Tag Archives: worldwide web

Aswoensdag

2 mrt

‘Kijk maar in de spiegel’. Er zou een kruisje op mijn voorhoofd staan, omdat ik had gejokt. Maar waarom zou ik?

‘Wat zou je doen als ik dood was?’ Dat wist ik niet zo een-twee-drie – vermoedelijk was ik hooguit vier of vijf. Maar kennelijk werd ik wel geacht het juiste antwoord te geven, dus dacht ik gedwee diep na. Wat zou volgens haar slim zijn om te doen als er iemand was doodgegaan? Hmmmm. ‘Dan pak ik je portemonnee!’, riep ik meer opgelucht dan triomfantelijk. Dit antwoord leverde me vast 10 punten op, dat kon niet anders. Zelf was ik er tenminste best trots op dat ik het een en ander had weten te deduceren.

Dat ik voor het eerst van mijn leven logica en strategie met succes combineerde werd beloond met een verwijt, in plaats van limonade en taart. Het ‘Je denkt ook alleen maar aan jezelf’, klonk gesmoord en bracht me van de wijs. Wat had ik verkeerd gedaan? Gegniffel op de achtergrond verbrak een onheilspellend gestolde stilte in mijn voordeel. Dat je kan worden uitgespeeld, begreep ik toen nog niet.

Liegen was slecht, leerde ik. En eerlijk duurt het langst. Maar een leugentje om bestwil bleek uiteindelijk iets totaal anders. Dat zou ik nog wel gaan begrijpen als ik zelf groot was – dat ik allang groot genoeg was om drogredenaties te doorzien was blijkbaar nog niemand opgevallen, maar who cares

Wie Aswoensdag zegt, zegt carnaval. En wie carnaval zegt, zegt corona, zegt pandemie, zegt worldwide web, fake news, fake vrijwilligers – en too good tot be true-malafide mondkapjesdeals: het nieuwe normaal? En terwijl Oekraïne gestaag in as verandert, gaan de leugens om ieders bestwil heel gewoon door.

meanwhile in the USA

27 feb

Je kon er op wachten, tuurlijk. Toch overdonderde het me vanmorgen: Trump is back!

Met midterm-verkiezingen in aantocht blijkt de Russische aanval op Oekraïne voor de onomstotelijke presidentsverkiezingverliezer van vorig jaar, eigenlijk voornamelijk gratis koren op zijn molen te zijn. Geen haar op Trumps hoofd dat blijkbaar ook maar overweegt er uit ethische overwegingen vanaf te zien dit uit te melken – tja, hij is dan misschien oliedom, maar nooit een dief van zijn eigen portemonnee, logisch. Meanwhile bidt de voorganger van Biden zich zogezegd suf voor alle getroffenen.

Van verbazing en ongeloof stond ik hardop te lachen in mijn nachthemd. Een zen reactie van een zelfverklaarde prepensionado? Een natuurlijke reflex om spanningen te ontladen?

Zowel in het laatste als eerst geval zou dan een lachmediatie mogelijk vrede kunnen bewerkstelligen. Of dat weer zo’n alternative fact is, zal nog moeten blijken.

‘Uit angst voor represailles’

26 feb

Over inspirerende rolmodellen gesproken – en dan heb ik het even niet over de voor de hand liggende leeghoofden die hun ziel en zaligheid verkopen om maar zoveel mogelijk likes te scoren, lees: reclame-inkomsten te genereren, voornamelijk ten koste van het gezonde zelfbeeld van hun verzameling jeugdige volgers – : wie een beetje het nieuws volgt heeft ze momenteel voor het uitkiezen. Van diehards die imuun zijn voor an offer you can’t refuse tot sportieve uitblinkers met een uitgesproken mening.

Op de een of andere fiets is het vaak verleidelijker om iets dat maar moeilijk is voor te stellen domweg niet te geloven, of gemakshalve als onwaar af te wijzen, dan er onvoorwaardelijk voor open te staan. Strategische desinformatie daarentegen, is, uit tactische overwegingen, juist zo laagdrempelig mogelijk gemaakt. In de wetenschap dat uit je comfortzone stappen moed vergt, terwijl een smoesje om je geweten mee te sussen gemakkelijker is gevonden dan tandenknarsend overheen geklommen – een beter bruggetje kon ik even niet vinden.

Rupsje Nooitgenoeg?

25 feb

Over egocentrisch gesproken: als een dreumes zichzelf als middelpunt van het universum ervaart, vertedert dat doorgaans nog. Het is tenslotte maar een fase. Met voldoende vallen en opstaan zal zich snel een zekere mate van invoelingsvermogen ontwikkelen en daarmee het geweten.

Wie de ontwikkeling van de mensheid kan terugzien in de ontwikkeling van een individu – van bekieuwde embryo tot amechtige grijsaard – kan dat ook omdraaien en om het even welke microkosmos in de macrokosmos van het immer uitdijende heelal herkennen.

En met een beetje voorstellingsvermogen zou je, uitgaande van een celmodel, kunnen inzien dat, hoewel iedere individuele moleculenneus weliswaar gericht is op – en niet te vergeten: bestaat bij de gratie van – één en dezelfde kern, er ook steeds neuzen op het membraan lijnrecht tegenover elkaar staan om de boel in evenwicht te houden.

Macht smaakt naar meer, leert ons de realiteit. Net zo lang tot een zwart gat alles en iedereen opslokt?

Sluwe strategie

23 feb

Psychlogisch projecteren is ook mij niet helemaal vreemd. Dan lees ik over de grillen en kuren van wereldleiders en herken meteen mij maar al te bekende patronen: ik groeide op in de wereld van een pathologisch leugenaar, keerde dat de rug toe en kreeg daarna steeds weer nieuwe gewetengestoorden op mijn pad.

Dat is alleen maar logisch. In tegenstelling tot wat meestal wordt aangenomen moet je ‘foute types’ namelijk helemaal niet zo ver als mogelijk van je weg houden, maar juist net zo vaak een verbinding met ze aangaan tot je wél een werkzame manier uitvindt om immuun voor hun egocentrische levensstrategie te worden.

Soms ben je door omstandigheden aan iemand overgeleverd: als minderjarige aan je ouders of wettelijke voogd(en); als volwassene aan je werkgever, of, als je financieel niet (meer) onafhankelijk bent aan je levenspartner. Alles draait hierbij om vertrouwen: ouders beschermen hun kinderen; bazen zorgen voor een veilige werkplek en samen staan partners sterk. De praktijk is alleen weerbarstiger.

Iedereen heeft zo zijn rugzakje, check. De meesten hebben min of meer wel leren dealen met de hun aangedane krenkingen, check. Sommigen daarentegen juist jammerlijk niet. Rancune, afgunst, of domweg zelfhaat – bijvoorbeeld – houdt deze losers dan levenslang in een ijzeren greep. Maar je vrijheid kwijt zijn gun je toch niemand? Check!

Door de ingewikkelde ontwikkelingen rond Oekraïne moest ik terugdenken aan de tijd dat ik nooit helemaal precies zeker wist of ik het nou echt wel helemaal bij het rechte eind had. Kon ik inderdaad vertrouwen op mijn geweten, of leidde ik mezelf ongemerkt om de tuin, terwijl ik meende ‘objectieve’ informatie af te wegen? Was wat ik observeerde niet gewoon wat ik zelf verkoos te willen zien? Werd ik niet ongemerkt beïnvloed door valse beloften waarvoor ik in een onbewaakt moment van zwakte zwichtte? Werkelijk om wanhopig van te worden.

Uiteindelijk kwam het allemaal goed. Van manipulatie en misleiding schiet ik meestal onweerstaanbaar in de lach en leugenaars vind ik dodelijk vermoeiend en vaak ontzettend lastig, maar blijken uiteindelijk vooral meelijwekkend ver de weg kwijt te zijn.

%d bloggers liken dit: