Tag Archives: moederdag

Borrelpraat

14 mei

Een peuter schudt al fietsend zijn hoofd ritmisch heen en weer waarbij hij ononderbroken mammammama brabbelt. Een aandoenlijk mooi tafereel, waar nog geen greintje kwaad in zit: blijkbaar intrigeert het hem waarom zijn gehandicapte buurman dit vaak doet. Onderzoekt hij vol overgave hoe dat voor hem voelt. Of, de volgende dag, hoe het is om uit alle macht hard te moeten gillen.

Die onbevangenheid raakt de schat onoverkomelijk ooit een keertje kwijt.

Tussen januari 1940 en augustus 1941 werden in nazi-Duitsland tenminste 275.000 gehandicapten getransporteerd en vergast, als onderdeel van een rijkseuthanasieprogramma. Dit werd als ‘genadedoding’ of te wel mercy killings gepresenteerd: ‘De mannen en vrouwen die geselecteerd waren voor de dood werden overgebracht naar een van de zes officiële euthanasiecentra.’

Op de traditionele koningskermis stond dit jaar een draaimolen uit mijn peutertijd. Ik herkende in een oogopslag het cabriootje waarin ik met een stiefneef achter het stuur, voorgoed dacht te kunnen verdwijnen naar een heel ander bestaan – hij had z’n moeder plechtig beloofd goed op me te passen.

Weg? Wat had ik daar zin in! Van mij had de reis eeuwig mogen duren.

Lente in Delfshaven

27 apr

Zijne majesteit de koning viert zijn verjaardag vandaag in Rotterdam: vier miljoen maal hoera!

Niet gratis nee, maar wel met veiligheidsmaatregelen voor de ganse mesjogge én Jan en alleman.

Op 12, 13 en 14 mei wordt er alweer gefeest in Rotterdam, dit maal exclusief in Delfshaven en zowat gratis.

Met onder meer muziek en andere kunsten, pannenkoeken, Moederdag en sport.

Sport? Jazeker! Het Nederlands kampioenschap waterfietsen. Hoe leuk is dat?

Geüpdate paneeltje

10 mei

Dit paneeltje meet circa 19 x 22 cm.

De originele versie zat, net als die vijf hier eerder gepresenteerde collagepaneeltjes, goed verstopt in een klemmende lade met alleen nog een schamel restant van het ooit oerdegelijk bakelieten originele jaren zestig-handvat.

Recentelijk is het geheel conform de huidige coronamaatregelen geüpdate.

covidcollagepaneeltje 19 x 22 cm (2020)

– wordt vervolgd –

Dijkdingen

30 apr

Iemand vroeg belangstellend of ik nu nog wel toekwam aan ‘dingen naar mijn hart’.

Dat vond ik wel mooi verwoord. Het maakte dat ik er even tijd voor nam.

En naar eer en geweten kon terugteksten dat ik eigenlijk niet heel veel anders deed. Maar misschien heb ik makkelijk praten?

Met mijn 24/7 gezelschap én leuke buurtje én grote levenservaringsrijkdom tel ik dagelijks mijn zegeningen.

Maar om nog even terug te komen op die vreugde en voldoening schenkende dingen: BoTu12-bruggenbouwers brachten moeders in Bospolder-Tussendijken vanmorgen alvast een lieve attentie. Op anderhalve meter afstand kwam hun intentie gemakkelijk binnen.

Mega Moeder van de dag

12 mei

De eerste keer dat we tegelijkertijd ziek waren was een jaar of vijf terug. Daarvoor werd ik altijd pas ziek als mijn (Z)EVMB – voorheen: (E)MCG – zoon al lang en breed was opgeknapt. Dan pas ‘mocht’ het, om zo te zeggen. De aftrap kreeg meteen een feestelijk tintje: het was kerstavond toen hij begon met spugen en eerste kerstdag (ik stond juist zijn ondergekakte bed te verschonen) toen de koorts ook bij mij toesloeg. Aan de traditionele boerenkool zijn we dat jaar niet meer toegekomen. Een paar dagen later werd ik wakker op een overigens aangenaam koude keukenvloer, met een wang tegen heerlijk koele tegeltjes. Dat het donker was en relatief stil vertelde me dat het nacht moest zijn. Het laatste dat ik me kon herinneren was dat ik me raar had gevoeld en een slok water ging drinken. Nooit eerder was ik out gegaan en ik vond het maar eng om zomaar een hap tijd kwijt te zijn. Dat moest ik in het vervolg toch zien te voorkomen.

Sindsdien zijn we eigenlijk steevast samen ziek – wat ik natuurlijk niet meteen doorhad. Mijn zoon begint en ik volg vrij snel. Daar kun je op wachten. Nu ik zelf bijna geen stem meer heb snap ik pas dat dit alleen een grappig bijeffect is van best vervelende keelpijn. Hijzelf kon het me niet vertellen en ik ben helaas niet helderziend, althans niet wat dat betreft. Als ik straks ook lig te bulken in bed weet ik pas hoe dat aan zijn longen moet hebben gevoeld. Liever had ik het natuurlijk anders – en wel andersom. Maar je hebt het in het leven nu eenmaal niet altijd zelf voor het zeggen.

De stinkwassen zijn nu wel zo goed als weggedraaid, de voorraden weer redelijk aangevuld, het huis grondig gelucht en wijzelf liggen er netjes gekamd en geschoren voor Pampus bij. De laatste levering ansichtkaarten is nog steeds maar half uitgepakt – en bij lange na nog niet gedistribueerd – maar door een typisch gevalletje bovennatuurlijke krachten zit er wel weer iemand mega-mooi in zijn – bijna historische – rolstoel.

foto: Aan de kade

Mega-mooie snapshot van opening Lage Erfbrug met hergebruikt historisch brugwachtershuisje Lil’Delfshaven – foto: Aan de kade (te koop als ansichtkaart)

%d bloggers liken dit: