Tag Archives: gratis consult

Applausje voor jezelf

5 jun

Neerbuigend bejegen, kleineren en vernederen, opzettelijk misverstaan en monddood maken: het zou niet mogen kunnen in Zorgland. Niet in Nederland, toch? Maar het gebeurt. Wel. ‘Zorg’ zonder grenzen: schoffering is het nieuwe rood-wit-blauw. ‘Ze proberen het gewoon en komen er nog mee weg ook.’, aldus advocaat Kevin Wevers in de Groene.

Wat dit voor een kaaskop als ik extra fascinerend maakt is dat het dragen van een exotisch klinkende achternaam – bijvoorbeeld die van je mediterrane verwekker/erkenner – meteen al de hele afhandelingstoonzetting lijkt te kunnen bepalen. Vooral als die achternaam veel gemakkelijker wordt geassocieerd met couscous en kebab dan met pizza en pasta. Dat laatste vermoedde ik al wel, maar verbaasde me toch wat, toen ik het in de praktijk terloops aan een degelijk opgeleide, goed bedoelende gemeenteambtenaar voorlegde. Van prosecco worden mensen natuurlijk ook veel vrolijker dan van kamelemelk, logisch. En ‘ciao ciao’ bekt voor de gemiddelde Hollander toch lekkerder dan ‘allahoe akbar’. Hulpverlenen is ook maar mensenwerk, blijkt maar weer. Net als schoonmaken en patatten snijden.

Wat ik vrijwel dagelijks mis is dat kleine beetje waardering dat juist het verschil kan maken. Wat de dag waaraan je door een zoveelste gebroken nacht al moe begon, nèt ietsje lichter laat lijken. Wie weet hoe de hazen lopen is niet zuinig met op z’n tijd een welgemeende dikke duim – en schroomt evenmin de vinger op de zere plek te leggen. Die vraagt niet wat iemand met een ernstige beperking zoals mijn zoon nou eigenlijk bijdraagt aan de samenleving. Die snapt, net als wijlen rapper Feis, dat hij als geen ander ‘normale’ mensen weet te inspireren om óók domweg zichzelf te accepteren zoals ze diep van binnen zijn – in plaats van eindeloos acceptatie na te jagen. Dat hij het levende bewijs is dat je helemaal vanzelf gelukkig bent en oprecht blij wordt als je in vrede leeft met jezelf.

Feis (Faisal Msyyeh, 25/1/’86 – 1/1/’19) werd op nieuwjaarsnacht vermoord toen hij hier vlakbij op de Binnenweg een domme ruzie probeerde te sussen. Hij was een van de stoere ‘bro’s’ waarnaar Emiel tijdens zijn rollende loopje naar het centrum vol overtuiging roept en lacht: hé, vrienden! Meestal krijgt hij daar dan een teken van waardering en respect voor terug – en soms houd ik mijn hart een beetje vast.

Fortune favours the bold – and the beautiful

2 mei

Een van de laatste keren dat ik naar mijn favoriete mediterrane eiland vloog leerde ik van de vader van mijn lift naar het centrum (eenmaal geland was de laatste bus al vertrokken en aangezien ik absoluut niet goed ben in onderhandelen stapte ik niet op een van de klaarstaande taxi’s af, maar raapte al mijn moed bijeen en sprak out of the blue een local van ongeveer mijn eigen leeftijd bij een eind verderop geparkeerde old school stationwagen aan), dat ‘brutaal’ zijn niet per definitie verwerpelijk hoeft te zijn. ‘Fortune favours the bold‘, citeerde hij Aristoteles met een serieus gezicht. Want hoewel het deze professor (die aan de universiteit van San Francisco bijbeunde) nogal verraste (zo niet: rauw op zijn dak viel) na een etmaal vliegen te worden opgewacht door onder meer iemand die hij nog nooit van zijn leven had gezien en die zich min of meer aan zijn favoriete bloedverwante bleek te hebben opgedrongen, stond hij er Grieks-galant op me desondanks comfortabel tot pal voor mijn guesthouse te vergezellen. Bold (brutaal) zijn, was in zijn opinie juist veelal een gunstige eigenschap. Het risico durven nemen om te worden afgewezen en niet bang zijn eventueel te worden weggehoond eerder benijdenswaardig, dan banaal afkeurenswaardig.

Of deze chevalier beroepsmatig aanvoelde dat dit iets was waarmee ik destijds nogal worstelde, weet ik niet. Maar tot op de dag van vandaag ben ik hem dankbaar voor zijn pro deo consult op die versleten achterbank. Dat ik me helemaal niet bezwaard hoef te voelen wanneer ik voor mezelf op kom in plaats van (lijdzaam, passief) braaf af te wachten, nam ik onmiddellijk (en zonder greintje valse bescheidenheid) van deze vreemde (A stranger is just a friend you haven’t met jet – Yeats) aan. De levensles die ik tijdens die autorit door een met ontelbare sterren bestrooid nachtzwart landschap kreeg aangereikt was even simpel als effectief. Want (even afgezien van het onvermijdelijke gunstig gesternte natuurlijk) eureka! (quote Archimedes): ‘De sleutel tot voorspoed en geluk is jezelf iets durven gunnen’ – anonymous.

%d bloggers liken dit: