Tag Archives: fotografie

Toen waren er nog maar twee

29 feb

We werkten ooit allebei mee aan Weerstand van fotojournalist Carel van Hees: een integere – ook al had zij er achteraf geen goed gevoel meer bij – en behoorlijk indringende portrettencompilatie van 10 mensen met hiv. We maakten van het leven regelmatig samen een feestje. Als we in het najaar stilstonden bij de sterfdag van haar vriend vroegen we ons wel eens af wie van ons het volgende kleine negertje zou zijn. Mijn zoon werd het niet, die luistert nu naar een boek, terwijl ik schrijf – en blijf, ja.

Natuurlijk denk je veel aan iemand die net is overleden. Maar toen Lay Down op de autoradio werd aangekondigd wist ik heel zeker: dit komt van haar. Dat ik Melanie even later dingen hoorde zingen als ‘we blead into eachothers wounds’ (gedver, wat is dit voor goors – aanvankelijk verstond ik namelijk ‘wombs’) en ‘we all had got the same disease’ (ja, daar kon je natuurlijk op wachten met al dat bloed) maakte me breed –  hoewel ook een beetje als een boerinneke met kiespijn – aan het lachen. Gekke meid. We hadden afgesproken dat ze na haar dood grapjes met me zou komen uithalen. Maar dit was natuurlijk puur toeval.

Advertenties

Some have it all

31 dec

IMG_0421De clou begon me juist te dagen toen mijn naam werd omgeroepen. Bijna jammer dat ik zo snel al aan de beurt was. Het thema in het grijs gelezen damesblad was namelijk jaloezie, oftewel: afgunst. In het bijzonder hoe dit vaak slim wordt verpakt in schijnbaar terloops geplaatste, quasi onschuldige opmerkingen – maar niet heus. Dat trucje ken ik als mijn broekzak. Het is me min of meer met de paplepel ingegoten en lijkt me mijn leven lang te blijven achtervolgen. Ooit heb ik het braaf gekopieerd – ik was er zelfs best goed in – en als ervaringsdeskundige zeg ik er hier meteen bij dat het je onvermijdelijk dood-en-doodongelukkig maakt. Niet aan beginnen dus! Van onzekerheid kom je alleen af door het (let wel: actief!) te overwinnen. Passief-agressievelingen (zo heet dat wanneer iemand met slinkse spelletjes steeds probeert om anderen, die beter af lijken te zijn, onderuit te halen) lopen de deur van therapeuten sowieso meestal plat en dat scenario trekt je vast niet. De hele truc is juist dat je jezelf onder ogen moet durven komen.

Maar ik dwaal af, excuus. Het zou erover gaan dat het niet eerlijk verdeeld is in de wereld, althans: zo suggereert de titel. Dat sommigen altijd wind mee lijken te hebben, terwijl anderen – nee, wacht. Laat ik ter verduidelijking een praktijkvoorbeeld geven. Misschien helpt dat? Een vrij recent voorval: dat je weliswaar laat, doch nochtans precies op het juiste moment bij een inmiddels gesloten toegangsdeur arriveert om alsnog door de juist van haar last minute pee terugkerende yoga-juf binnen te worden gelaten voor die ochtendsessie waarom het je allemaal te doen was toen je, against all odds, toch maar niet-geschoten-altijd-mis wel onderweg ging. Of dat je de onrust van je zoon ’s morgens absoluut niet kunt plaatsen maar er uit respect voor zijn inspanningen om met je te communiceren wel naar handelt, en hem dus veel eerder dan anders uit bed haalt en verzorgt, zodat hij tip top in orde klaar staat voor vertrek naar zijn dagbesteding wanneer de bus ruim een half uur vroeger dan gebruikelijk al voorrijdt. Is dat mazzel, of wat?

Maar het meest treffende voorbeeld van een streepje voor hebben is wellicht het verhaal achter het pakje Kinder-chocoladereepjes met mijn voornaam erop voorgedrukt, dat hier onlangs werd bezorgd. Desgevraagd verklaarde de afzender dat ze, op zoek naar een kleine attentie specifiek voor mij, op goed geluk naar de plaatselijke super ging waar haar oog vrijwel meteen naar een schap met aanbiedingssnoepjes trok. Op het voorste pakje las ze tot haar surprise de naam van uitgerekend degene voor wie ze daar überhaupt was binnengestapt. Nou vraag ik je! Het zal je maar gebeuren, zeg! Sommigen hebben echt meer mazzel dan anderen. Ik vermoed dat dit een zekere state of mind vergt.

  – a suivre

vaartuig van de dag

18 nov

‘Nelly’

IMG_5496

raamexpositie

1 nov

HUIS ONDER DE HEMEL

IMG_5175IMG_5178Nog t/m 30 november exposeert Marion Altena Aan de kade met een selectie van haar fotowerk.

Marion Altena is schrijfster en fotografe. Ze schreef onder meer de thriller Ontworteling en publiceerde het fotoboek Liefde en Verval.

Huis onder de hemel en ander werk is te bestellen als poster en op canvas. Het perfecte cadeau voor de feestdagen!

Neem voor maatvoering en prijsopgaven / bestellingen rechtstreeks contact op met de kunstenaar: contactphotonovelist@gmail.com.

Meer fotowerk van Altena vindt u hier.

Volg Marion ook op facebook!

pictures from 2013

9 mei

Het souterrain van Aan de kade krijgt vorm:

IMG_1709

IMG_1730

pictures from 2013

1 mei

IMG_1484

Rotterdam Delfshaven, 2013

pictures from 2013

29 apr

abstract

Rotterdam Delfshaven

(2013)

%d bloggers liken dit: