Tag Archives: kniesoor

What’s in a name

26 jan

Terwijl ik bedenk dat zijn gezicht al net zo gespikkeld is als mijn voordeur, zie ik hem iets denken in de trant van ‘jou zou ik voor een miljoen nog niet willen doen’. Net als zijn collega geeft de vakman nul blijk van klantvriendelijkheidsbesef. Waarom zouden ze ook. Dat staat niet in hun opdracht. Dezelfde dag nog vraagt iemand om contactgegevens van ‘dat vrouwtje’. De lokale politica die hij daarmee bedoelt is weliswaar tenger, maar nou niet bepaald klein van stuk. Na enige aarzeling verwijs ik hem door naar iemand met haar op haar tanden.

Mannen hebben zo hun eigen logica. Berustend op met de paplepel ingenomen aannames, die nergens anders op gronden dan vermeende aangeboren superioriteit.

Hetero- of homosexueel: mannen blijven mannen. Voor wie vrouwen pas meetellen als ze respectievelijk neukbaar zijn of inzetbaar voor liefdewerk oud papier. Zoals uitgescheurde kruizen repareren – jij kan toch zo goed naaien? – of gratis columns schrijven voor hiv-glossy Hello Gorgeous. Dat laatste niet eens vanwege je tot nadenken verleidende columns in concullega Hivnieuws – welnee: om een divertisiteitsgat te kunnen vullen, wat dacht je zelf? Waarvoor ik dan desgewenst overal tegenaan mocht schoppen. Zolang ik me maar aan ieders leesgemak conformeer – ja duh, zo zijn we niet getrouwd.

Voor het proefnummer had ik Maagd aangeleverd. Een korte tekst met desondanks meerdere lagen die alleen door de eveneens gestrikte illustrator als poëtisch werd herkend. In de slotzin ervan verzuchtte ik al dat ‘Ik wou dat ik er nooit aan begonnen was’. Wat bijzonder snel bewaarheid bleek: de onontkoombare machtsstrijd om ‘juiste’ taalkundige keuzes kostte meer bloed, zweet en tranen dan het schrijven van de integrale vervolgcolumn. In Hello Gorgeous verscheen zodoende welgeteld nog één keer een bijdrage met mijn signatuur: What’s in a name. In het geniep gerestyled – als represaille, omdat ik er die keer gewoon wel voor wilde worden betaald?

Een respectvolle aanduiding voor iemand met mogelijkheden om nieuw leven te baren moet nog worden uitgevonden, maar alla. Een kniesoor die daar op let.

mal de mer van de maand

11 nov

Indien je als lichtmatroos alle dagen dat je althans sterk het gevoel hebt te varen óók in je dienstboekje zou mogen schrijven, schoot het met mijn vaartijd nu best lekker op! Want wat dinsdagmorgen begon als een plots opkomende zware storm bij heldere hemel (tip 1: ga zo diep mogelijk in het schip met gesloten ogen liggen en verroer je niet) was na een dag geluwd tot ‘slechts’ een stevige zeedeining (tip 2: houd je bij verplaatsing steeds goed vast aan reling of mast en vermijd windkracht 5 en hoger) – maar dan aan wal.

Inmiddels is de pseudostorm zowat helemaal gaan liggen en kabbelt de vloer bijna lieflijk kalm langs beide benen waarop ik weer vrij stevig sta. Het geheim schuilt in een simpele spray: aanmoedigingscadeautje van de old school kno-arts die degelijk onderzoek voorstaat (tip 3: luister goed naar je schipper/kapitein en stel beter geen onnodige vragen). Een reddingsvest is voorlopig overigens nog wel geboden – maar ach: een kniesoor die daar op let!

%d bloggers liken dit: