Tag Archives: joie de vivre

Veni, Vidi, Vichy Catalan!

6 Apr

In het Goudi jaar (2002) leerde ik op het terras waar ik mijn avonden doorbracht tot het rumoer van de Ramblas had plaatsgemaakt voor het sussende geluid van nachtelijke straatschoonsspuitwagens, Vichy Catalan kennen. Al vanaf de eerste slok was ik verkocht: dit zou voortaan mijn lijfdrankje worden! Helaas bleek het zacht zilte mineraalwater in Nederland nergens te koop. Steeds vraag ik er hoopvol naar, maar moet ik me consequent schikken met op zijn best een fles San Pellegrino op tafel. Blijkt Vichy Catalan bij La Cazuela al jaren gewoon op de kaart te staan. Is het alleen net helemaal op wanneer ik er ga eten. Mag ik zowaar een week later alsnog een fles komen ophalen. Is er dan alleen iets faliekant mis gegaan met de bestelling. Terwijl ik inmiddels wel een heel krat zou lusten.

Vanmiddag mocht ik ergens in de buurt van het voormalige drinkwaterleidingterrein naar de kick-off van ons wereldse havenevenement, waar ik stiekem hoopte tegelijk een beetje te kunnen lobbyen voor een extra stageplek. De drinkwaterleverancier voor binnenvaartschepen die ik met name op het oog had was alleen niet van de partij. Maar wat gaf het: bij La Cazuela stond mooi wel een fles bronwater op me te wachten.

Advertenties

raamexpositie Joy de Vivre

3 Apr

t/m 31 mei te zien Aan de kade: raamexpositie Joy de Vivre – een stilleven van fotoafdrukken, met liedboekpapier beplakte en beschilderde bloembollen, snelle schetsen op papier, plastic en kant en klaar keramiek, kale eierschalen, en gemodelleerde klei-, brons- e.a. plezierige objecten.

Beschildering kunstei: Veri van Dormolen; bewerking bloembollen: Adri Huisman; vormgeving bronzen beeldje: Marion Daniëls; fotografie, schetsen en overige modellering: Marilou de Poorter.

Het werk van zowel Marion Daniëls als Adri Huisman was tijdens eerdere (solo)gastexposities al eens Aan de kade te zien. Het beschilderde ei van Veri van Dormolen was een Paasattentie. De afdrukken van Marilou de Poorter betreffen het Parijse straatleven in 1981, 2002 en 2004.

Van het getoonde werk is niets te koop.

Blije boodschap

31 Mrt

Mijn zoon wil tegenwoordig een biertje als hij van zijn ‘werk’ komt. Daardoor komt het wel eens voor dat we rond spitsuur bij een kassa staan te scoren. Gisteren nogal letterlijk, want kennelijk 4e in de rij. Althans: volgens de vriendelijke jongedame die al onze boodschappen gratis mee naar huis gaf. Nou kan ik me best een kilo trostomaten, buffelmozzarella, rucola, een fles San Pellegrino, crème brûlée, en wat Belgische biertjes veroorloven, daar niet van. Maar zo met je neus in de boter (oeps, vergeten!) vallen geeft je toch het bijna troostrijke idee een geluksvogel te zijn. Een zondagskind.

Vandaag ging rond etenstijd de deurbel. Normaal doe ik dan niet eens open, maar ik was in een goeie bui en best in voor een uitdaging – want zo voelt dat vaak als goedwillende lieden me iets komen ‘aanbieden’ waarop ik helemaal niet zit te wachten. Bleek het een tot dan toe onbekende buurvrouw te zijn, met een boodschap, in haar hand, van een gemeenschappelijke kennis met een fijne wijnwinkel. Zomaar. Om me blij te maken. Heb netjes gewacht met proeven tot zoonlief op bed lag. Alleen komt de bodem inmiddels aardig in zicht. Gelukkig weet ik dat ik van deze ‘levende’ wijn morgen geen kater zal hebben. – Over een goed begin van je weekend gesproken.

(Bedankt Anna en Maud!)

%d bloggers liken dit: