Tag Archives: content

Wie dit leest is gek

6 aug

‘Vermoedelijke fraude’, ‘Negatieve werkhouding’, ‘So dishonest’: zomaar wat drogredenen waarmee iemand met een goed ontwikkeld innerlijk kompas en een degelijk doordachte eigen mening zonder veel moeite kan worden kaltgestellt. Of twijfelt u soms niet een beetje aan FvD-oprichter Ottens integriteit? Ik wel, hoor.

Maar ja, toen ik een baantje heel graag wilde tekende ik die geheimhoudingsclausule weliswaar met tegenzin, maar ik tekende toch. Want voor mij tien anderen. En als mijn manier van communiceren wordt weggezet als gek, raar én vreemd (en o, ja: eng) snap ik stante pede echt wel dat dit veel zegt over de spreker in kwestie en bar weinig over mij, alleen sta je met je zuivere geweten in één sneaky zet toch meteen behoorlijk pat. Paf ook, ja, maar dat komt dan weer door je eigen – te hoge – verwachtingen. (Natuurlijk is niet iedereen uit hetzelfde hout gesneden! MDF wint zelfs onder ambachtslieden terrein. Maar valsspelen blijft het.)

Als tegenzet richt zwart schaap Otten nu dus maar een nieuwe partij op met zijn oude idealen. En om neonazi’s een stap voor te zijn claim ik het Oosterse gelukssymbool, dat nationaalsocialistisch Duitsland ooit hondsbrutaal verkrachtte, in al haar vergane glorie terug en eigen het me bij deze toe. (Oké, Maxima was me voor met haar Deense design jas. Maar dat is allang vergeven en vergeten. Dat telt niet.)

Binnenkort zijn er weer nieuwe ansichtkaarten van kunstenmakerij / atelier Aan de kade verkrijgbaar. Hier alvast een sneaky preview.

Advertenties

beDankje van de dag

21 okt

Verscholen tussen de planten onder het expositieraam van Aan de kade stond gisteren ineens een aardewerken pot. Het mysterieuze item (is het een voorraadpot? een vaas soms? een urn wellicht?) leek voor mij bestemd – maar ondanks laatstgenoemde optie absoluut niet op een enge manier, hoor. Daarvoor was het er gewoonweg met te veel zorg neergezet. En onmiskenbaar ook steeds met veel zorg bewaard, want onder het stof van vermoedelijk decennia (en decennia) bleek het nota bene nog puntgaaf.

Op internet vond ik ’s avonds niets wat er genoeg op leek om uitsluitsel te geven over het wat – laat staan het waarom. En toen ik vanmorgen boven kwam (had ik het nou gedroomd?) wist ik nog steeds niet waar ik de geheimzinnige gift (die nog ‘gewoon’ op de schoorsteenmantel stond te pronken) toch aan te danken had. Zelfs niet of de intrigerende vondst me überhaupt wel toekwam.

De buurvrouw van twee deuren verder bracht vanmiddag soelaas. Ze had er na jaren bewaren wel eens vanaf gewild, verhelderde ze. En bedacht toen dat het misschien iets voor mij zou zijn. Wat ik terstond kon beamen.

Dus: dank je Danka! Ben er oprecht zeer content mee!

%d bloggers liken dit: