Tag Archives: schipperen

Zen momentje

26 mei

In 2017 ontstond het idee om onder bruggen over de Delfhavense Schie en Coolhaven gedichten van Rotterdamse dichters te publiceren. In totaal zo’n tien stuks (potentiële eindexamenstrikvraag tekstverklaren: gedichten, bruggen, of dichters?). Wachtenden kunnen dan in een moeite door iets van enige diepgang lezen en dat op zich laten inwerken. Net zo lang overpeinzen en in gedachten verzonken wegdromen tot de slagbomen rinkelend en wel weer worden geheven. Helaas resulteerde dit laatste (juiste antwoord: dichte slagbomen) bij de eerste realisering van het open/dicht-project wekenlang voor bizar lange files op de wal, en zelfs op het water. Zo ben ik mijn zoon op een avond maar uit zijn groepsvervoermiddel gaan verlossen na door de chauffeur (voor de zoveelste keer die middag) te zijn ingeseind dat hij voor die laatste honderd meter nog wel eens een half uurtje extra nodig zou kunnen hebben – en binnen ons prakje inmiddels vies stond te verpieteren.

Bij werkzaamheden aan de Mathenesserbrug denkt de doorsnee Delfshavenaar en een doorgewinterde binnenvaartschipper meteen aan klemmend staal, meestal door hoge buitentemperaturen. Wat dan eenvoudig wordt opgelost door wat mannetjes goed te laten koelen met zuiver Rotterdams Schiewater. Soms is het nodig om een essentieel onderdeel te vervangen. Dan moeten er experts worden ingevlogen. En dat kan wel even duren. Een weggebruiker rijdt of loopt dan vloekend en tierend naar de eerstvolgende andere brug. Een schipper moppert wat en zet voor zichzelf een verse bak koffie voor bij de Schuttevaer, of een andere inmiddels mies vergeelde binnenvaartcourant.

foto: Lodder scheepsreparatie – Haaibaai & Haaibaai 2017

Advertenties

zwaaien van de dag

22 jun

vaartuig van de dag

11 mei

Als je dan toch al in IJmuiden bent kun je net zo goed even naar de Amsterdamse mini-versie van Futureland rijden, ja toch? Kun je meteen digitaal oefenen in de grootste zeesluis ter wereld invaren met een olietanker (moeilijkheidsgraad 3). En o, ja: in je daarbij niet van de wijs laten brengen door een arrogante docent (of zoiets) die doodleuk zonder enige aankondiging, letterlijk over jouw hoofd heen een voordracht gaat staan houden voor zijn groep volgelingen. Noch door het geklik-klik-klik van een professionele camera pal voor je neus – maar dat was volgens mij nog vóór ik met nul schade mijn megaschip had geschut (uit beleefdheid juichte ik in stilte).

%d bloggers liken dit: