Tag Archives: kruisbessenoogst

Tuinoogst van het jaar

29 okt

Deze diashow vereist JavaScript.

De kruisbessen waren afgelopen zomer al eetrijp. En die ene grote goudreinet hangt ook allang niet meer aan de boom. Op de allerlaatste mooie dag van september oogstten we onze allereerste blauwe druiven: klein, zoet en goddank vol ouderwetse pitten.

De vijgen zijn dit jaar niet meer rijp geworden. Nog niet eentje. Dat lag niet zozeer aan het uitblijven van afmattende hittegolven (halleluja!), maar aan het door spint beschadigde blad, dat daardoor nauwelijks suikers kon aanmaken – als ik de deskundigheid van een regionale tuinder tenminste goed parafraseer. Diens druiven maakten wel veel goed.

Zwemles

13 sep

Op het aanrecht kroop een pissebed. Die moest van één van de vers geplukte goudreinetten zijn geklommen. Met een voorzichtig veegje hielp ik het onappetijtelijke insect in de gootsteen belanden, midden in een pan water. Het begon meteen met al z’n vieze pootjes te spartellen alsof het een lief jong hondje was. Gefascineerd bleef ik toekijken hoe het diertje naar de bodem zwom en daar fanatiek met rijstkorrels en iets onbestemds stoeide. Het moment dat het onderwaterspel abrupt stopte bleef nog lang en hardnekkig in mijn hoofd hangen.

Behalve twee dozijn goudreinetten oogstten we dit jaar ook nog twee verrukkelijke vijgen en een emmertje vol rinzige kruisbessen uit eigen tuin. Van de verwilderde rucola liet ik het meeste staan voor camouflagerupsen, naaktslakken en een verdwaalde, manke duif.

De munt werd afgelopen zomer door honderden blauwe goudhaantjes*) in een moordend tempo kaalgevreten, terwijl minstens zoveel rozemarijngoudhaantjes*) zich tegoed deden aan alle mediterrane struiken en struikjes die je maar verzinnen kunt. Allemaal, slakken incluis, kregen ze hun allereerste zwemles in de Schie. Die duif heb ik ook best lang niet meer gezien.

 

*) Alle soorten goudhaantjes kun je het beste handmatig wegvangen

%d bloggers liken dit: