Tag Archives: atelier

nieuwe raamexpositie Groetjes uit Delfshaven

6 jan

Nog t/m 29 februari te zien en te koop Aan de kade:

15 van 30 handbewerkte en genummerde ansichtkaarten van Delfshaven-hotspot molenromp De Graankorrel (1716) hier pal voor de deur.

€2,95 per stuk, 3 voor €8. Op is op!

6 van 30 limited edition ansichtkaarten Groetjes uit Delfshaven! – €2,95 p.st. / 3 voor €8

nieuw bij Maak

25 nov

Bij concept store Maak-Rotterdam op de Mathenesserweg 81a lunch je niet alleen relaxed, je kunt er ook gezellig een bakkie doen. Met een groot stuk huisgemaakte taart bijvoorbeeld. Of een hartig hapje – vegan of gewoon heel erg lekker.

Nieuw in het Maak-assortiment: een selectie groetjes uit Delfshaven ansichtkaarten van kunstenmakerij / atelier Aan de kade! Om in te lijsten of op te sturen. Voor jezelf of voor je oom en tante.

Voor een gezellig terras moest je dus echt wel in Delfshaven zijn…

koffie en zo

20 okt

Vijf jaar geleden werd de – destijds nogal verwaterde – invulling van het voormalige brugwachtershuisje bij de Lage Erfbrug ter overbrugging tijdelijk door kunstenmakerij / atelier Aan de kade uitgevoerd. Muziekcentrum en café Grounds tekende al snel een commercieel huurcontract en pakte het groots aan met regelmatig mini-concerten tijdens spertijd.

Huidige uitbater Lil’ Delfshaven maakte afgelopen voorjaar een mooie nieuwe ingang waarmee dit historische pareltje niet alleen buiten bedieningstijd toegankelijk is voor coffee & more, maar gewoon dagelijks, van nine to five.

Schilderijkaart Zicht op Noordereiland (midden) exclusief verkrijgbaar bij kunstenmakerij / atelier Aan de kade. Inclusief handgeplakte enveloppe €4,95. (Verzendkosten bij online bestellen €2.)

De Distilleerketel inside out

7 okt

In de Molenwinkel van Delfshaven aan de Voorhaven lagen al ansichtkaarten van molenrompen De Graankorrel (1716) en Het Vertrouwen (1853) te koop.

Sinds kort is korenmolen De Distilleerketel (1986) zelf ook door kunstenmakerij / atelier Aan de kade op kaart gezet. Van binnen en van buiten. Flirtend met de historische schepen voor de deur en met een vette vleug prentenboeknostalgie.

Zwaai van de dàààg!

2 okt

Perfect plaatje, toch? Alleen moet je als ansichtkaartenmaker bij het terugzwaaien natuurlijk niet je camera ongemerkt tien centimeter laten zakken…

Onbetaalbaar

19 sep

Hoe ik ook zoek: in mijn kinderjaren is géén puur geluksmoment te vinden. Of anders werd het wel weer van me afgepakt.

Zoals dat suède franje-jack waar ik on top of the world zo blij mee was, maar dat na drie weken ineens terug moest naar de winkel omdat er iets aan zou mankeren. Of ‘per ongeluk’ weggegooid, zoals die supergave spijkerbroek met lussen voor gereedschap en allemaal interessante zakken, van een andere supergoedkope megamarkt. Het afgeprijsde appelgroene T-shirtje dat ik het liefst ieder dag wel droeg was ook al ineens foetsie geweest. Terwijl dat toch heus een meisjeslook had. Maar misschien waren het toen mijn ontluikende borstjes die iemand dwars zaten?

De ervaring van me ‘volmaakt gelukkig voelen op de achterbank van een oude kever met open dak, met het hele gezin richting zonnige zuiden tuffend’ – zoals iemand onlangs speechte op de uitvaart van zijn vader, die zijn grote voorbeeld was en dat nu voor altijd zal blijven – heb ik in ieder geval nooit gekend. Het enige dat daarbij in de buurt komt zijn die handvol gelukzalige zomerdagen met mijn fantastische franje-jasje waarin ik me eindelijk voelde meetellen. Hoe een liefdevolle moeder te zijn heb ik later zelf maar uitgevonden.

Op de parkeerplaats had ik pas gesnapt dat het haar helemaal niet om het geld ging. Dat er iets heel anders speelde. Iets onuitgesprokens, iets tussen haar en mij. – Dat ik haar met mijn pubergeluk blijkbaar ‘brutaal’ de ogen had uitgestoken en dat Sneeuwwitje dood moest, zou ik nu zeggen.

Daar en dan nam ik me heilig voor om niets, maar dan ook nooit meer iets, wat dan ook, van haar te willen. Laat staan aan te nemen. Ik leefde nog liever op water en brood. Pas nadat ik mijn zelfbepaalde uiterste houdbaarheidsdatum had overleefd  kwam mijn ‘dode’ vader in beeld.

Of wacht: er was toch nog één kinderlijk eenvoudig geluksmoment. Hoewel dat eigenlijk niet meetelt, want al volwassen. Net.

In mijn geval zat ik alleen op een rode skai treinbank en tufte naar zuid Nederland, richting ouderlijk huis, op een stralende winterdag. Die ochtend was ik jarig en wel wakker geworden in een geïmproviseerd logeerbed ergens in de randstad. Brak en 18 jaar. Beretrots en bijna triomfantelijk: dat ene, unieke moment van volwassenwording had ik hélemaal voor mezelf alleen! Zomaar in mijn schoot geworpen door het lot.  Zoiets had ik nog niet eens durven dromen. Werkelijk het allerbeste verjaardagscadeau dat er maar bestond. En niemand nam me dit ooit, ooit, ooit nog af, realiseerde ik me innig dankbaar, terwijl het in warm zonlicht badende landschap langzaam aan me voorbij trok en geruststellend gemakkelijk telkens weer van kleur en vorm veranderde.

Oogappel (KAZ 2/13) acryl op doek – 60 x 80 cm (2019)

 

Kadefestival primeur:

6 sep

Ook dit Wereldhavendagenweekend 6, 7 en 8 september geeft mts Haaibaai, ofwel de Oceaniumboot, acte de présence met vaardemonstraties. De old school zeesterren zijn inmiddels helaas wel – net als ik – van het schip af. Maar… gelukkig hebben we de foto’s nog! Als ansichtkaarten verkrijgbaar vanaf aankomende zondag op het:

Kadefestval

8 september

12:00 – 20:00 uur

toegang gratis!

%d bloggers liken dit: