Tag Archives: molenromp het Vertrouwen

I miss you

10 jul

Project ‘I miss you’ (Daniel Knorr – 2000) molenromp de Graankorrel, Rotterdam Delfshaven (foto Peter Paul Klapwijk) met in skyline molen De Distilleerketel en molenromp Het Vertrouwen

Er lag een grote envelop op de mat vandaag. Met een handgeschreven tekst erop. Een buur van een eind verderop had bij het opruimen iets gevonden dat hem wel leuk leek voor mij. Dat bleek te kloppen. Ik koester het uitzicht hier aan alle kanten.

Daarnet fietsten er twee toeristen langs ‘onze’ molenromp De Graankorrel. Zich hardop afvragend wat dat vreemde, vervallen bouwwerk uit 1716 kon zijn. ‘Een vuurtoren’, meende ik nog net te horen. En iets van ‘want eerst was hier zee’. Ik vond het veruit de best bedachte optie aller tijden.

Het project I miss you van Daniël Knorr is 20 jaar terug gedeeltelijk uitgevoerd. Dat is te zeggen: voor één dag – die van de foto in de envelop op mijn deurmat.

Een mega-aankondigingsbanner met het beoogde eindresultaat ontsierde tot voor kort nog hardnekkig het eveneens eeuwenoude bijgebouwtje.

(‘Fa schifo‘ ving ik ooit ook eens op.)

Mooie plaatjes verkopen

22 aug

Er zijn weer nieuwe hotspots van Delfshaven op kaart gezet: snackbar Peppie samen met voormalig snackbar De Dukdalf – nu Eethuisje van Delfshaven. En molenromp Het Vertrouwen (1853).

Voorlopig nog niet online te bestellen bij groetjesuitdelfshaven.nl, noch via delfshavenopdekaart.nl – wel al te koop bij An-Dijvie, De Molenwinkel van Delfshaven en natuurlijk bij kunstenmakerij / atelier Aan de kade zelf – bijvoorbeeld op het Kunst Fest 1 september,  of een week later tijdens het Kadefestival!

Wie dit leest is gek

6 aug

‘Vermoedelijke fraude’, ‘Negatieve werkhouding’, ‘So dishonest’: zomaar wat drogredenen waarmee iemand met een goed ontwikkeld innerlijk kompas en een degelijk doordachte eigen mening zonder veel moeite kan worden kaltgestellt. Of twijfelt u soms niet een beetje aan FvD-oprichter Ottens integriteit? Ik wel, hoor.

Maar ja, toen ik een baantje heel graag wilde tekende ik die geheimhoudingsclausule weliswaar met tegenzin, maar ik tekende toch. Want voor mij tien anderen. En als mijn manier van communiceren wordt weggezet als gek, raar én vreemd (en o, ja: eng) snap ik stante pede echt wel dat dit veel zegt over de spreker in kwestie en bar weinig over mij, alleen sta je met je zuivere geweten in één sneaky zet toch meteen behoorlijk pat. Paf ook, ja, maar dat komt dan weer door je eigen – te hoge – verwachtingen. (Natuurlijk is niet iedereen uit hetzelfde hout gesneden! MDF wint zelfs onder ambachtslieden terrein. Maar valsspelen blijft het.)

Als tegenzet richt zwart schaap Otten nu dus maar een nieuwe partij op met zijn oude idealen. En om neonazi’s een stap voor te zijn claim ik het Oosterse gelukssymbool, dat nationaalsocialistisch Duitsland ooit hondsbrutaal verkrachtte, in al haar vergane glorie terug en eigen het me bij deze toe. (Oké, Maxima was me voor met haar Deense design jas. Maar dat is allang vergeven en vergeten. Dat telt niet.)

Binnenkort zijn er weer nieuwe ansichtkaarten van kunstenmakerij / atelier Aan de kade verkrijgbaar. Hier alvast een sneaky preview.

%d bloggers liken dit: