren – jij kan toch zo goed naaien? – of gratis columns schrijven voor hiv-glossy Hello Gorgeous. Dat laatste niet eens vanwege je tot nadenken verleidende columns in concullega Hivnieuws – welnee: om een divertisiteitsgat te kunnen vullen, wat dacht je zelf? Waarvoor ik dan desgewenst overal tegenaan mocht schoppen. Zolang ik me maar aan ieders leesgemak conformeer – ja duh, zo zijn we niet getrouwd.

Voor het proefnummer had ik Maagd aangeleverd. Een korte tekst met desondanks meerdere lagen die alleen door de eveneens gestrikte illustrator als poëtisch werd herkend. In de slotzin ervan verzuchtte ik al dat ‘Ik wou dat ik er nooit aan begonnen was’. Wat bijzonder snel bewaarheid bleek: de onontkoombare machtsstrijd om ‘juiste’ taalkundige keuzes kostte meer bloed, zweet en tranen dan het schrijven van de integrale vervolgcolumn. In Hello Gorgeous verscheen zodoende welgeteld nog één keer een bijdrage met mijn signatuur: What’s in a name. In het geniep gerestyled – als represaille, omdat ik er die keer gewoon wel voor wilde worden betaald?

Een respectvolle aanduiding voor iemand met mogelijkheden om nieuw leven te baren moet nog worden uitgevonden, maar alla. Een kniesoor die daar op let.

Strategisch spiegelen

26 aug

Nou was ik al geen fan van Rutte, maar als ik lees dat hij het een heilige plicht vindt om achtergebleven evacués te helpen heelhuids het huidige Afghanistan alsnog te ontvluchten word ik pas echt onpasselijk. Hoe kan hij het in z’n hoofd halen, zou ik willen reflecteren. Die anti-Afghanendemonstraties bij noodopvanglocaties zijn misselijkmakend maar dat is zijn goedkope spiegelstrategie ook: voor een VVD’er is hooguit iemands winstoogmerk ‘heilig’, dat weet nog wel een goedgelovig kind. Die van schaamteloos miljoenen winst voor zichzelf makende fake vrijwilligers incluis. Meer niet. Schijnheil!

Zelf kan ik er anders ook wat van, hoor. Dat geef ik ruiterlijk toe. Als ik voor de zoveelste keer een bericht vol ‘we snappen dat’ en ‘we hebben begrip voor’ ontvang, ben ik echt wel in staat eventjes strategisch te spiegelen dat ik ‘begrijp’ hoe lastig te bevatten het gekke defect van m’n mobieltje is. En dat ik ze graag ‘van dienst wil zijn’ met aanvullende informatie.

Niet dat het wat uitmaakt, want begrijpend lezen is beide servicemedewerkers toch niet gegeven. Zoveel ben ik inmiddels dan weer wel wijzer. Terwijl de klok geduldig doortikt zakt de prijs van een nieuw toestelletje model 2017 ondertussen gestaag van 160, naar 140, naar 115 euro. Nog even en je krijg het gratis bij een pak al even incourant waspoeder voor een stralend schone was.

groetjes uit… Besouk Delfshaven

13 jul

Zo maar wat redenen om een groetjes uit Delfshaven! ansichtkaart bij kunstenmakerij / atelier Aan de kade te kopen:

  • ons huis staat erop
  • we hebben zo een verjaardag
  • de regenboogkleurtjes
  • dat is bij mij in de straat

foto: Besouk Delfshaven

Zeezwemmen

12 jul

Eigenlijk had ik vandaag naar de Maasvlakte willen gaan om langs de vloedlijn lopend mijn hoofd vol uitzichtloze regeldingen leeg te laten waaien en ergens op een rustig punt een duik in zee te nemen. Maar in plaats van in een strandtentje lunchte ik thuis en nu is het te laat om nog zonder haasten op tijd terug te kunnen zijn. Niets zo funest als een deadline die boven de horizon steeds naar je loert! Dus kijk ik nu het filmpje nog maar eens terug dat me gisteravond inspireerde. En doe ik net alsof met een gedateerde selfie.

Rotterdam first, Delfshaven second

11 jul

De grandeur van Maastricht sluit werkelijk prachtig aan bij het imago van het Eurovision Songfestival. Maar Rotterdam zal uiteindelijk dé place to be blijken voor muzikale afgevaardigden van deelnemende landen all over the world. Wedden om een setje ansichtkaarten groetjes uit Delfshaven?

Als havenstad is Rotterdam van oudsher een melting pot van culturen en talen. En onze grandeur zit hem weliswaar niet in pracht en praal uit vervlogen tijden, maar wie maalt daarom, als je ook kunt kiezen voor jong, fris en innoverend? *)

Ik zou het wel weten in ieder geval. Als ouwe rot heb ik sowieso weinig andere keus dan vertrouwen op het vernuft van de huidige generatie jonge honden. Dus laat ze maar komen. Delfshaven is in!

*) De rolstoel die ik aan het begin van deze promo meende te spotten bleek bij nadere beschouwing een trompe l’oeil en behalve ergens in het middendeel een Tina Turner lookalike en aan het eind een sportief ogende oudere heer, wordt Rotterdam kennelijk uitsluitend bewoond door – valide – hippe jongeren? Get. Real.

 

Zen momentje

26 mei

In 2017 ontstond het idee om onder bruggen over de Delfhavense Schie en Coolhaven gedichten van Rotterdamse dichters te publiceren. In totaal zo’n tien stuks (potentiële eindexamenstrikvraag tekstverklaren: gedichten, bruggen, of dichters?). Wachtenden kunnen dan in een moeite door iets van enige diepgang lezen en dat op zich laten inwerken. Net zo lang overpeinzen en in gedachten verzonken wegdromen tot de slagbomen rinkelend en wel weer worden geheven. Helaas resulteerde dit laatste (juiste antwoord: dichte slagbomen) bij de eerste realisering van het open/dicht-project wekenlang voor bizar lange files op de wal, en zelfs op het water. Zo ben ik mijn zoon op een avond maar uit zijn groepsvervoermiddel gaan verlossen na door de chauffeur (voor de zoveelste keer die middag) te zijn ingeseind dat hij voor die laatste honderd meter nog wel eens een half uurtje extra nodig zou kunnen hebben – en binnen ons prakje inmiddels vies stond te verpieteren.

Bij werkzaamheden aan de Mathenesserbrug denkt de doorsnee Delfshavenaar en een doorgewinterde binnenvaartschipper meteen aan klemmend staal, meestal door hoge buitentemperaturen. Wat dan eenvoudig wordt opgelost door wat mannetjes goed te laten koelen met zuiver Rotterdams Schiewater. Soms is het nodig om een essentieel onderdeel te vervangen. Dan moeten er experts worden ingevlogen. En dat kan wel even duren. Een weggebruiker rijdt of loopt dan vloekend en tierend naar de eerstvolgende andere brug. Een schipper moppert wat en zet voor zichzelf een verse bak koffie voor bij de Schuttevaer, of een andere inmiddels mies vergeelde binnenvaartcourant.

foto: Lodder scheepsreparatie – Haaibaai & Haaibaai 2017

duik van de dag

19 apr

Als je dan toch, dan ook meteen maar voor het ontbijt – en voor je je weer bedenkt. Het was koud, ja. En nee, ik ging niet in één keer kopje onder. In etappes is op mijn leeftijd sowieso wijs. Net als vaker nee zeggen en ja tegen gekke ingevingen.

%d bloggers liken dit: