Tag Archives: dienstboekje

zwaaien van de dag

13 okt

We hebben ze vandaag plechtig uitgezwaaid. Mbs Kortenoord blijft voorlopig nog wel in de vaart, maar dit vrolijke schippersechtpaar gaat met welverdiend pensioen. Veel geluk!

Aan de kade

vaartuig van de anodedag

View original post

zwaai van de morgen

14 okt

Opa Boot van de dag

vaartuig Aan de kade

14 okt

onderwater werken Aan de kade

59+

22 sep

typisch matrozenwerk: a) roest bikken, b) zand happen, c) dekwassen, d) schoon schip maken

Ik wou dat ik twee mensen was. Dat ik met vier handen één leven kon vormgeven – in plaats van twee levens zien te runnen met maar twee handen en slechts 24 uur per etmaal tot m’n beschikking, zoals nu, inmiddels ruim de helft van mijn aardse bestaan.

Over ‘ruim’ gesproken: bovenstaand binnenvaartschip wordt een beunschip genoemd, vanwege de – in dit geval twee – beunen. Ooit, ruim voor corona, maakte ik er vaardagen voor mijn dienstboekje. Nu ligt het gevaarte hoogstwaarschijnlijk permanent voor anker. Net als dat dienstboekje, ja.

 

Daan van de dààg!

15 sep

zandzuiger van de mooie nazomermorgen

Schipper van de dàààg!

4 okt

vaartuig van een andere dag

Zwaai van de dàààg!

2 okt

Perfect plaatje, toch? Alleen moet je als ansichtkaartenmaker bij het terugzwaaien natuurlijk niet je camera ongemerkt tien centimeter laten zakken…

Kadefestival primeur:

6 sep

Ook dit Wereldhavendagenweekend 6, 7 en 8 september geeft mts Haaibaai, ofwel de Oceaniumboot, acte de présence met vaardemonstraties. De old school zeesterren zijn inmiddels helaas wel – net als ik – van het schip af. Maar… gelukkig hebben we de foto’s nog! Als ansichtkaarten verkrijgbaar vanaf aankomende zondag op het:

Kadefestval

8 september

12:00 – 20:00 uur

toegang gratis!

Op bezoek bij Kettie en Loek

4 jul

Met je kersverse aspirant schipper diploma voor het eerst op een binnenvaartschip met twee volstrekt onbekende gepokt en gemazelde bemanningsleden meevaren en de hele reis naar de Maasvlakte en weer terug naar Delfshaven lang volledig van de rest van de wereld zijn afgesneden, geeft een dame van zekere leeftijd toch onzekerheden die vooraf niet helemaal konden worden bevroed. Maar het ging eenmaal aan boord eigenlijk meteen goed: de stuurhut stond niet blauw van de rook, er was in de wijde omgeving geen krat bier te bekennen en de heren Lodder en De Bruin bleken gezegend met een quasi vilein gevoel voor humor dat je scherp en alert houdt. Eenmaal in de buurt van het Quarantaineterrein ten westen van Heyplaat viel alle onnodige spanning dan definitief van me af. Want zeg nou zelf, als je dezelfde vrienden hebt zit je toch per definitie goed?

havenmond Heysehaven vanaf Quarantaine strandje – acryl op doek – 30 x 50 cm (2002)

In aanloop naar het Quarantaine Kunst Fest 1 september ging ik vandaag – terug van lang weggeweest – op bezoek bij Kettie en Loek. Alsof het gisteren was, maar dan met hier en daar meer lijntjes.

Zen momentje

26 mei

In 2017 ontstond het idee om onder bruggen over de Delfhavense Schie en Coolhaven gedichten van Rotterdamse dichters te publiceren. In totaal zo’n tien stuks (potentiële eindexamenstrikvraag tekstverklaren: gedichten, bruggen, of dichters?). Wachtenden kunnen dan in een moeite door iets van enige diepgang lezen en dat op zich laten inwerken. Net zo lang overpeinzen en in gedachten verzonken wegdromen tot de slagbomen rinkelend en wel weer worden geheven. Helaas resulteerde dit laatste (juiste antwoord: dichte slagbomen) bij de eerste realisering van het open/dicht-project wekenlang voor bizar lange files op de wal, en zelfs op het water. Zo ben ik mijn zoon op een avond maar uit zijn groepsvervoermiddel gaan verlossen na door de chauffeur (voor de zoveelste keer die middag) te zijn ingeseind dat hij voor die laatste honderd meter nog wel eens een half uurtje extra nodig zou kunnen hebben – en binnen ons prakje inmiddels vies stond te verpieteren.

Bij werkzaamheden aan de Mathenesserbrug denkt de doorsnee Delfshavenaar en een doorgewinterde binnenvaartschipper meteen aan klemmend staal, meestal door hoge buitentemperaturen. Wat dan eenvoudig wordt opgelost door wat mannetjes goed te laten koelen met zuiver Rotterdams Schiewater. Soms is het nodig om een essentieel onderdeel te vervangen. Dan moeten er experts worden ingevlogen. En dat kan wel even duren. Een weggebruiker rijdt of loopt dan vloekend en tierend naar de eerstvolgende andere brug. Een schipper moppert wat en zet voor zichzelf een verse bak koffie voor bij de Schuttevaer, of een andere inmiddels mies vergeelde binnenvaartcourant.

foto: Lodder scheepsreparatie – Haaibaai & Haaibaai 2017

%d bloggers liken dit: