Tag Archives: coronacrisis

Verkoelend paneel

7 aug

Equilibra 2 – papier, karton en hout op hout – 36 x 57 cm (2007 – 2020)

Deze onlangs geüpdatete collage van karton, tijdschriftenpapier en hout op aangespoeld hout in verkoelend kleurpallet en met verfrissend waterthema is een aanwinst voor ieder oververhit interieur.

>  Kosten geheel buitentemperatuur onafhankelijk!

Cørøna

12 jul

De laatste maanden voor corona kreeg ik steeds sterker het ongemakkelijke gevoel in een nieuwe serie afleveringen van Het geheime dagboek van Hendrik Groen te zijn beland. De dagbesteding van mijn zoon was, van het warm glanzende pareltje dat het tot pakweg 2008 nog was, langzaamaan verworden tot, tja, eigenlijk niet veel meer dan een veredelde parking voor rolstoelgebruikers, als je het goed beschouwde – maar wie, in welke afhankelijke positie dan ook, durft dat nou?

De ooit zo deugdelijk opgeleide groepsleiding, met een hoog invoelingsvermogen én het hart op de juiste zorghoogte, was om onoverkomelijke economische redenen allang en breed vervangen door steeds – en vlot – wisselende zorgleerlingen en stagiaires. Met alle vervelende, logische gevolgen voor hun kwetsbare, juist in de relatieve veiligheid van vertrouwde gezichten goed gedijende doelgroep. Terwijl tegelijkertijd eventueel idealisme – de zorgafhankelijke medemens dienstbaar zijn – bij veelbelovende leerlingen welhaast sadistisch de kop leek te worden ingedrukt.

Sowieso was samenwerking met het ervaringsdeskundige thuisfront sinds de laatste old school vakkracht haar heil dan maar elders zocht inmiddels not done. En bleek communicatie een kwestie van eenrichtingsverkeer geworden, evenals verantwoordelijkheid handig afschuiven een door het management kennelijk gewaardeerde kernvaardigheid. Om moedeloos van te worden.

Vaak genoeg heb ik op het punt gestaan de stekker er radicaal doch resoluut uit te trekken. Maar mijn volwassen EMB-zoon voor onbepaalde tijd thuis bezig zien te houden leek me nog onmogelijker dan hem daar en onder die – onverschillige? respectloze? badinerende? dehumaniserende? – uitzichtloze omstandigheden zijn tijd van leven verder te laten verdoen. Met recht een duivels dilemma.

En toen kwam corona.

In Zweden werd coronabeheersing aanvankelijk vooral gezien als een kwestie van ieders eigen verantwoordelijkheid. Waardoor valide levens er zo normaal mogelijk doorgingen, terwijl met name zorgafhankelijke ouderen, in schrikbarend hoog tempo het loodje legden. Wat bleek: in Zweedse verzorgingshuizen wordt net als hier veel gebruik gemaakt van stagiaires en anderszins beperkt opgeleid personeel. Bingo.

In Nederland hadden die in februari, toen corona nog vrij ver van ons warme bedje was, eindelijk én luid en duidelijk aan de bel getrokken over de onverantwoordelijk grote verantwoordelijkheden waarmee zorgleerlingen, zo nodig vanaf dag één op hun onbezoldigde stageplek, stelselmatig worden opgezadeld. Hun gedurfde keus om niet langer lijdzaam te zwijgen had me weer moed gegeven. Verandering was nabij!

Dat klopte. Alleen wel een beetje anders dan voorzien. En fulltime mantelzorgen bleek in de praktijk toch lang zo zwaar niet als non stop iemands gebroken hart zien op te lappen.

Zo zie je maar. Soms moet je op jezelf durven vertrouwen en tegen beter weten in actie ondernemen. En soms hoef je alleen maar geduldig af te wachten. Komt alles uiteindelijk vanzelf een keer goed. Dáár is dan weer geen woord Chinees bij.

Peppie gesloopt??

28 jun

Deelder snackte er vaak na het stappen. In mijn jonge jaren ik soms ook.
Een jaar geleden mocht ik Peppie mijn interpretatie van zijn aparte openingstijden overhandigen. En toen kwam corona.

Het is weer zomerrrr!

1 jun

Ja hoorrr! Het is eindelijk 1 juno en dat betekent… dat de meteorologisch zomer alvast is begonnen! De terrasjes mogen vandaag ook eindelijk weer open. 

Dus zwaaien met die handen allemaal en doe gezellig mee!!!

zwaaien-naar-het-vogeltje-en-say-cheese-kaart van groetjesuitdelfshaven.nl nu ook verkrijgbaar bij An-Dijvie en Lil’Delfshaven (€1,95 / 6 voor €10-aanbieding alleen bij afhalen kunstenmakerij / atelier Aan de kade)

Nog effies volhouwe!

19 mei

Als je door je grote broer alleen wordt achtergelaten op een voor jou veels te enge hoogte komt een behulpzame buurvrouw best goed van pas. Zo kon het gebeuren dat ik ongemerkt effies schijt had aan die anderhalvemetermaatregel van vijf veilige stoeptegels. Grote broer was niet te beroerd me daar scherpzinnig aan te herinneren: ‘Dat mag niet! Corona!’, galmde die mooie zondagmorgen vol trots over de dijk.

Wanneer kleuters mateloos creatief allerlei grenzen gaan verkennen en elkaar daarbij niet bepaald sparen, kun je alleen maar smelten. Ja toch? In de wetenschap dat het met die integriteit wel goed komt. Die moet zich – met vallen en opstaan – alleen nog even ontwikkelen.

Maar volwassen die zonder scrupules geraffineerd manipuleren houd ik zonder moeite consequent op afstand. Want wat bij een volwassen EMCB-er juist een teken is van vindingrijkheid, die beloond en gestimulleerd zou moeten worden, heeft bij een professioneel begeider toch meer weg van ziekelijke controledrang. 

Héél binnenkort zitten in the Netherlands de terrasjes weer gezellig vol. Met of zonder voorhuidhonger en met of zonder coronahairdo’s. (En met je, tegen die tijd in het OV verplichte, opgeleukte mondmasker showen mag!)

Gelukkig hebben we de kaarten nog!

20 apr

Koningsdagansichtkaarten €1,95 p.st.

Volgende week is het alweer de 7de Koningsdag. Het hele feest gaat alleen niet door. Niet in the Netherlands en niet in Delfshaven.

Gelukkig hebben we die twee gave my first Koningsdag in Delfshaven-ansichtkaarten van groetjes uit Delfshaven nog.

Te koop bij An-Dijvie, De Molenwinkel van Delfshaven, en natuurlijk ook gewoon bij kunstenmakerij / atelier Aan de kade (alleen afhalen)!

Gelukkig hebben we de foto’s nog!

14 apr

Dat veel mensen zich door coronamaatregelen thuis zitten te vervelen is natuurlijk best sneu. Ik begreep dat er van gekkigheid zelfs gezellig wordt gepuzzeld om de tijd maar enigszins te doden.

Nou was het bij kunstenmakerij / atelier Aan de kade altijd wel een gekkenhuis, oké. Maar sinds iedereen zoveel mogelijk thuis moet werken is onze dag meestal alweer om voor het avondeten koud kon worden. Hier geen gebrek aan dagbestedingsactiviteiten kortom. Wél vaak een hele puzzel om op tijd fris gewassen en gepoetst in bed te belanden. 

Eigenlijk zouden we vanavond gezellig ons tijdelijke bedje aan zee induiken. Dat ging alleen niet door. Niet voor kuilen gravende toeristen en niet voor zand snuivende diehards. Dus zochten we in fotobestanden van vóór corona maar naar een plaatje om ook in 530 stukjes te hakken. (Alleen verkrijgbaar via darkweb@aandekade.info.)

Deze diashow vereist JavaScript.

%d bloggers liken dit: