Tag Archives: drie maal is scheepsrecht

Zwemles

13 sep

Op het aanrecht kroop een pissebed. Die moest van één van de vers geplukte goudreinetten zijn geklommen. Met een voorzichtig veegje hielp ik het onappetijtelijke insect in de gootsteen belanden, midden in een pan water. Het begon meteen met al z’n vieze pootjes te spartellen alsof het een lief jong hondje was. Gefascineerd bleef ik toekijken hoe het diertje naar de bodem zwom en daar fanatiek met rijstkorrels en iets onbestemds stoeide. Het moment dat het onderwaterspel abrupt stopte bleef nog lang en hardnekkig in mijn hoofd hangen.

Behalve twee dozijn goudreinetten oogstten we dit jaar ook nog twee verrukkelijke vijgen en een emmertje vol rinzige kruisbessen uit eigen tuin. Van de verwilderde rucola liet ik het meeste staan voor camouflagerupsen, naaktslakken en een verdwaalde, manke duif.

De munt werd afgelopen zomer door honderden blauwe goudhaantjes*) in een moordend tempo kaalgevreten, terwijl minstens zoveel rozemarijngoudhaantjes*) zich tegoed deden aan alle mediterrane struiken en struikjes die je maar verzinnen kunt. Allemaal, slakken incluis, kregen die hun allereerste zwemles in de Schie. Die duif heb ik ook best lang niet meer gezien.

 

*) Alle soorten goudhaantjes kun je het beste handmatig wegvangen

Everything but the girl

3 jan

Hier in huis vind je geen eethoek, geen tv, en ook geen laminaat op de vloer. Met een rolstoeler in huis heb je nu eenmaal andere woonwensen en prioriteiten. Ork, ork, ork, soep eet je: op de bank of zo, en nieuws kijk je op je laptop. Onlangs keek ik voor de grap ook eens naar Gort. Vanuit zijn wijnchateau ging hij juist kijkersvragen beantwoorden. Een daarvan kwam van ‘Don en Petra’. Nou ken ik toevallig ook een Don en Petra, met – the odds! – dezelfde familienaam en al. Diezelfde week herkende ik in een mantelzorg-docu ook al de moeder van een oude bekende van eerder genoemde rolstoeler, en iemand waarmee ik zelf ooit bevriend was kwam voorbij in een teaser van First Dates. Er was inderdaad een gemene deler, maar die deel ik niet met u. Dat is persoonlijk, zoals dromen alleen voor de dromer zelf betekenis hebben. ‘Drie keer is scheepsrecht’, laten we het daar op houden.

Voor de tweedehandsmuziekwinkel met onhandig hoge drempel zat een medewerker te roken. Of hij toevallig uit z’n hoofd wist of er een exemplaar was van de cd waarnaar ik zocht. Dat wist hij niet. Achter hem aan lopend naar het juiste schap kwam de achtergrondmuziek bij iedere stap duidelijker binnen. Hoe hij het noemde heb ik niet onthouden, maar ‘stom toeval’ was dat in ieder geval niet. Voor mij blijft het keer op keer gewoonweg heel mooi en bijzonder.

but some of us are looking at the stars

but some of us are looking at the stars (2014)

%d bloggers liken dit: