Tag Archives: motorbeunschip

Dijkdingen van de dag

6 mei

Als de bel rinkelt heb ik net met een behoorlijk zwaar matras de uitgang geblokkeerd: zoonliefs elektrische lattenbodem moet een beetje worden aangepast. Op zich een simpel klusje, als je de Prins op de erwt-stapel matrassen voor het gemak even wegdenkt – en in de tussentijd niet wordt gestoord. Het belletje klonk absoluut niet opdringerig, eerder bescheiden. Toch doe ik geen poging bij de voordeur te komen.

In een moeite door pak ik ook meteen maar het een en ander aan achterstallig onderhoud in de achtertuin aan. Pas als de Pelsertboys me roepen, merk ik het geruisloos achter me langs varende gevaarte op. Ze zijn met z’n drieën en ik kan maar op één naam komen. Het is echt tijd voor koffie, constateer ik. Pauze en koffie.

Als we dan eindelijk boven komen ligt er een kunstig gevouwen A4’tje op de deurmat, en blijk ik een oproep gemist te hebben. Het nummer herken ik niet.

Op de zelfgeknutselde flyer voor een zelfbedacht buurtfeest herken ik wel de namen van twee Dijkkids, die graag gezellig marshmallows roosteren, vandaag, voor hun huis. Tijt: 7 uur safons.

Komt allen!

59+

22 sep

typisch matrozenwerk: a) roest bikken, b) zand happen, c) dekwassen, d) schoon schip maken

Ik wou dat ik twee mensen was. Dat ik met vier handen één leven kon vormgeven – in plaats van twee levens zien te runnen met maar twee handen en slechts 24 uur per etmaal tot m’n beschikking, zoals nu, inmiddels ruim de helft van mijn aardse bestaan.

Over ‘ruim’ gesproken: bovenstaand binnenvaartschip wordt een beunschip genoemd, vanwege de – in dit geval twee – beunen. Ooit, ruim voor corona, maakte ik er vaardagen voor mijn dienstboekje. Nu ligt het gevaarte hoogstwaarschijnlijk permanent voor anker. Net als dat dienstboekje, ja.

 

%d bloggers liken dit: