Tag Archives: Vijgenskeletteermot

Shit happens

13 sep

Ongeveer de helft van de aanvankelijk nog om en nabij de 30 goudreinetten werden dit jaar door met name babypissebedden geconfisceerd.

Stom toevallig niet deze joekel van ruim een pond – bijna een achtste van de totale oogst maagdelijk fris en reine rode Boskoop appels: precies genoeg voor een heerlijke tarte Tatin.

Voor vijgenconfiture hoef ik geen recept te googelen, want ook dit jaar worden die, ondanks de vele veel te warme dagen nooit meer rijp. Vijgenskeletteermot heeft daarvoor net iets teveel bladgroenkorrels weggegeten.

De blauwe Boskoop Glory had nergens last van. Dit Oudhollandse druivenras doet het ondanks hinderlijk aanwezige mieren, luizen, muntgoudhaantjes en niet aflatende bamboeoverlast, zelfs in gasoliedampen van voorbijvarende binnenschepen nog hartstikke goed – net als wij.

Mot

6 sep

vijgenskeletteermot Mathenesserdijk, 2022

Vorig jaar dacht ik nog met spint te maken te hebben maar inmiddels weet ik dat de vijgen in mijn boompje niet rijp worden door – de vraatzucht van – de vijgenskeletteermot; een exoot die het in de Lage Landen opvallend goed doet.

Sprayen met het vertrouwde mengsel van water, groene zeep en spiritus brengt de creativiteit van deze gevleugelde plaaggeest eerder aan het licht dan het beestje om zeep. In plaats van bovenop de vijgenbladeren eitjes te leggen, wijkt het hier onbedreigde insect gewoon gehaaid uit naar de onbespoten onderkant! Niets doen is dan weer totaly tegen mijn natuur – maar veel helpt dan maar consequent dagelijks handmatig verwijderen tot noch toe nog niet.

Ook over bamboe kan Jan en alleman zonder veel moeite een boom opzetten. Deze ongeoorloofd hinderlijke woekeraar vriendelijk weglullen is echter niet echt erg effectief gebleken.

bamboe is altijd groener bij de buren

Woord van de dag

31 aug

Ergens op de wereld is een taal zonder woorden voor ‘ja’ en ‘nee’. Ja hoor, in Neepal zeker hoor ik u al denken. Klopt!

Dit fantastische fenomeen wordt kennelijk in het algemeen geframed als ‘rariteit’ – oftewel quirk, in goed engels. En daar heb ik dan toch een beetje moeite mee.

Quirk? Het is maar net wat je normaal vindt.

Zo is de vijgenskeletteermot – ja, u leest het goed – in het Middellandse Zeegebied een heel normaal verschijnsel, maar wordt het in onze regionen gestigmatiseerd als ‘exotisch’. Toegegeven, dit koddig kleine, poepbruine vlindertje gedraagt zich of het niet helemaal goed weet hoe het hier hoort. Althans, niet het exemplaar dat ik quirky zag springen als ware het een huis-tuin-en-keukenkrekel.

En zo vindt de één little white lies nog zo’n beetje vertederend cute, terwijl voor een ander strategisch informatie achterhouden gelijk staat aan liegen – hét voorportaal van oplichting.

Van het verweer dat ‘iedereen het doet’ schieten maar weinig medemensen nog in de lach, las ik laatst in een alarmerend artikel over de opmars van het recht van de sterkste – oftewel: de brutaalste, met de minste scrupules. Het journalistieke pareltje voor de zwijnen verklaarde in één moeite door waarom het in sommige culturen not done is om, bijvoorbeeld op verjaardagen, over quirky kwalen, ziektes en andere zwakheden te converseren.

Géén gênant staaltje zelfsencuur dus, maar zuiver zelfbehoud.

‘Staan we nu quitte?”, vroeg ik ooit quirk doch retorisch aan een trouweloos vriendje zonder gezond gevoel voor humor, terwijl ik hem ten afscheid de personenweegschaal schonk die hij bij herhaling als excuus gebruikte om geld uit mijn linnenkast te gappen – de mallerd.

Vijgenskeletteermot hoek Nieuwe Binnenweg – Albrechtskade, augustus 2022

%d bloggers liken dit: