Tag Archives: emb

Quarantaine KunstFeest

24 jun

Kort na Koningsdag scoorde ik alwéér een mooie kist! Deze rook naar eeuwenoud stof en olieverf. Of misschien was het toch die typische geur van gasolie, dat spul waarmee een binnenvaartschipper de generator laat draaien en waardoor de motoren hun werk doen – zodat het hele gevaarte met één tikje tegen een joystickje van z’n plek komt. Maar dat is voor een simpele lichtmatroos op sabbatical wellicht wishful thinking? In ieder geval was het een zaterdag toen ik me die wannabe scheepskist in gedachten al toe-eigende. Maar ik was te moe geweest om het gevaarte waar onderweg naar huis mijn oog op was gevallen meteen ook op te halen. De volgende morgen om 7 uur stond ik wel te popelen. Net als mijn EMB-zoon. Die alleen met een heel andere doel voor ogen: natje, droogje – the works. Om een lang verhaal kort te maken: verstopt in het groen achter een elektriciteitshuisje stond het onhandig grote hebbeding een uurtje of wat later nog steeds geduldig op me te wachten. Het riep nog net niet mijn naam. Alleen zachtjes doch dwingend: ‘Neem me mee….’

Ken je dat? Dat er bij de bakker een glimmend koffiebroodje naar je ligt te lonken? Een hele taart? Of erger: een compleet kunstwerk, als je net lekker zit te dineren bij Brazzo? Een kunstverzamelaar ontkwam er (tot twee keer toe zelfs) niet aan. Mijn werk moest en zou met haar mee naar huis. En daar hangt het dan:

mevrouw M. bij – een deel van – haar kunstverzameling (met links onder en boven in het midden twee werken van mij)

In 2002 maakte ik een serie landschapsdoeken tijdens een kort verblijf als expat artist op het voormalige Quarantaineterrein van Rotterdam, even ten westen van Heyplaat. En Stichting Lawine organiseert er na de zomervakantie een bruisend KunstFeest!

Zondag 1 september van 12:00 – 18:00 uur, om precies te zijn.

De toegang is gratis en er is van alles te zien, beleven én proeven in deze groene oase tussen muren van zeecontainers langs de Nieuwe Maas.

Quarantaineweg 1 is goed bereikbaar met waterbus en fiets.

Advertenties

vaarwel van de dag

27 mrt

De tante die vandaag is gecremeerd vroeg ik ooit advies over een hardnekkig dilemma: doe ik mijn volwassen zoon niet tekort door hem de één op één zorg die ik hem zo gun te blijven geven in plaats van het hem te gunnen zich zonder mij te leren redden? Ontneem ik hem met andere woorden onbedoeld niet iets wezenlijks, iets waar ik als bezorgde moeder blind voor ben? Het was een tijdje stil gebleven, maar aan haar ogen kon je zien dat ze ergens heel ver hier vandaan zocht naar dat ene passende puzzelstukje.

Dat ik vandaag door een slecht opknappende zieke die zich nog geen half uur alleen kan redden thuis moest blijven frustreerde me. Tot ik begreep dat het me juist hielp herinneren wat de overledene me destijds voor antwoord gaf. Wat me troostte, en de onlangs in mijn moederziele alleentje gemaakte moeilijke keus beaamde. ‘Nee, het is goed zo’. Hoeveel mooier kan een afscheid zijn?

zonsondergang van een andere dag

zonnetje van een andere dag

18 mrt

foto: Hans V.

%d bloggers liken dit: