Tag Archives: strategisch stemmen

Voor spek en bonen

16 mrt

Volgens de kieswijzer komen mijn normen en waarden het meest overeen met de ChristenUnie en met Denk. Aangezien ik die allebei de komende honderd jaar nog niet aan patriarchale rolpatronen zie tornen heb ik toch maar weer strategisch gestemd. Op een vrouwelijke lijsttrekker. Eentje die het spreektalent van demissionair minister president Rutte het meest benadert – wat een hele klus is, want man wat een woordkunstenaar is dat zeg! Emile Ratelband is er een jongetje bij. Iemand, met andere woorden die het onopvallendst in de schoenen van haar voorganger zal glijden. Opschudding hebben we het afgelopen jaar wel genoeg gehad.

Coronaproof-vroeg stemmen was weliswaar relaxt, maar toch even wennen: denk je je bijdrage te hebben geleverd, gaat de kiezersjacht doodleuk nog een paar dagen door. Een beetje of je lucht bent met je goede gedrag. Of ‘vegetarisch’ – nee meneer, gewoon van vlees en bloed.

Of dat je een heldere vraag stelt aan iemand die alleen zichzelf kan horen. Terwijl we al wegfietsen begint hij het bewuste etiket plechtstatig voor te lezen. Mannen. Soep van koken.

Komt tijd, komt raadgevend referendum

10 nov

Die 2 stembiljetten op de mat waren hooguit komisch toevallig uitgerekend de morgen voorafgaand aan de Amerikaanse horrorpresidentsverkiezingen bezorgd, natuurlijk. Van kwade opzet – zoals die keren dat de benzineleiding onder mijn auto werd gesaboteerd – was ongetwijfeld absoluut geen sprake. Toch is het opmerkelijk te noemen dat we 30 november in Rotterdam ook uit 2 moeilijk liggende mogelijkheden mogen kiezen. Want ofwel je bent tegen een woonplan dat minder koopkrachtige mede-stadsbewoners hun betaalbare woningen uit jaagt, ofwel je bent vóór het gemeentelijke streven om Rotterdam weer groo(t)s te maken. Uh, hoezo werkt een raadgevend referendum niet polariserend?

De laatste keer dat ik mijn stem uitbracht ging ik, ondanks de nog na-ebbende kater van de verkiezingen dáár weer voor – toen mijn slimmigheid het beoogde effect helaas niet heeft helpen bereiken – toch weer ‘strategisch’ stemmen. Liet ik me met andere woorden toch weer niet leiden door mijn politieke voorkeur, maar door andermans prognoses voor de meest waarschijnlijke uitkomst. Dom! Vergelijkbare pretentieuze peilingen kleurden wellicht eveneens de Amerikaanse twijfelende kiezer veel meer dan haar achteraf lief was? Zo van: als zij toch gaat winnen, kan ik het mezelf best gunnen om mijn ongenoegen dan in ieder geval op zijn minst wel stiekem te uiten door, veilig in het verborgene, op hem te stemmen? In mijn eigen woonomgeving verbaas ik me althans nogal over onvermoed opborrelende onderbuikgevoelens. En nee, dan refereer ik niet per se aan een ‘spontaan’ lekkende benzineleiding, eerdaags na uitvoerige media-aandacht voor een inspirerende heldendaad.

<span>%d</span> bloggers liken dit: