Tag Archives: dijkdingen

Drie is een verzameling

5 jan

Op internet kon ik het nergens terugvinden, maar ik heb dus ooit gehoord of gelezen dat de een of de andere kunstenaar vond dat een verzameling al begint zodra je drie items hebt met één en hetzelfde thema.

Één is niets, twee is een paar, drie is een verzameling

In die geest zou mijn muizenverzameling vandaag zijn geboren. Dat het mijn intentie is het hier bij te laten doet daar verder niets aan af.

ieniemienie muis

– ultrasonische knaagdierenverjagers sluiten ‘wordt vervolgd’ niet gegarandeerd uit –

Dijkdingen

5 jan

‘Nou, ik kom zo wel eventjes kijken’, had ik de buurjongens die een hut gingen bouwen van onder meer ingezamelde kerstbomen en kartonnen dozen – ‘We hebben zelfs al een tafel gevonden!’ – nog  bemoedigend nageroepen, maar het is er die dag helemaal niet meer van gekomen. En gisteren was alles alweer verregend en verlaten. Zelfs de inzamelzak was op een bodempje water na leeg.

kerstwensen uit Delfshaven

24 dec

kerstwensen uit Delfshaven

Licht en liefde, van een lief kindeke

Niet naar de haaien

24 nov

Wie met prepensioen is doet niet veel anders meer dan ‘leuke dingen‘. Zo gaan wij wekelijks naar de koeien – om loeiverse dikke yoghurt in te slaan. En eigenlijk best covidonverantwoord vaak naar de paarden – om ver van huis en haard op een huifbed rondjes te rijden. Daar hoorde ik laatst dat één paard uit de stal extreem veel ontwormd moet worden. Dat nam ik toen voor kennisgeving aan. Van paarden weet ik helemaal niets.

Maar sinds een makkelijk beïnvloedbare, bevriende basisarts haar diensten aanbood in geval van een onverhoopte covid-19 besmetting, door middel van kennelijk altijd goed werkende, edoch niet zo reguliere medicatie, hoor ik er bij nader inzien mogelijk toch een verborgen boodschap in: psst, coronahuismiddeltje kopen?

Over dat paardenontwormingsmiddel had ik inderdaad al eens iets gelezen: dat het bij mensen orgaanschade kan aanrichten, dat daarom as we speak dubbelblind onderzoek wordt gedaan. Dat we paard noch koe zijn, dat ik weinig op heb met kortzichtige overtuigingen en sowieso meer ben van het voorkomen dan het genezen had ze toch moeten weten?

Zouden antivaxers zich nou wel of juist niet laten tatoeëren met soms giftige inkten?, bedacht ik me. Wel of nooit van z’n leven lipfillers nemen? Voor of tegen siliconen borstimplantaten zijn? Of is dit appels met peren vergelijken?

Naar de haaien gingen we tot nog toe niet.

Dingen waar je blij van wordt

17 jun

Het belooft vanmiddag tropisch warm te worden. Daarom gingen we al vroeg op pad. Of moet ik zeggen: op zebrapad? Hoe dan ook maakte dit megagrote, spontane kunstwerk bij ons voor de deur mijn dag heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeelemaal en onverwoestbaar goed!

Deze diashow vereist JavaScript.

Hello Neighbour!

16 dec

Buurinitiatieven: behalve twee gigantische buurtkerstbomen binnenkort ook een buurtkerstexpo op De Dijk!

Lichtvervuiling

2 nov

zonsondergang bij molenromp De Graankorrel (op de warmste novemberdag ooit gemeten)

Er komt hierbuiten binnenkort permanente kerstverlichting. Om ook des zomers de sfeer op de Dijk te verhogen. Zelf zie ik liever meer groene bomen verschijnen. Die gratis en voor niets het hele jaar rond overvloedig regenwater vasthouden en ons op opgewarmde klimaatdagen onbezoldigd heerlijke koelte bezorgen. Wie weet zelfs frisse appels en zoete pruimen! Niets zo verbindend als moeder natuur. Maar goed. Lichtzuilen dus. Matcht vast leuk bij die kunstkas die – ooit – om molenromp De Graankorrel moet komen. 

I miss you

10 jul

Project ‘I miss you’ (Daniel Knorr – 2000) molenromp De Graankorrel, Rotterdam Delfshaven (foto Peter Paul Klapwijk) met in skyline molen De Distilleerketel en molenromp Het Vertrouwen

Er lag een grote envelop op de mat. Met een handgeschreven tekst erop. Een buur van een eind verderop had bij het opruimen iets gevonden dat hem wel leuk leek voor mij. Dat bleek te kloppen. Ik koester het uitzicht hier aan alle kanten.

Daarnet fietsten er twee toeristen langs ‘onze’ molenromp De Graankorrel. Zich hardop afvragend wat dat vreemde, vervallen bouwwerk uit 1716 kon zijn. ‘Een vuurtoren’, meende ik nog net te horen. En iets van ‘want eerst was hier zee’. Ik vond het veruit de best bedachte optie aller tijden.

Het project I miss you van Daniël Knorr is 20 jaar terug gedeeltelijk uitgevoerd. Dat is te zeggen: voor één dag – die van de foto in de envelop op mijn deurmat vandaag.

Een mega-aankondigingsbanner met het beoogde eindresultaat ontsierde tot voor kort nog hardnekkig het eveneens eeuwenoude bijgebouwtje.

(‘Fa schifo‘ ving ik ooit ook eens op.)

zwaai van de dag

1 jun

Op een mooie Pinksterdag – Aan de kade

voorbijvarende buren van de dag

6 mei

Sinds de anderhalvemetersamenleving wordt hier op ‘De Dijk’ volop gekleurd, geknipt en geplakt. Hele bouwwerken van kartonnen dozen houden de kleintjes én de groten dagenlang zoet. Evenals de uitgedeelde ijsjes en pannekoeken. En de weer als nieuwe zandbak, het nieuwe speelhuisje van duurzaam zoldermateriaal, steeds vernieuwde krijttekeningen en idem stoepindeling. Maar ook aan de Schiezijde is het best goed toeven. 

%d bloggers liken dit: