Tag Archives: covid-19

boekje 56

23 mei

Deze diashow vereist JavaScript.

Er kan weer geboden worden! Boekje 56 is gemaakt van fotopapier, plakband, vulkanisch zand, hout en borduurgaren. 12 x 12 cm (1986-2019).

Mail uw bod vanaf €35 naar boekje56@aandekade.art.

Laten we een kat een kat noemen

21 mei

Met een vooroorlogse woning heb je al snel muizen, dus had ik preventief alle potentiële knaagdiergaatjes dichtgekit toen we hier acht jaar terug introkken. Af en toe hoorde ik wel eens kleine klauwtjes aan de binnenkant van onze jaren ’30 ventilatiekanalen de salsa krabbelen en ik zag zelfs een keer een spits snuitje verdwaasd door de kachelruit naar binnen koekeloeren. Kennelijk had ik de klep van het rookkanaal toen niet goed gesloten. Maar afgelopen ongewoon koude winter rook het in het souterrain op sommige plekken toch echt naar muizenpies. Aangezien de buurman zijn beide katten waren meeverhuisd, leek het me een een-tweetje. Geef ze ook eens ongelijk. Zolang ze maar niet bij mij kwamen buurten.

Ik ben er nog steeds niet achter hoe, maar eerst vond ik kleine chocoladehagelslagjes bovenop de koelkast. En een dag of twee later, ik zat nog even stilletjes wat nieuwsberichten te lezen voor het slapengaan, meende ik van pure vermoeidheid te hallucineren toen ik op de plankenvloer iets zag rondscharrelen. Het had me doen denken aan een vriendin die in haar laatste levensfase overal konijntjes zag rondhuppelen. Dat had haar blij gemaakt, want ze hield erg van konijnen. Maar nu is ze dus een engel en dit was onmiskenbaar een stinkmuis. En hoewel het me vrijwel onmogelijk voorkwam, was het dier hier toch heus: het onomstotelijke bewijs dat ik me niets verbeeld, lag me vandaag bij thuiskomst doodgemoedereerd op te wachten.

Als de katten van huis zijn…

nieuw: thuisbezorgservice

25 mrt

Vanaf vandaag kunnen Groeten uit Delfshaven™ ansichtkaartbestellingen ook coronaproof bij u worden thuisbezorgd*). Duurzaam, inclusief en wel zo relaxed!

Hoe het werkt: maak uw keus, mail uw bestelling, betaal en… ontspan.

foto: kunstenmakerij / atelier Aan de kade


*)Voorlopig alleen nog binnen een straal van 10 km van Rotterdam Delfshaven.

Voor spek en bonen

16 mrt

Volgens de kieswijzer komen mijn normen en waarden het meest overeen met de ChristenUnie en met Denk. Aangezien ik die allebei de komende honderd jaar nog niet aan patriarchale rolpatronen zie tornen heb ik toch maar weer strategisch gestemd. Op een vrouwelijke lijsttrekker. Eentje die het spreektalent van demissionair minister president Rutte het meest benadert – wat een hele klus is, want man wat een woordkunstenaar is dat zeg! Emile Ratelband is er een jongetje bij. Iemand, met andere woorden die het onopvallendst in de schoenen van haar voorganger zal glijden. Opschudding hebben we het afgelopen jaar wel genoeg gehad.

Coronaproof-vroeg stemmen was weliswaar relaxt, maar toch even wennen: denk je je bijdrage te hebben geleverd, gaat de kiezersjacht doodleuk nog een paar dagen door. Een beetje of je lucht bent met je goede gedrag. Of ‘vegetarisch’ – nee meneer, gewoon van vlees en bloed.

Of dat je een heldere vraag stelt aan iemand die alleen zichzelf kan horen. Terwijl we al wegfietsen begint hij het bewuste etiket plechtstatig voor te lezen. Mannen. Soep van koken.

Schrikkeldag

1 mrt

Vorig jaar 29 februari werd bekend dat in het Maasstad ziekenhuis een week lang iemand met corona op de IC had gelegen. Twee dagen eerder had ik uitgerekend de arts die dit nieuws onder de aandacht van heel Nederland mocht brengen nog uitgebreid de hand geschud, ‘nu het nog kan’. Lacherig. Stoer. Zo’n vaart zou het niet lopen.

Daarna telde ik de incubatiedagen af – het zal toch niet? Hield ik mijn hart vast bij ieder kuchje en iedere nachtelijke kerm.

Maar na 12 lange dagen en korte nachten kon ik het grotere plaatje wel weer zien. Ons eigen belang vooropstellen was sindsdien nog nooit zo gemakkelijk. Best bijzonder eigenlijk, hoe ingesleten compromissen je ongemerkt toch stevig teneerdrukken.

Over stevig gesproken: het afgelopen jaar zag ik mijn meervoudig gehandicapte zoon figuurlijk én letterlijk groeien. En is hij, zoals dat heet als je niet kunt praten, daardoor ook beter te ‘lezen’. Sinds hij van moeders voor altijd thuis mag blijven en alleen nog leuke dingen moet, nooit meer wordt getreiterd door mislukte zorgverleners noch door onervaren begeleiders hopeloos wordt miskend, zit hij beter in zijn vel dan ooit tevoren.

Zoiets geldt voor ene Job kennelijk ook. Zijn moeder presenteerde vandaag haar nieuwste boek en deelde meteen met mij en verder iedereen thuis voor de buis dat háár meervoudig gehandicapte zoon bij elke corona-update zowat zit te stuiteren op de bank van de pret. Blij naar Rutte roepend: ‘Alle mensen zijn ziek! Scholen dicht! Niet naar school! Jammer!’.

Ik zag meteen het inwendig glunderende smoeltje van mijn eigen zorgenkind weer voor me. Zijn glimmende pretogen, toen hij afgelopen coronavoorjaar doorkreeg dat ik – hihihi, niets laten merken! –  helemaal vergat hem nog naar school te sturen. Heerlijk toch.

Spaanse snapshots

21 feb

Deze diashow vereist JavaScript.

Rondje Rotterdam – mobiele snapshots van de Spaanse Polder

Toeters en zwaaien

20 jan

Vanmorgen herinnerden buiten twee vrolijk toeterende binnenschepen me eraan dat ik vandaag precies een jaar ouder geworden ben – wat zij vast niet wisten, althans niet dat ik weet, en ook vast niet op het Botlekblokkanaal onderling afstemden maar leuk blijft het, zeker als je er even bij stil staat dat je ze hier nou niet bepaald vaak, laat staan op één en dezelfde dag voorbij ziet gaan.

‘Wat je toekomt, komt naar je toe’, staat er in het engels op een koelkastmagneet bij een foto van wijlen mijn biologische vader. Lachend zijn glas buiten beeld naar me heffend: ‘Santé!’ – En nog vele gezonde jaren, voeg ik daar voor deze gelegenheid vrijmoedig zelf aan toe.

Of, zoals een nautisch kunstwerk boven de kademuur van een verre buur al jarenlang belangeloos uitdraagt: ‘Wat voorbijgaat, ontmoet’.

We’ve only just begun

8 jan

Een ogenschijnlijk kalme, vreedzame quasi mea culpa. Zonder gêne het eigen aandeel verdraaiend en de meest fanatieke trouwe fans verradend. Afgerond met een romantische metafoor die van alles suggereert behalve een al dan niet waardige aftocht.

In mijn wereld heet zoiets manipulatie; de donkere kant van iemands spreektalent. Aan de andere zijde van dezelfde medaille bevindt zich inspiratie; belangeloos hoop en licht verspreiden. Maar ja, wat koop je d’r voor? 

Ik heb wel eens ergens gelezen dat influencers verslaafd kunnen raken aan de kick van steeds weer meer likes en shares. Dat alle aandacht die populariteit met zich meebrengt zo zijn keerzijde heeft. Dat er steeds gekkere stunts moeten worden uitgehaald om in de spotlights te blijven. Supersterren zichzelf zo meer en meer verliezen. En die eindeloze schare fans maar doorjuichen. Vreselijk lijkt me dat. Vreselijk eenzaam.

coronapicknick

 

V-day aanbieding

6 jan

kaart 25: (limited edition!) Nog Effe, A6 formaat, kleur, mat, excl. envelop – tijdelijk van €1,95 voor €1,50 (zolang de voorraad strekt)

In het kader van de naderende, vorig jaar covidgedwongen uitgestelde Olympische Spelen wordt er momenteel vrolijk gelobbyd om vaccinvoorrang voor alle sportieve Nederlandse deelnemers en hun noodzakelijke begeleiders voor elkaar te krijgen. In de huidige vaccinatiestrategie worden mantelzorgers ook nergens specifiek genoemd. Met een beetje mazzel vallen die in de categorie ’18 tot 60 jarigen met een medische indicatie’ en zijn ze in februari toch al aan de beurt voor het prikje dat hun zorgcontinuïteit positief beïnvloedt. Zo niet, wordt het achteraan aansluiten bij de ‘thuiswonende vitale ouderen’ met hun elektrisch ondersteunde toerfietsen en profylactische domotica – of toch gewoon zittend achter geraniums, zoals het old school bejaarden betaamt. Terwijl iedereen weet dat in een zorgcrisis als deze, non-stop mantelzorgers de enige echte topsporters zijn. Ech wel.

Met ingang van vandaag tot aan de allerlaatste nationale vaccinatie ansichtkaartgroet uit Delfshaven Ja Hoor Nog Effe van €1,95 voor €1,50. Zolang de voorraad strekt en op=op.

40+1 wensbeentjes

31 dec

Na een recentelijke makeover van de etalage van kunstenmakerij / atelier Aan de kade om er een rolstoeler met prepensioen lekker in het middagzonnetje te kunnen zetten, blijft er voor mij voorlopig meer dan voldoende overbodigheid over om lekker ver weg te gooien. Deze artistieke niemendalletjes mogen alvast blijven: van links naar rechts ondermeer een potje met 40+1 wensbeentjes voor het nieuwe jaar en eentje met 2020 in 2021 zandkorrels zonder zorgen.

40+1 wensbeentjes

%d bloggers liken dit: