Tag Archives: the Netherlands

Tolerant Nederland

21 nov

Het is al lang geleden dat de fameuze Hollandse tolerantie internationaal in opspraak kwam. Het zou veel eerder getuigen van onverschilligheid, dan echt verdraagzaamheid uitdragen. Dat was destijds voor mij nogal een eyeopener. Zo had ik het nog nooit bekeken. Maar vanaf dan zou ik mijn verantwoordelijkheid nemen en me wél uitspreken als ik nonchalance, of andere misstanden tegenkwam. Hoe vervelend ik dat ook vond. In plaats van me gemakshalve zwijgend met mijn eigen zaken te blijven bemoeien.

Dat werd me natuurlijk niet altijd in dank afgenomen. Deels vanwege de ervaren vertrouwensbreuk: ‘ik dacht dat jij niet moeilijk was!’. Deels omdat een kritische kanttekening over het algemeen, en bij mensen met al dan niet vermeende macht in het bijzonder, doorgaans bar slecht valt. De aanval-is-de-beste-verdediging is dan kennelijk snel gemaakt. Soms hilarisch genoeg in de vorm van psychologische projectie – ‘Je bent nog niets veranderd’. Zoiets houdt het dan toch leuk.

Dat moet ook, want mijn missie houdt voorlopig niet op. Een transparante, eerlijker samenleving is nog steeds ver weg. Maar alle kleine beetjes helpen. Ook die speldenprikjes van mij – zal ik dat even voor u opruimen? Dat ‘anderen’ iets ook wel/niet doen laat me weliswaar onverschillig, misleiding en misbruik van vertrouwen niet.

Soms blijkt er simpel sprake van een mysterieuze systeemfout. Daarover zou je samen een filosofische boom kunnen opzetten – wordt techniek de mens nog eens de baas? Nou houd ik wel van een gelijkwaardige gedachte-uitwisseling met desnoods een beetje mysterie. En ik kan er de lol best van inzien als iemand zich achter een technisch systeem verschuilt – dat altijd gelijk heeft. Mij krijg je niet snel meer op de kast.

Die ene, enige keer dat ik ten einde raad een hulplijn belde klonk de dienstdoende crisisopvanger ongeveer zoals in die mayday-mayday-we-are-sinking-reclame: alsof het zijn allereerst oproep was. ’s Mans onhandigheid droop zowat uit de telefoonhoorn – dit speelde zich af in de tijd van vuistdikke papieren telefoonboeken en besnoerde draaischijftelefoons in hippe kleuren, in de jaren tachtig van de vorige eeuw, toen die hele communicatiecommercial nog moest worden uitgevonden en ik net afgestudeerd was. Het gestuntel van de goede man was precies wat ik nodig had om bij mijn positieven te komen. Daarvoor heb ik hem oprecht heel hartelijk bedankt. Hem enigszins verbouwereerd aan zijn lot overlatend.

Delfshaven Douze Points

16 mei

Binnenkort barst dan toch het Eurovisie Songfestival los in Rotterdam Ahoy. Aangepast aan de eisen van de moderne tijd, maar dat mag de pret niet drukken.

Bij kunstenmakerij / atelier Aan de kade is met enige lenigheid deze hele meimaand raamexpositie Delfshaven Douze Points te bewonderen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Ansichtkaartgroeten The Netherlands Douze Points zijn het hele jaar door te koop bij An-Dijvie en Aan de kade.

Stormachtige make-over

12 mrt

Waar zat de spinazie niet?

In een poging mijn Hb wat op te krikken eten we vaker krootjes en spinazie. Helaas heeft mijn tafelheer voor de broodnodige variatie de gewoonte ontwikkeld af en toe te proesten, in plaats van keurig te slikken. En om te voorkomen dat het zijn nieuwe hobby wordt mij te zien emmeren met dweil en sop laat ik alles nu maar gewoon even voor wat het is, en waar het zit. Want wat is er nou leuker dan door weer en wind karnemelk scoren bij een megawoonboot vol koeien in de Fruithaven?

Ook Evert lustte er gisteren zo te zien wel pap van.

Deze diashow vereist JavaScript.

Rotterdamse randjes

2 mrt

De retorische vraag ‘dat we er zeker niet zo vaak op uit gingen’ moest ik toch ontkennend beantwoorden. We gaan er juist heel vaak op uit. Alleen bijna nooit met de auto. En dan neem ik meestal toeristische routes dus zo kort zijn die spaarzame ritjes nou ook weer niet.

Helemaal naar de kust is echt niet aan te fietsen en de rafelranden van Rotterdam halen we met de benenwagen never nooit niet. Nee, met al die keuzemogelijkheden binnen handbereik hebben we het maar goed hier. Voor een frisse dosis verwondering hoef je nooit erg ver te zoeken.

Deze diashow vereist JavaScript.

 

Spaanse snapshots

21 feb

Deze diashow vereist JavaScript.

Rondje Rotterdam – mobiele snapshots van de Spaanse Polder

Rondje Rotterdam

17 feb

Deze diashow vereist JavaScript.

mobiele snapshots van R’dam Delfshaven

dichtgevroren Schie

14 feb

Wat van de week nog even mogelijk leek is inmiddels definitief een utopie.

Schaatsen op de Schie? Ech nie!

Deze diashow vereist JavaScript.

Sneeuwmolen?

7 feb

coronawinter in Historisch Delfshaven

Typisch kerst in Delfshaven

30 nov

limited edition coronakerstcomplotkaartje €1,95 p.st. – kunstenmakerij / atelier Aan de kade (2020)

Binnenvaart en Delfshaven horen bij elkaar als een dienstboekje bij een lichtmatroos en ansichtkaartgroeten bij een toeristische hotspot. Zonder aangemeerde zandschepen en andere grote gevaartes zou van de Coolhaven maar een blote badkuip overblijven en de Schie niet meer zijn dan een kaal kanaal. Saai!

Toch worden binnenschepen hier in de bewoonde binnenstad slechts gedoogd. Vraag me niet waarom een gemeentelijke verordening bepaalt dat het overal in Rotterdam verboden is om met je sfeerverhogende schuit aan te leggen voor de nacht, behalve daar waar met officiële borden is aangegeven dat het wel mag – en door wie precies, en tot hoe lang.

In mijn leertijd zal ik ze vast wel eens voorbij zijn gevaren, die strakke maritieme picto’s. En ongetwijfeld kruiste ik de juiste antwoorden aan bij examens – of anders toch van genoeg andere vragen over het BPR en andere relevante regelementen. Die gebodsborden vol tot de verbeelding sprekende symbolen en cijfers – tip voor woke complotdenkers: na lezing van deze integrale tekst wordt u vanzelf duidelijk wat mijn werkelijke bedoelingen zijn – stonden in ieder geval nooit op erg fotogenieke locaties. Dat is zeker. 

Godlof hebben we hier in Delfshaven de pittoreske Coolhaven tenminste nog! Breed en diep genoeg om zonder hinder voor overige scheepvaart je schip vast te maken. Zo lag tot voorjaar vorig jaar op vrijdagmiddag steevast mbs Cornelis Adriana bij de Lage Erfbrug aangemeerd. De bemanning hield wel van een beetje chillen en een feestje bouwen in het weekend, en waar kan dat nou beter dan bij ons in Delfshaven? Rond kerst had zandschip ‘de C&A’ altijd wel al een sfeervolle dennenboom op het voordek staan, maar om romantische redenen werden de feestdagen van 2018 extra speciaal afgesloten (hoera! een jongen!).

Wie had toen ooit ook maar kunnen vermoeden, dat het pre-corona pre-party zandtafereel in de Coolhaven anno nu zowaar een covidstressvrije coronakerstscène zou blijken te verbeelden? En de (voorlopige) hekkensluiter van het ansichkaartassortiment van Groeten uit Delfshaven™ opleverde? Wie het weet mag… ho ho hoax er eentje met een spacy twist gratis afhalen! – @LangeFrans, @ThierryBaudet, @WillemEngel: spaar ze allemaal! 6 authentieke plaatjes voor maar €10!*)

(De schipper die het roer van de C&A overnam heeft zijn lief juist helemaal in het oosten van het land. Nog slechts een enkele keer deed het 70 meter lange beunschip deze regio aan en kon ik nog eens opstappen voor een extra vaardag. Om precies te zijn: op de officiële openingsdag van Lil’ Delfshaven, hét infopunt van de wijk, in het historische brugwachtershuisje van de Lage Erfbrug. Tijdens een onvoorziene brugopeningde slagboombellen rinkelden doodleuk door een sowieso onverstaanbare speechzag ik de afgevaardigde van het Havenbedrijf meer oog hebben voor het gebeuren op het vaarwater, dan voor de officiële ceremonie met alle feestelijke toeters – en bellen – aan wal. Waarschijnlijk was van alle genodigden hij zo’n beetje de enige die de grap van die dubbele ‘opening’ ook best kon waarderen?)

coronaproof raamexpostie Groeten uit Delfshaven

Voor meer onwaarschijnlijke verhalen achter originele ansichtkaarten van Groeten uit Delfshaven™ vraag ik de lezer om  – ja hoor, nog effe – geduld. Wordt vervolgd!

*) aanbieding alleen geldig bij afhalen Aan de kade

creatief met Sinterklaas

23 nov

Het is ontzettend lang geleden maar ik herinner het me nog suikergoed. Afgestudeerd en op zoek naar zinvolle dagbesteding – voor zolang ik niet aan de bak kwam, wat achteraf een eeuwigheid zou blijken te gaan duren – had ik bedacht dat het Sinterklaasfeest voor volwassenen waarvoor ik was uitgenodigd eigenlijk pas echt interessant werd, als het vertrouwde concept hélemaal zou worden omgeturnd. Dat het pas echt leuk werd, als iedereen bij wijze van übersurprise – bestaan surprises anno 2020 eigenlijk nog, bedenk ik me nu ik dit schrijf. Wordt er nog wel geplaagdicht en op lange tenen getrappeld? – zijn eigen naam zou trekken bij het loten. De jongedame – we schelen geloof ik een half decennium, wat destijds een heel leeftijdsverschil opleverde maar anno nu natuurlijk niets meer voorstelt – die de bijeenkomst voor meer dan dertig personen organiseerde was vrijwel meteen enthousiast over mijn alles-op-z’n-kop-versie van Pakjesavond. We brainstormden er gezellig op los hoe verhelderend het zou zijn om jezelf op de hak te moeten nemen. Hoe louterend en bevrijdend. We verheugden ons al bij voorbaat op dat ongewisse knallertje. Jeugdige vriendin voorzag alleen wel problemen: de oudere generatie uit haar netwerk – dat van mij was ook toen al verwaarloosbaar klein – zou (heel, héél) erg hechten aan tradities. Oké dan. Soit. Strooigoed erover. Maar het jaar erop was de try-out, namen we ons daar en dan vast voor. Mijn leven nam echter al vrij snel een nogal drastische wending en voorzover ik weet is Sinterklaasavond voor ieder die wel zoet was min of meer juist bij het oude gebleven. Heel veel opgeschoten zijn we in ieder geval niet, met die vastgeroeste tradities van ons, oud-Hollandse kaaskoppen van eigen bodem – nu ook verkrijgbaar in marsepein! Maar het verschil wordt al wel gemaakt, als ik zo om me heen kijk en bij überhippe afhaaltentjes door het vensterraam naar binnen gluur.

%d bloggers liken dit: